Eten, General blabla, Iets specialer

Biscuittaart met rolfondant-cover

Geen weekmenu momenteel (ter info: gisteren hebben wij tournedos met sla en patatjes in de oven gegeten, maandag waren het gehaktballetjes in de pan met spinaziepuree), maar wél een kookblog: ik heb mij aan een biscuit gewaagd. Het heeft wat tijd en doorzettingsvermogen vereist, want stiekem heb ik wel wat drempelvrees, maar zo’n prachtige taart… Ik wil dat ook wel kunnen maken. En liefst zo snel en eenvoudig mogelijk, natuurlijk!

Na wat gegoogle links en rechts kwam ik uit bij deze link en na een kleine stop bij het Antwerps Kookhuis voor cruciale benodigdheden zoals een deegrol en rolfondant in verschillende kleurtjes kon ik er thuis aan beginnen. Ik heb het biscuitrecept vrij braaf gevolgd, mits een aanpassing van hoeveelheden (mijn bakvorm had maar een doorsnede van 16 cm, terwijl het recept bedoeld was voor een doorsnede van 20 cm). Ik ben voor 4 eieren, 13o gram suiker en 130 gram bloem gegaan, maar ik kan melden dat dat nog steeds te veel was. Heel lekker, daar niet van, maar volgende keer ga ik voor maximum 3 eieren en 100 gram suiker en bloem.  Ter info: als je de eieren en suiker heel lang met een mixer bewerkt (bij mij de hoogste stand en toch zeker 7 minuten blijven gaan) krijg je inderdaad een heerlijk luchtig beslag. De bloem heb ik niet gezeefd, maar ik heb het mij achteraf ook niet beklaagd. Té zot gaan we ook niet doen, nietwaar? Het geheel heeft nadien een goede 25 minuten in mijn oven op 175°C gezeten en kwam er perfect uit. Ik ben fan van mijn springvorm!

De rolfondant was wat lastiger, om niet te zeggen: verdorie, ik heb gevloekt. Ik heb wel een aantal dingen niet gedaan die ik de volgende keer zeker wel doe, maar daar kom ik later nog wel op terug. Wat ik wél heb gedaan: even heel kort gekneed, het hoopje op mijn aanrecht gelegd (met daaronder een laagje poedersuiker, om het kleven tegen te gaan) en het grondig bewerkt met mijn gloednieuwe deegrol. En dat heeft lang geduurd, om er dan uiteindelijk toch nog niet zo geweldig uit te zien. De onderkant heb ik een beetje vochtig gemaakt met water en dan zo op de biscuit gelegd. Zag er niet uit, maar was wel lekker. Blauwe rolfondant is wel een beetje een acquired taste, volgende keer misschien iets natuurlijker!

Wat ik had moeten doen (na consultatie met internet en collega’s die het allemaal al eens gedaan hadden): veel meer kneden, terwijl mijn handen wat olie over zich gekregen hadden (aha!); een plaklaagje op mijn biscuit leggen (met bijvoorbeeld confituur, of gewoon helemaal decadent: een boter-suikersmeerseltje) en last but not least: een verhoogje gebruiken om meer kracht te kunnen zetten op die onnozele deegrol. En dan maar hopen dat er de volgende keer al verbetering te zien is! Smaak zat al goed 😉

Good luck en laat maar weten wat voor jullie wel of niet werkt!

Advertisements
Standard

2 thoughts on “Biscuittaart met rolfondant-cover

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s