General blabla, Het dagelijks overleven, Het Huis, Uncategorized

Week 49: een overhoop

‘t Is donderdag en nu pas komt er een post, wijst dat op stress en te veel te doen? Indien niet: het is echt wel te druk. En ik verlang al superhard naar de kerstweken waarin ik geen volle weken werk. En nee, ik heb geen kinderen. Ik hou mijn hart vast hoe dat gaat evolueren, later, als daar nog koters bij rondlopen.

Maar dus: de compromis is getekend. De hoop is om morgen bij de bank langs te gaan om het voorschot over te schrijven zodat de notaris ook weer blij is (maar mannekes, dat kost geld. Niet normaal). We hebben dus bijna helemaal officieel een huis. Ik maak mij nu al zorgen over leningen en afbetalingen en hoe-gaan-we-dat-allemaal-betalen, maar kom.

De lieve wederhelft heeft trouwens de keuze kunnen maken: het appartement gaat verkocht worden door Walls, liefst zo snel mogelijk als het even niet geeft. Wie dus een superleuk appartement in Antwerpen-Zuid zoekt, mét parking en twee slaapkamers: ‘t is bij ons te doen. Al die bedenkingen en keuzes en en en, ik begin het verdorie vermoeiend te vinden. Vooral mentaal, eigenlijk. Ik was gisteren een mail aan het sturen naar mijn ouders en ik begon zowaar bijna te wenen. Het school nog geen wimpertje.

*haalt adem* Het komt goed. Echt waar. Ik ben er nog gewoon in geslaagd af en toe te koken, was te doen, bij de post te passeren, kerstkaartjes te verzamelen en zelfs een beginnend kerst-verlanglijstje op te stellen. Met belangrijke dingen, dat wel, dingen waar ik nu zelf liever geen geld aan wil geven maar wel ga kunnen gebruiken. Tupperware, you are my rock. Dat eten heeft zijn ups en downs: gisteren frietjes (en Top Gear gekeken, voor de TV, jawel), maar er is hier ook nog vis de revue gepasseerd, net zoals kip. Kipfilets, weliswaar, want de braadkip zit in mijn diepvries. Die is er vorige week niet van gekomen. En dinsdag (na het tekenen van de compromis) heb ik voor rosbief gezorgd, want dat tekenen mocht van mij wel gevierd worden. Hoppa!

Ik wil vooral veel rust, en drie maanden die gigantisch snel voorbijgaan, eigenlijk. Ik wil ons huis, beginnen inrichten, IKEA verder plunderen voor een nieuw bed en hoeslakens want breder bed en kasten beginnen vullen en verhuizen en en en. Ik wil. Ha.

En die trouw? Die zit op een heel laag pitje. Maar ik heb misschien wel mijn ideale zaal gevonden. Hmm. Geld, waar vind ik dat ook al weer?

 

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s