Cultuur, L/literatuur, Projectjes, Verbeelding Book Challenge

Verbeelding Book Challenge 2018: november

Wat ik deze maand las:

  • The circle – Dave Eggers. Veel Facebook- en andere triggers (het boek werd trouwens verfilmd met onder andere Emma Watson) en je ziet al van mijlenver afkomen wat er gaat gebeuren, maar het bleef toch fascineren. Gaan we daar echt naartoe? Ik hoop van harte van niet; het boek deed in ieder geval wel nadenken.
  • De tolk van Java – Alfred Birney. Eerlijk: dit boek heb ik niet uitgelezen. Het kan aan de baby gelegen hebben, het lag voor mij voornamelijk aan het afgrijselijke verhaal dat verteld werd. Het was niks voor mij en na 50 pagina’s heb ik met veel plezier het boek toegeslagen en terug bij de bibliotheek gedropt.

De te lezen thema’s:

  • Een boek met een dier in de titel
  • Een boek met een plaatsnaam in de titel
  • Een boek met een typografische cover (geen foto of illustratie, alleen maar mooie letters)
  • Een boek geschreven door een auteur die helaas het afgelopen decennia gestorven is
  • Een boek dat al minstens één jaar ongelezen in je boekenkast of op je e-reader staat
  • Een boek dat op de Rory Gilmore boekenlijst staat
  • Een boek met minder dan 100 reviews op Goodreads
  • Een boek dat begint met “Er was eens”
  • Een boek waarin de dood centraal staat
  • Een boek van een auteur met dezelfde initialen als jou
  • Een boek dat origineel geschreven is in een taal die je zelf niet vaardig bent (je mag uiteraard een vertaling lezen)
  • Een boek van een auteur die minstens al tien boeken heeft geschreven
  • Een boek met minstens 10 uitgaves/herdrukken
  • Een boek met een X in de titel
  • Een boek met een alliteratie in de titel
  • Een boek geschreven door een zoon/dochter van een andere auteur
  • Een boek waarin een mythologisch wezen voorkomt
  • Een boek dat zich afspeelt op een eiland, al dan niet bewoond
  • Een boek waarin tijdreizen voorkomt
  • Een boek dat zich in de ruimte afspeelt
  • Een boek waarin kinderen de hoofdrol spelen, maar zonder dat het een jeugdboek is
  • Een boek waarin de zee een belangrijke rol speelt
  • Een boek over een alleenstaande ouder
  • Een boek dat zich afspeelt in China
  • Een tweedehands boek
  • Een boek met bloemen op de cover
  • Een boek waarin een gevangenis voorkomt
  • Een boek met een portret op de cover
  • Een boek dat je volledig buitenshuis leest (op de trein, op vakantie, in de tuin, …)
  • Een boek dat drie van de bovenstaande items combineert
Advertisements
Standard
General blabla, Het dagelijks overleven

Watskeburt: december

Een baby en geen posts gedurende een maand. Jup, dat leek me inderdaad wel het geplande ritme. Sorry voor wie wachtte op een update, die komt er aan, maar momenteel hou ik het op: mama en baby doen het goed, er wordt nog veel getest langs beide kanten (sorry eerstgeborene, je bent testcase) en alles loopt zoals verwacht.

Wat staat er in december gepland?

  • Een etentje met vrienden en een wandeling door een park voordien
  • Nog een etentje bij vrienden (ik heb alles zo ingepland dat ik zelf zo weinig mogelijk moet koken/voorzien :D)
  • Twee kerstconcerten door mijn koor, waar ik ook aan deelneem (lang leve kolven en baby’s die flink flesjes van de papa aannemen en toch nog de borst nemen nadien)
  • Veel kine- en vroedvrouwbezoeken
  • Vrienden die naar ons komen en zelf eten meenemen
  • Een gynaecologisch bezoek als check-up
  • Een concert in de Elisabethzaal en tegelijkertijd de eerste échte babysit voor Baby H
  • Kerstshoppen (veel vanuit de zetel)
  • Kerstavond is bij mijn schoonvader dit jaar, kerstdag bij de schoonfamilie en nadien bij mijn ouders thuis
  • Oudjaar vieren we ofwel bij vrienden (als we niet met te veel zijn) ofwel bij ons (met al die vrienden die dan gewoon ons huis klaarzetten en nadien opruimen)
Standard
Cultuur, L/literatuur, Projectjes, Verbeelding Book Challenge

Verbeelding Book Challenge 2018: oktober

Wat ik deze maand las:

