Eten

My kitchen

Ik kook op Vlaamsche wijze, dat wil zeggen (in mijn geval): gewone, dagelijkse kost (sorry Jeroen, maar ik vrees dat je dat begrip niet bezit) met sausjes, lekker veel smaak (lees: boter) en de heilige drievuldigheid. Die drievuldigheid? Jawel: vlees, een vorm van patatjes/pasta/rijst en groentjes.

Waarom niet? Het werkt voor mij/ons (ik heb de wederhelft nog niet horen klagen) en ik probeer er toch altijd voor te zorgen dat de hoeveelheid groenten de hoeveelheid vlees overschrijdt. Niet altijd even gemakkelijk, met een gigantische vleesliefhebber in huis, maar het schijnt toch te lukken. Vandaar dus mijn bekentenis: ik begrijp die restaurantkeuken niet, of toch zeker niet de vernieuwende. Zet het voor mijn neus en ik zal het opeten en mogelijk zelfs heel lekker vinden, maar eerlijk? Een lekkere vol-au-vent, da’s toch waar ik nog het meeste naar teruggrijp als ik op restaurant ga. Wat zowel veel over mij als over het soort restaurants dat ik frequenteer zegt, natuurlijk.

Bijvoorbeeld: ik maak straks vleesbrood met kriekjes klaar. Da’s dus superklassiek maar oh zo lekker. Dat gobbel ik dus zo binnen, zonder enig probleem. Gecombineerd met puree: heaven. Nu shot ik misschien tegen een aantal mensen hun schenen en dat is helemaal niet de bedoeling, maar mannekes, da’s lekker. Of ovenschotels. Het huidige weer is ideaal voor ovenschotels. Wat gehakt (of veel gehakt), puree en een groente naar keuze. Mjam. Verse soepen, nog zoiets. Ik heb mij een tweetal jaar geleden een grotere pot aangeschaft (in een flashy rood kleurtje, want dat vond ik wel leuk in mijn keuken) voor soep en dat heb ik mij nog geen seconde beklaagd. Het ding neemt ruimte in in mijn kasten, maar wat een genot om niet te moeten letten op ‘nog zoveel groenten/water en dit loopt over’. Nee hoor, kappen die handel!

Dus ja, mijn weekmenu’s reflecteren dat ook wel. Ik kook graag klassiek, met een sausje op basis van een roux en veel puree en gehakt omdat dat hier thuis heel graag gegeten wordt. Mijn moeder zei vroeger (en eigenlijk nog steeds): kap het in kleine stukjes en C. vindt het fantastisch. Ja, eigenlijk wel. Begrijp mij niet verkeerd: ik zeg geen nee tegen een lekkere biefstuk met champignonnensaus want da’s ook mmmmmmm, maar gehakt en puree, dat blijven toch toppers. Ik probeer te variëren (met nadruk op proberen, door middel van regeltjes en weekmenu’s en zo), maar soms grijp ik terug naar gewoon. En ik denk niet dat daar iets mis mee is.

Voilà, tot daar de bekentenis. Het gehakt en de soepgroentjes roepen, namelijk.

PS: Ja, vandaag was normaal gezien geen vleesbrood-dag. I switched, het weer vroeg daarom. En mijn maag eigenlijk ook.

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s