General blabla, Het dagelijks overleven, Uncategorized

Als het mentaal even stropt…

… dan volgt het fysiek meestal ook. Ik zit al een week met een (vermoedelijk Zuid-Afrikaans) beestje, waardoor mijn darmen verdeel en heers spelen met de rest van mijn lichaam en het joggen dit weekend er niet van kwam. Voor vandaag vrees ik er ook voor, hoewel met dank van de huisarts mijn darmflora erop vooruitgaat. Het werd verdorie tijd.

Het zat er ergens wel aan te komen, het klein crashje van mijn lichaam. Ik ben vol enthousiasme in het verloofde leven gevlogen, ik probeer het lopen opgestart te krijgen, op het werk wordt het steeds drukker en dat blijft nog minstens een half jaar zo als het al niet drie keer zo druk wordt en mijn sociale agenda staat zo vol als maar zijn kan. Er moet ergens geknipt worden.

Ik vrees dat het een ‘njet’ wordt voor Italiaans. Ik zit al een aantal weken gewrongen met het niet gemotiveerd geraken voor de lessen. Dat je niet dolenthousiast naar daar vertrekt, OK. Dat je ‘s ochtends al een lang gezicht trekt omdat je 8 uur later naar daar gaat moet vertrekken? Nee. Echt niet. Ik heb geen tijd te verspelen aan iets dat ik voor mijn plezier zou moeten doen, als blijkt dat ik het dik tegen mijn goesting doe. Ik heb er zelf voor betaald en ja, dat was veel geld. Dat is de enige reden waarom ik al niet 3 weken geleden de handdoek op Italiaans vlak in de ring smeet.

Ik kan de weg vragen, ik kan een tafel reserveren. Ik ben de verbuigingen min of meer meester, net zoals de verleden tijd. Ik heb nog een cursus waar ook de toekomstige tijd instaat met leuke info en tips. Pak dat dat genoeg zal zijn voor de volgende keer dat ik mij in Italië begeef. Het is het mij momenteel gewoon niet waard.

Ligt het aan mij? Kan ik zo moeilijk nee zeggen en blijf ik maar bijpakken? Waarschijnlijk wel. Ik ben gewoon ook opgevoed met het idee ‘jezelf verbeteren is geweldig’. En dat is het ook. Stagneren is leuk voor even, maar evolutie moet er blijven zijn. Ik ben alleen de generatie die nu beseft dat én én én niet altijd een goed idee is. Een goede vriend gaf me de volgende leefregel mee: twijfel je ergens over? Stel je dan de vraag of je binnen 5 jaar je het beklaagt als je het wel/niet doet. Ik denk dat voor mij dit een geval is dat ik het mij zou beklagen als ik het wél bleef doen. Jammer, maar helaas.

Wie weet zit ik binnen een paar jaar terug in een klaslokaal te luisteren naar een vlotte Italiaan. Ben ik dan wél terug gemotiveerd en klaar om een stapje verder te gaan in het Italiaans. Wie weet. Tot dan heb ik nu wel een basis, wat voor mij al meer dan genoeg is. Sorry portefeuille, het was mijn eigen fout. Basta, zoals ze zouden zeggen.

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s