  • De bekeerlinge – Stefan Hertmans. Ik kreeg het boek cadeau van een tante van de wederhelft (zij had het zelf ergens gratis bijgekregen) en ik had er vaag wat reviews over gelezen. Leek OK dus. Fieuw. Was ik even blij dat dat boek niet te lang was, want ik heb mij er doorgeworsteld. Er zaten interessante similes in wat betreft de immigratie-issues die nu brandend actueel zijn, maar het boeide mij veel te weinig allemaal.
  • Eve of Man – Giovanna en Tom Fletcher. Ik vond deze toevallig in de bibliotheek (serieus, nog steeds grote fan van bibliotheken zoals al uit zowat alle boekoverzichten van de laatste maanden bleek) en dacht ‘hey, die wou ik wel lezen maar geen geld aan geven’. Zo gezegd, zo gedaan, en het beviel me meer dan verwacht. Het is duidelijk young adult, maar niet betuttelend en toch hoopvol. Het is ook het eerste deel van een trilogie, dus geen flauw benul hoe het afloopt, maar mocht ik over het tweede deel struikelen één van de komende jaren (ze zijn het nu aan het schrijven) zeg ik geen nee (als het in de bib is, uiteraard).
  • The girl with the lower back tattoo – Amy Schumer. Ik had hier hoge verwachtingen van, had het boek al maanden op mijn te lezen-lijstje staan, want Amy Schumer lijkt me een gigantisch interessant figuur om over te lezen. Eerlijk: ik vond de verzameling essays (want het is geen doorlopend boek) té hard geprobeerd, alsof ze expres wou provoceren op bepaalde punten. Laten we wel wezen: op het vlak van bijvoorbeeld het wapenbeleid in Amerika heeft ze overschot aan gelijk, maar andere dingen vond ik te hoogdravend. Geen fan, maar opnieuw: lang leve de bib.
  • The women in the castle – Jessica Shattuck. Een boek waar ik niet veel tijd voor nodig had, maar bij momenten wel hard binnenkwam. Het focust op drie (Duitse) vrouwen tijdens WO2 en ik had het eerlijk gezegd wat onderschat; de verhaallijn is helder, de gevoelens niet altijd zo. Maar wél eentje om blij te zijn dat je gelezen hebt.
  • The tobacconist – Robert Seethaler. Opnieuw met een focus op WO2, maar dan vanuit het oogpunt van een vrij naïeve jongeman in Wenen die vriendschap sluit met Freud. Mja, had ik de korte inhoud beter gelezen, had ik het misschien opzij gelegd in (duh) de bib, maar kom: het was niet slecht. Met momenten wat hoogdravend en ik had veel de neiging om tegen het boek te beginnen roepen (genre: stop met zo naïef zijn!), maar niet slecht.

Geheel terzijde: de Boekenbeurs is terug in het land! Ik profiteer nog van een niet-aanwezige baby (en korting via de stad Antwerpen en mijn A-kaart) om langs te gaan.

En daarmee ben ik rond met mijn thema’s voor dit jaar. Dat maakt voor veel relax lezen de komende weken, denk ik. Hopelijk.

De te lezen thema’s:

  • Een boek met een dier in de titel
  • Een boek met een plaatsnaam in de titel
  • Een boek met een typografische cover (geen foto of illustratie, alleen maar mooie letters)
  • Een boek geschreven door een auteur die helaas het afgelopen decennia gestorven is
  • Een boek dat al minstens één jaar ongelezen in je boekenkast of op je e-reader staat
  • Een boek dat op de Rory Gilmore boekenlijst staat
  • Een boek met minder dan 100 reviews op Goodreads
  • Een boek dat begint met “Er was eens”
  • Een boek waarin de dood centraal staat
  • Een boek van een auteur met dezelfde initialen als jou
  • Een boek dat origineel geschreven is in een taal die je zelf niet vaardig bent (je mag uiteraard een vertaling lezen)
  • Een boek van een auteur die minstens al tien boeken heeft geschreven
  • Een boek met minstens 10 uitgaves/herdrukken
  • Een boek met een X in de titel
  • Een boek met een alliteratie in de titel
  • Een boek geschreven door een zoon/dochter van een andere auteur
  • Een boek waarin een mythologisch wezen voorkomt
  • Een boek dat zich afspeelt op een eiland, al dan niet bewoond
  • Een boek waarin tijdreizen voorkomt
  • Een boek dat zich in de ruimte afspeelt
  • Een boek waarin kinderen de hoofdrol spelen, maar zonder dat het een jeugdboek is
  • Een boek waarin de zee een belangrijke rol speelt
  • Een boek over een alleenstaande ouder
  • Een boek dat zich afspeelt in China
  • Een tweedehands boek
  • Een boek met bloemen op de cover
  • Een boek waarin een gevangenis voorkomt
  • Een boek met een portret op de cover
  • Een boek dat je volledig buitenshuis leest (op de trein, op vakantie, in de tuin, …)
  • Een boek dat drie van de bovenstaande items combineert
Standard
familie, General blabla, Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval

