Eten, Uncategorized, Weekmenu's

Weekmenu: week 21

  • Maandag: @ Barcelona
  • Dinsdag: afhankelijk van de hoeveelheid vlees of vis die in Spanje verorberd werd, wordt het het tegenovergestelde ūüôā
  • Woensdag: de wederhelft en ik zetten ons nog eens gezellig aan tafel bij Matty. Zoveel zin in! (mijn toxoplasmose kwam positief terug, wat betekent dat ik qua vlees en groentjes niet moet opletten – hoera!)
  • Donderdag: kabeljauw met puree
  • Vrijdag: etentje met de schoonzus en het petekind van de wederhelft; waarschijnlijk BBQ bij ons thuis als het weer meewerkt
  • Zaterdag: waar er goesting in is.
  • Zondag: eten bij de schoonpapa
Advertisements
Standard
emoties

Happiness Tag

Joni postte deze, om uit haar writer’s block te geraken. Ik pik hem in, want ik vond hem wel tof (en mijn inspiratie is met momenten ook verder te zoeken. Hallo, #projectblogboek?).

Van welk eten word jij blij? 

Dat hangt heel hard van het moment af. Standaard word ik altijd gelukkig van kerstomaatjes (met mozzarella en basilicum, maar zonder is ook perfect) en verse worteltjes uit een bussel worteltjes, en van ballekes van de IKEA met saus van de IKEA en frietjes en appelmoes (boe voor de ‘volwassen’ versie met airellekes). In de winter word ik altijd gelukkig van ovenschotels en verse soep, in de zomer van gazpacho en lekkere slaatjes, in de herfst van chocomelk met marshmallows en in de lente van de eerste geweldig lekkere aardbeitjes. En asperges.

Hors catégorie: spaghetti bolognese. Kan er ALTIJD in.

Welke film maakt je vrolijk?

The sound of music, eender welke Disneyfilm (er zijn uitzonderingen op de regel: Up maakt mij bijvoorbeeld niet gelukkig, daar krijg ik gewoon¬†all the feels van), High School Musical (don’t judge).

Welk kledingstuk maakt je happy?

Mijn disneyvans (deze), t-shirts met leuke prints (ik ga niet in herhaling vallen en weer ‘Disney’ zeggen), een supercomfortabele pyjama.

Van welke beautyproducten word je blij?

Douchegels van Rituals met fantastische geuren (ze hebben een outlet van Rituals nu onilne staan! Ik gelukkig!), badproducten van Lush, een bodycrème met zalige geur.

Wat is jouw gelukkigste herinnering?

Onze huwelijksreis. Vooral het cruisegedeelte, denk ik. Hoewel, onze trouwdag staat toch ook hoog in het lijstje.

Van welke muziek word je blij?

Musicalmuziek, Bart Peeters, Samson & Gert (de oude liedjes, die nieuwe ken ik -nog- niet), Disneymuziek (val ik in herhaling? Nee he?), ‘schlagermuziek’ (niet Christoph en Lindsay, maar wat wij in het Leuvens Universitair Koor aanzagen als schlagers: liedjes die we te pas en te onpas vanbuiten meerstemmig konden aanheffen, zoals een Io Vivat, wat stukken van Mendelssohn, Hertog Jan en meer van dat leuks. Echt, die herinneringen zijn anders ook wel fantastisch.)

Wat doe je op dagen als je jezelf down voelt om weer happy te worden?

Ik neem een lang bad, nestel mij in de zetel met een ‘crappy’ boek dat ik al vijfduizend keer gelezen heb, maak √©√©n van mijn favoriete gerechten of bestel gewoon Chinees/frietjes/whatever floats my boat. En als het echt helemaal fout loopt en ik er niet uitgeraak (dat was soms wel eens zo met bijvoorbeeld PMS-dagen), dan zet ik mij in de zetel met een knuffelbeest en bleit ik het gewoon even uit. Vollenbak. Helpt ook altijd.

Noem drie willekeurige dingen die je ontzettend gelukkig maken. 

