General blabla, Trouw

Voorbereidingen: waar zitten we nu?

Een beetje een van-alles-wat-post, want er zijn momenteel wat ballen in de lucht op trouwvlak. Een overzicht!

  • De locatie: vanaf dit weekend beginnen we aan trouwlocaties bezoeken. Ik zeg wel ‘we’, maar ik vermoed dat de eerste bezoeken meer door mezelf en mijn moeder gaan uitgevoerd worden dan door de wederhelft. Niet erg, hij had mij dat al vijfenveertig keer gezegd: als het van hem zou afhangen, wachten we hiermee tot in de kerstvakantie (die hij heeft, maar ik niet). wat ik dan weer niet zie zitten, want ik wil mijn datum tegen kerst vast hebben liggen zodat die van alle mogelijke daken kan geschreeuwd worden. Hoezo, Bridezilla? We houden het wel op locaties in de buurt van Antwerpen, aangezien de eigen kerngezinnen daar zich bevinden en ik/wij het niet zien zitten om lang in de auto te zitten heen en terug. ‘t Is onze dag, wij bepalen dus waar en wat. Nah.
  • De kerk: wij trouwen voor de kerk. We zijn alle twee katholiek opgevoed en als ik eerlijk ben, moet ik bekennen dat die ceremonie voor mij nog het belangrijkste moment van heel de dag gaat zijn. Pas op, dat avondfeest gaat ook geweldig zijn en ik ben nu al aan het denken over hoe we daar een superfeestje van kunnen maken, maar die ceremonie vind ik toch belangrijker. De ‘waar’ is dus ook vrij cruciaal: zelf ben ik van een gemeente buiten Antwerpen, maar die kerk ‘klik’ niet voor mij (en de wederhelft vindt dat helemaal not done omdat we daar nooit komen). De wederhelft wil de kathedraal omdat hij daar jaren lang heeft gezongen en hij met die missen is opgegroeid (ik vind het dan weer te groot: kleed dat eens aan? En al die toeristen die dan binnenwandelen tijdens onze mis… Nee, liever niet). De voorlopige consensus is de Carolus Borromeuskerk: we hebben daar alle twee al regelmatig concerten of missen gezongen en ik vind dat zo’n mooie kerk… Wel duur (tot €1000 om die vast te leggen).
  • De burgerlijke trouw: aangezien wij de juiste postcode hebben, mogen wij in het stadhuis van Antwerpen (het Schoon Verdiep!) onze geloftes afleggen. Ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat mijn moeder daar bijna even enthousiast over is als over heel de trouw op zich. Het zal aan mij liggen dat ik even goed ergens anders zou willen trouwen, zeker? Het is natuurlijk wél mooi meegenomen.
  • De datum: we zouden nog steeds graag willen gaan voor oktober-november, maar alles hangt af van de locatie en de kerk… Nog even afwachten dus (valt het op dat ik het NU al wil weten?).
  • De getuigen: ik denk dat ik eruit ben. Het zullen er sowieso twee worden en ik ben al twee weken zeker van deze keuze. Kiezen is verliezen, want er gaat sowieso iemand uit de boot vallen, maar ik denk dat ik de juiste keuze gemaakt heb. Ik ben van plan om op kerstmis De Vraag te stellen, met pakjes uiteraard 🙂 Nu die pakjes nog vinden, of inspiratie vinden om zelf iets ineen te boksen. De wederhelft zit nog gewrongen met wie wel en wie niet, maar het zullen sowieso héél goede vrienden zijn 🙂 Ik heb zelf geen duidelijke voorkeur en let’s be honest: hij moet zelf beslissen he 😉
  • De jurk: last but not least, dit is toch ook vrij belangrijk maar heeft nog geen top-prioriteit gekregen wegens ‘eerste die datum’. Maar oh, die jurk. Kijk, ik ben niet superhard bezig met kleding (as in, quasi totaal niet. Geen make-up -echt waar!-, als het aan mij lag was mijn vaste uniform een jeans met t-shirt en trui en hoge hakken zijn één tot maximum twee maal per week aan mij besteed) maar dat kleed, daar ben ik  dus wél enthousiast over. Ik heb zelfs al twee favoriete lijnen: Rosa Clara en Aire Barcelona (niet toevallig beide Spaanse lijnen en ook onderling gelinkt). Mooi, niet echt betaalbaar (maar sssssst) en oh, het kant. Het kant. Ik wil kant. En een wittint (nee, ik weet nog niet welke. Ik vermoed geen knalwit want ik ben een bleekscheet, maar dat zal ik nog wel eens moeten bekijken). Blij dat ik ga zijn als die datum geprikt is, dat allemaal vastligt en ik kan beginnen kijken naar een kleed. Manmanman.

Maar echt waar, ik ben géén Bridezilla. Of ik probeer het in ieder geval gigantisch hard niet te zijn. Er is toch nog geen kussen naar mijn hoofd gevlogen tijdens mijn passionele betogen tegen de wederhelft. Ik zie dat als een positief punt.

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s