Watskeburt: november

Herfst. En hopelijk wat zonnige momenten, dat ook. Maar herfst. Ieder seizoen opnieuw denk ik: dit is mijn favoriete seizoen. Bij herfst denk ik dat net iets vaker.

  • Er passeert weer maar eens een loodgieter hier, in de hoop dat die wél een niet te dure offerte kan afleveren (en anders is het simpel: duur maar oplossen die handel).
  • We hebben een etentje gepland met de schoonzus en het petekind van de wederhelft; afhankelijk van hoe het gaat en wanneer het gaat met de baby is dat bij ons thuis, ergens low-key of gaat het gewoon niet door. Lang leve flexibele plannen!
  • Mijn andere grootvader wordt 80 en dat wordt gevierd met een etentje bij mijn ouders thuis.
  • Ook een spaghettifeestje wordt gevierd deze maand, bij ons want baby = iemand anders die de spaghetti kookt en toch al het gerief in de buurt hebben.
  • Ik trek erop uit met collega’s en ex-collega’s voor een dinner & dancing. De wederhelft is nu al alle babysithulp van de omgeving aan het inroepen.

Wegens geen idee wat er op ons afkomt wordt het een rustige maand. Hoop ik. Plannen met een baby en rond een baby, dat gaat nog interessant worden; ik voel het nu al aan mijn theewater.

Standard
Eten, Weekmenu's

Weekmenu: week 44

Ik deed het vandaag even in een andere volgorde: ik ging eerst inkopen doen en nadien maakte ik een menu 😉

  • Maandag: spaghetti
  • Dinsdag: Luikse salade
  • Woensdag: fishsticks en spinaziepuree
  • Donderdag: bloemkool met steak
  • Vrijdag: kip op één of andere manier
  • Zaterdag: een goestingske (Chinees? Ik heb nu wel zin in Chinees eigenlijk. Hmm)
  • Zondag: bij mijn schoonvader gaan eten
  • Soep: momenteel staat er een heerlijke courgette-spinazie-broccolisoep op het vuur te pruttelen. Ik had precies wat groensel nodig, toen ik in de winkel stond.

Aan te passen al naargelang de timing van baby H., uiteraard. Die braaf blijft zitten, want het is daar precies plezant in de buik. Mama wordt het iets sneller beu denk ik. #life

Standard
projectblogboek, Projectjes

#projectblogboek 27: dag 91 tem 100

We zijn er gewoonweg: dag 100. Het duurde langer dan verwacht, maar was wel minder moeilijk dan gedacht om bij te houden. En ik word er gelukkiger van 😉

  • Een propere diepvries en ijskast. Noem het nesten, noem het energiebesparender zijn, of gewoonweg hygiënischer: ik erger mij vaak aan de staat van ijskast en diepvries (dat ijs. Dat ijs!) en doe er niks aan. Op zondag stond ik echter met mijn haardroger voor het vriesvak en een half uur later was mijn ijskast weer proper. Zalig.
  • Mooie ochtenden. Het nazomerweer is momenteel fantastisch, wat zich vertaalt in heerlijke wolkpartijen met kleurschakeringen om U tegen te zeggen.
  • Kerstmuziek. Het is ondertussen al oktober, mag het? Ja he? Baby H reageert daar trouwens precies wel goed op.
  • Gesprekken van scholieren die je hoort tijdens fietstochtjes. Een vrouwelijke studente die met wat vriendinnen voor de poort staat te lummelen en die de gevleugelde woorden ‘vandaag wordt zo hard niet mijn dag’ uitspreekt. Lang leve teen drama.
  • De pot Nutella openkrijgen met hulp van de wederhelft. Die trouwens bevestigde dat de pot écht wel hard toezat. Merci Colruyt.
  • Een bezoekje aan de Zoo op een vrije dag, tussen verschillende to do’s in. Lang leve het abonnement, lang leve mooie dagen, lang leve vrije dagen.
  • Gewoon genieten van de nazomerzon, op verschillende manieren. Wandelend, languit liggend, onderuit gezakt in de zetel terwijl je een prachtige zonsondergang ziet.
  • Gaan stemmen. Ik ben daar precies een uitzondering in, maar ik vind dat wel tof, dat stemmen. Alleen jammer dat mijn stemgedrag precies niet overeenkomt met dat van half Vlaanderen.
  • Babykleertjes gaan ‘shoppen’ bij vrienden. Superhard proberen om het geslacht van de baby niet té duidelijk laten doorschemeren (moeilijk, moeilijk, maar kom, we zijn er bijna). Heerlijk keuvelen in de zon met hopen babykleertjes rond mij.
  • Frietjes eten, want geen zin hebben in koken en ohmygod, frietjes kunnen zo lekker zijn. Ik vergeet dat af en toe wel eens. Mjam.