De foto’s van de echo. Aftelsystemen voor vakantiemomenten¬†die er nu echt bijna zijn. Een knuffel van mijn mama.

 

Standard
emoties, General blabla

Plog: mijn gewone outfits

Ik ging nog eens ploggen. Dagelijks √©√©n fotootje trekken van mijn outfit van die dag, gewoon voor de fun, dat moest toch lukken? Spoiler: uiteraard keihard niet. Ik heb zes (!) foto’s, verspreid over een periode van evenveel weken. Oh well. (en eigenlijk zit er √©√©n pyjama tussen, omdat ik daar altijd met hartjes naar kijk)

Voila, mijn dagdagelijkse outfits. Ja, ik draag zoveel jeans. Ik heb twee jeansbroeken die in voortdurende circulatie zijn. Neem mij mijn jeans af en ik moet wenen, vrees ik. En ja, echt ‘volwassen’ ziet het er niet uit. Zo zijn daar bijvoorbeeld twee Disneytruien te zien (en ik kan vrij trots zeggen dat ik een hele week in verschillende Disney-outfits kan paraderen zonder in herhaling te vallen – ik doe dat ook vrij regelmatig).

Die pyjama is trouwens een Snoopy-pyjama van H&M, gekregen van Sinterklaas toen die goedheilige man tijdens mijn allereerste kotjaar een pakje liet afleveren (dat was in het jaar des Heren 2006). Die zit fantastisch. Serieus, ik heb er zo helaas geen twee liggen en heb ook nog geen volledig vergelijkbare pyjama gevonden. Wanneer die het begeeft door ouderdom (dat dat nog maar een jaartje of twaalf duurt) gaan er traantjes vloeien.

Heb ik al gezegd dat ik h√©√©l gelukkig ben dat ik op het werk er niet op gekleed moet zijn om mensen te ontvangen of zo? Ik vind dat super. (Ter info: de bambi-trui is samen met twee andere collega’s aangekocht; wij lopen soms met ons drie√ęn samen in die truien rond)

Standard
Eten, Weekmenu's

Weekmenu: week 20

Het heeft hier wat gesleept, de laatste tijd. Ik maakte ze wel min of meer aan, mijn weekmenu’s, maar dat kon zo afhangen van goesting en tijd en energiepeil dat het meer niet dan wel doorging zoals gepland. Laten we hopen dat dat gedaan is!

  • Maandag: spaghetti die ik in het weekend klaarmaakte. Met balletjes en heel veel groentjes.
  • Dinsdag: risotto met asperges (want ja, die worden nog steeds veel gegeten. ‘t Is het seizoen of het is het niet.)
  • Woensdag: ovenschotel met bloemkool (het gaat regenen zegt het KMI. Ik heb wel zin in een ovenschotel)
  • Donderdag: zalm met prei
  • Vrijdag: restjes uit de ijskast. Of diepvries.
  • Zaterdag: tapas, hopelijk, want wij zitten in Barcelona.¬†I know nothing, baby!
  • Zondag: @Barcelona
  • Snack van de week: ik hoop eindelijk eens zelf guacamole te maken. Zou dat deze week niet lukken? Ik hoop in ieder geval van wel ūüôā

En nu hopen dat die weekmenu’s (en andere posts) weer wat frequenter komen!

Standard
emoties, Het dagelijks overleven, Relatie

‘t Is gebeurd

Ik was aan het tellen geslagen. Tellen hoeveel dagen er gemiddeld tussen mijn regels zitten, om zo te kunnen zien vanaf wanneer ik in een zone terecht kwam¬†dat het wel eens zo ver zou kunnen zijn. Ik had geteld en op 27/2 ging ik in die zone terechtkomen, maar flink en voorzienig als ik was besloot ik te wachten tot 1/3 ‘s ochtends om een test te doen.

