Eten, Het dagelijks overleven

Het gebraden kiekske

Je bent half geadopteerd door Antwerpen of je bent het niet, natuurlijk. Gisteren had de wederhelft een -naar eigen zeggen- fantastische ingeving: als we nu eens zelf een kip braden? Ik dacht: niet met mij, geen zin in om dat uit te zoeken hoe lang dat beest in mijn oven moet vertoeven, ik koop zo’n kip uit de supermarkt die al gebraden is. Toch? Liever lui dan moe, soms?

Dat was dus buiten de supermarkt gerekend. Al het gebraden pluimvee was al uitverkocht, maar de maagdelijke beestjes lagen braaf naar mij te wenken vanuit de koeltoog. Bon, dan toch wat inspanning. Hoewel, dat valt blijkbaar toch nog mee. Volgens Jeroen Meus (Hij Die Ik Er Steeds Op Nasla) mocht het beestje gewoon mijn ovenschaal in (sorry Jeroen, ik doe niet aan voorbakken, dat was net iets te veel effort) met wat klontjes boter (mjam), gevolgd door een tripje richting oven gedurende iets meer dan een uur. Dus: de oven op 160° en het beestje fluks erin gezwierd. Uiteindelijk had het een tripje van ongeveer 75 à 80 minuten achter de rug, met om de 20 minuten mijn kookwekker die afging om de boter er nog eens over te gieten, maar hey: lekker. Eigenlijk zelfs lekkerrrrrr.

Ik had (om het toch arbeidsextensief te maken) de combinatie met sla en patatjes in de oven gemaakt (dat ding stond toch al op) en achteraf heb ik het mij zeker niet beklaagd. Mjam. Af en toe hebben die wederhelften toch goede ideetjes.

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s