We zijn er. Het is gewoon gelukt: 100 dagen lang mijn happy things bijhouden en die zo klein mogelijk proberen zoeken. Conclusie: het is gemakkelijker dan gedacht én: het helpt om rotdagen beter/rooskleuriger te zien wanneer je jezelf dwingt om het positieve in de dag te zoeken. Huh.

Doe ik hiermee voort? Nee, niet op hetzelfde niveau als de laatste dagen; het werd al bijna corvee om die dingen bij te houden (niet om ze te zoeken, maar wel om ze te noteren). Ja, want ik heb echt gemerkt dat ik hier gelukkiger van werd. Score!

Standard
emoties, familie, Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval, Relatie

Soeur réaliste

Niet Soeur Sourire, maar de realistischere versie: hallo, ik ben C. en ik ben een klein beetje een heel organiserend en controlerend iemand.

Dat was al wel bekend op deze blog, binnen de familie en mijn vriendenkring en ik heb mij daar nooit echt veel van aangetrokken. Ik organiseer die vriendenkring en de data waarop we elkaar (proberen te) zien, ik ben de kracht achter de etentjes met (ex-) collega’s, ik geef mij met veel plezier op wanneer er feestcomités verzameld worden. That’s me en ik denk niet dat dat ooit gaat veranderen. Mocht dat veranderen, zou de wederhelft ook in de problemen komen want ik ben zijn wandelende agenda. Bon.

Ik plan dus graag in. Pas op, ik ben ook graag spontaan mee met wat iemand anders bekokstooft: als iemand op donderdagavond vraagt of we zin hebben om vrijdagavond te gaan eten en wij kunnen: graag! Een terrasje op een mooie dag? No problemo! Een spontane BBQ bij mijn ouders thuis? Sign me up! 

Maar wanneer het over zoiets groot en groots gaat als ‘de baby komt’, dan wil ik dat tot op de minuut uitgetekend zien. En laat dat nu net de Grote Onmogelijkheid zijn, want: de baby beslist en de ouders beschikken. Ik kan daar heel moeilijk mee om. Ik had me mijn prenatale rust volledig ingebeeld als een oase aan rust, zeteltijd, lezen, de baby die op de afgesproken datum tevoorschijn getoverd wordt (liefst zonder al te veel last aub) en ons leven dat dan zijn plooi zou vinden.

Ha. Ik zit nu op dag 5 van mijn prenatale rust (weekenddagen mee ingerekend) en ik heb al zeker twee keer een kleine instorting gehad met stress tot gevolg en uiteraard nog geen baby. Mijn mama (mijn heldin) belde deze morgen want had volgens mij door dat er vanalles rammelde, sprong deze namiddag ook binnen voor een blitsbezoekje en sleurde mij er wat door met goede tips, vooral géén tricks en een beetje eerlijkheid: de baby gaat alles door elkaar smijten. Een vast ritme en vaste plooi zal lang op zich laten wachten. Blijf vooral niet in de zetel plakken en maak een lange en gedetailleerde todo-lijst (she knows me so well) met allemaal kleine klusjes die je thuis en in de onmiddellijke omgeving kan en zou moeten doen en kom vooral minstens één keer per dag buiten. Doe een blokje rond, ga een parkje binnen, blijf bezig. En doe je dutjes, want zonder functioneer ik gewoon minder goed momenteel (hallo onderbroken nachten nog voor die baby aankomt).

Dus probeer ik mij aan te passen. Mij flexibel op te stellen. En nu nog halsstarrig vasthouden aan die lijst en dingen afstrepen, want dan voel ik mij nuttig. Eeeeeeeeeeeeen: haal adem.

 

Standard