Dat wachten is dus niet gelukt. 28/2 zat ik ‘s avonds uit alle macht NIET te turen naar een stokje gedurende een minuut. Om dan een minuut later toch te kijken en twee lijntjes te zien. Zeggen dat mijn wereld veranderde klopt, en toch ook niet helemaal. Ik ben nog steeds C en ik ben nog steeds even hard aan het stressen over het feit dat het allemaal nu samenkomt terwijl ik net een aantal projecten heb aangenomen (ik ben penningmeester van het koor, ik ga mee een (familie)boek schrijven aan de hand van verhalen van mijn grootvader, ik heb me net vol enthousiasme op het feestcomit√© van het werk gesmeten) en het leven toch eigenlijk echt wel duur is (hallo, nieuwe meubels?).

Maar die ochtend van 1/3 kwam ik mijn bed uit, keek ik in de spiegel en zette ik dat body image verhaal op zijn kop: ik dacht ‘ja, ik heb een buikje en hmm, ik zie er niet fantastisch uit. Maar: het zou eens kunnen zijn dat daar een beginnend kindje in zit. Dus flink zo lijf, je doet dat goed’.

Uiteraard was de eerste afspraak die ik bij de huisarts kon maken voor bloedcontrole en bevestiging (hopelijk) van die zwangerschap pas 5 dagen later. Op kolen zitten is er niks tegen. Uiteindelijk ben ik toch tot bij de dokter geraakt en bleek uit de bloedresultaten dat ik -jawel- zwanger was. Zo’n 6 weken.

De volgende stap: een afspraak bij de gynaecoloog. Geraakte ik eindelijk tot bij de receptioniste om ingepland te worden, bleek dat ze mij pas een afspraak op 12 weken konden geven omdat er voordien geen -haha- gaatje was. Dat was dus een dikke 6 weken wachten. OK dan.

En nu ben ik 15 weken ver, ben ik alweer aan het aftellen naar de volgende afspraak bij de gynaecoloog en kwam onze NIPT-test met perfecte resultaten terug. En zijn wij gewoon heel blij. Eind oktober komt er hier -als alles goedloopt, want ik ben daar plots toch wel heel bijgelovig in geworden- uitbreiding bij.

(Ik ga mijn uiterste best doen om er geen mamablog van te maken, net zoals ik mijn uiterste best ga doen om gewoon fulltime te blijven werken en mijn eigen identiteit te behouden en niet C-de-mama te worden.)

Standard
Cultuur, emoties, Film

Coco

Mijn weekend was heerlijk rustig. De wederhelft was op zaterdagmiddag vertrokken en kwam pas dinsdagmiddag terug en ik had letterlijk niks ingepland. Niks. Helemaal niks. En ik had nog een USB-stick liggen met daarop Coco, de nieuwste Disneyfilm. De vriend die mij de USB-stick bezorgde had me wel gewaarschuwd: ik ging wenen, vooral op het einde van de film. Nu ween ik vrij gemakkelijk bij films, maar ik dacht: I can handle this. Spoiler: die vriend had overschot aan gelijk.

Disney (mijn ultieme helden) neemt ons mee naar Mexico op de Dia de los Muertos, vergelijkbaar met onze Allerheiligen maar zoveel mooier. Als ik Disney mag geloven (en ik doe dat graag), dan hebben de Mexicanen de prachtige gewoonte om op die dag extra te denken aan hun overledenen, hen te eren met bloemen zodat ze de weg terugvinden naar het land van de levenden en er gewoon één groot feest van te maken. Ik stel een wijziging van 1 november voor, als dat even mag.

We volgen Miguel, een 10-jarig jongetje (gok ik) die uiteraard erin slaagt om zichzelf in de penarie te werken (ik ga niet h√©√©l het verhaal uit de doeken doen, daarvoor moeten jullie maar zelf kijken ;)). De mannen van Disney hebben een prachtige wereld gecre√ęerd in de beste traditie, met fantastische extraatjes (ik herkende de poortjes van de Disneyparken in het buiten- en binnengaan van de doden) en hilarische vondsten. Ik heb gelachen, geweend (vooral op het einde met Your papa loves you, Mama Coco) en gemijmerd over hoeveel mooier die Mexicaanse traditie was dan de onze. Serieus, ik ga op z’n minst in mijn eigen familie veranderingen proberen door te duwen.

