Trouw, Uncategorized

Burgerlijke trouw: he?

Dit schreef ik vorige week vrijdag; ondertussen kan ik melden dat ik mij zaterdag toch écht wel nerveus voelde, vooral die laatste twee minuten voor we binnen mochten. En die eerste handtekening, die was toch nogal bibberig. 

Zaterdag 13/2 is het zover: dan gaan we voor de eerste keer ons ja-woord geven aan elkaar. Ik krijg er nu al rillingen van over mijn rug (plezante he ;)). Onze familie en vrienden zijn op de hoogte gebracht, wie wil mag komen en mijn kleedje is aangeschaft.

Maar eerlijk: die burgerlijke trouw, dat liet me een beetje koud. OK, het is nodig voor de wettelijke blabla en zonder burgerlijke trouw mag je niet doorschuiven richting kerkelijke trouw, maar het is pas sinds een dikke week dat ik het toch belangrijk begin te vinden. Een opstapje naar, zeg maar. Allereerst: het blijft een ja-woord. Dat blijft romantisch, hoe kort of to-the-point dat die schepen het ook gaat maken. Ten tweede: vrienden en familie in de buurt, met mogelijk een grootmoeder en moeder die wat tranen gaan laten (zo niet nu, dan toch zeker bij die kerkelijke trouw. Ik wil érgens wel wat tranen en liever niet alleen die van mij, want C. Bleitkous gaat het sowieso niet drooghouden). Ten derde: voor de wet zijn we dan écht al wel getrouwd. Maar écht he. Niet halvelings, niet in ondertrouw (wat een bizar concept), maar echtig-int-echtig. Gezamenlijke belastingsbrieven en al.

Dus ja, mijn liefde voor die burgerlijke trouw is wel wat gegroeid. Mocht wel, want dat liep er ocharme bij zoals het spreekwoordelijke lelijke eendje. Het gaat trouwens echt wel rap bij ons, momenteel. Af en toe moet ik er bij stilstaan, want anders vliegt dat links, rechts en boven langs. Maar beloofd: na de burgerlijke trouw zijn de trouwplannen dus vooral voor oktober. Er zijn nog verhuisplannen (God, sta me bij), maar aangezien ik daar nog geen concrete datum voor heb (grmbl) kan ik mij daar ook niet op vastpinnen.

Samengevat: ik kijk er naar uit, ben me wel aan het afvragen hoe groot het op het Schoon Verdiep is (er gaat toch minstens 20 man ‘publiek’ zijn) en loop dagelijks in mijn nieuw kleedje te paraderen. Zonder dat de wederhelft het ziet, uiteraard, want geldt dit ook niet als trouwkleed?

Advertisements
Standard

3 thoughts on “Burgerlijke trouw: he?

  1. Samaja says:

    Ik had minder zenuwen op de dag van onze wettelijke trouw dan bij de kerkelijke, maar vlak voor we binnen gingen, waren er toch ook kriebels in mijn buik. Er was gewoon een kleine receptie bij ons thuis voorzien en een etentje met de dichte familie. We hebben ook enorm van die dag genoten en hadden geluk met stralend weer (het was zelfs een beetje te warm). Mijn beste vriendinnen waren ook afgekomen en dat vond ik zo leuk. Een daarvan was nog maar pas bevallen, dus hadden we een heel jonge supporter mee naar het stadhuis.
    Ik hoop dat het voor jou ook een mooie dag was :-). Proficiat! En nu is het aftellen naar oktober hé. Spannend!

  2. Pingback: De Trouw: update september | Wonder-wanderland

  3. Pingback: Dit was 2016 | Wonder-wanderland

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s