Ga die film zien (hij speelt denk ik nog in de cinema’s), koop hem (da’s mijn volgende plan, ik wil hem in mijn verzameling), word verliefd op dat deeltje Mexico.

Standard
Cultuur, L/literatuur, Projectjes, Verbeelding Book Challenge

Verbeelding Book Challenge 2018: april

Wat ik deze maand las:

  • I’m a stranger here myself – Bill Bryson. Stond niet op het lijstje, maar kwam ik tegen in de bibliotheek en kon ik niet weerstaan. Een verzameilng columns die de geweldige auteur schreef toen hij na 20 jaar in Engeland gewoodn te hebben terug naar zijn geboorteland Amerika verhuisde. Fantastische colectie van columns, ik heb mij evenveel kapot gelachen als bij nieuwe dingen stilgestaan (ook een beetje gedateerd, want het gaat over de jaren 90, maar dat maakte het meestal net nog dat tikkeltje grappiger).
  • Bringing up b√©b√© – Pamela Druckerman en Liefde in tijden van luiers – Jancee Dunn. Dit zijn boeken die ik regelmatig tegenkom op blogs van (toekomstige) mama’s en het moet gezegd: ik vind ze geweldig vlot geschreven. Zelfs voor niet-mama’s ook leuk om te lezen, vooral die ‘Liefde in tijden van luiers’ dan – dat is bijna meer relatieadvies dan echt een babyboek (ook met momenten hilarisch hard overdreven, maar daarvoor is het een Amerikaanse die het boek schreef natuurlijk).

All in all heb ik mijn lijstje niet kunnen bijwerken deze maand, maar er liggen al weer een aantal nieuwe boeken klaar op mijn nachtkastje die w√©l op het lijstje staan. Het kan niet altijd even vlot gaan ūüėČ

De te lezen thema’s:

  • Een boek met een dier in de titel
  • Een boek met een plaatsnaam in de titel
  • Een boek met een typografische cover (geen foto of illustratie, alleen maar mooie letters)
  • Een boek geschreven door een auteur die helaas het afgelopen decennia gestorven is
  • Een boek dat al minstens √©√©n jaar ongelezen in je boekenkast of op je e-reader staat
  • Een boek dat op de¬†Rory Gilmore boekenlijst¬†staat
  • Een boek met minder dan 100 reviews op Goodreads
  • Een boek dat begint met ‚ÄúEr was eens‚ÄĚ
  • Een boek waarin de dood centraal staat
  • Een boek van een auteur met dezelfde initialen als jou
  • Een boek dat origineel geschreven is in een taal die je zelf niet vaardig bent (je mag uiteraard een vertaling lezen)
  • Een boek van een auteur die minstens al tien boeken heeft geschreven
  • Een boek met minstens 10 uitgaves/herdrukken
    • De Bijbel.
  • Een boek met een X in de titel
  • Een boek met een alliteratie in de titel
  • Een boek geschreven door een zoon/dochter van een andere auteur
  • Een boek waarin een mythologisch wezen voorkomt
  • Een boek dat zich afspeelt op een eiland, al dan niet bewoond
  • Een boek waarin tijdreizen voorkomt
  • Een boek dat zich in de ruimte afspeelt
  • Een boek waarin kinderen de hoofdrol spelen, maar zonder dat het een jeugdboek is
  • Een boek waarin de zee een belangrijke rol speelt
  • Een boek over een alleenstaande ouder
  • Een boek dat zich afspeelt in China
  • Een tweedehands boek
  • Een boek met bloemen op de cover
  • Een boek waarin een gevangenis voorkomt
  • Een boek met een portret op de cover
  • Een boek dat je volledig buitenshuis leest (op de trein, op vakantie, in de tuin, ‚Ķ)
  • Een boek dat drie van de bovenstaande items combineert
Standard