General blabla, Sport

Accident de parcours

Het lopen is momenteel onbestaande. Ook de voorziene yoga op het werk (een geweldig initiatief, vind ik persoonlijk!) is een njet. De osteopaat zei njet trouwens, ik niet. Ik wil heel graag bewegen. Maar het mag dus niet. Ik heb namelijk een vreemde accident de parcours: omschreven door de dokter als ‘een kleine lumbago op de bovenste rib’. Schiet me niet af als de omschrijving niet klopt, zo heb ik het onthouden.

What gives? Op woensdagavond kroop ik mijn bed in, zonder bruuske bewegingen, zonder hard niezen of hoesten, zonder mij overtild hebben aan wat dan ook. Mijn rechterschouder deed plots pijn op een manier die ik niet associeerde met ‘ik heb me overrokken’ en bleef pijn doen. Na een vreselijke nacht (en veel mentaal gevloek op de wederhelft die vrolijk lag te snurken) trok ik ‘s ochtends naar de dokter, met het idee ‘ik wil pillen en een oplossing’. Ik stapte buiten (na wat extra gefolter door de stagiaire die ook wat moest oefenen, dus no hard feelings) met verschillende nummers van osteopaten, een voorschrift voor zwaardere ibuprofen en de melding dat ik Voltaren moest smeren, zeker een paar keer per dag. OK.

Het bezoek aan de osteopaat was iets nieuws: nog nooit gedaan, maar mijn jongste zus (die ook kiné studeert) was jaloers omdat zij gekraakt worden geweldig vindt, dus ik ging wel met een vrij gerust gemoed. Sympathieke mens, trouwens, die ervan overtuigd was dat dat op een half uurtje gefixt ging zijn. Vijftig minuten later zei hij dat we misschien toch een tweede afspraak moesten maken. Snif.

En nu? Ik heb een héél lang weekend gehad van vijf dagen waarin ik gigantisch veel films heb gezien en ook veel heb gelezen. Ik heb gewandeld, van hier naar daar en terug, en veel tijd in bad vertoefd (met Lush-accessoires, ik heb nog nooit zo lekker geroken). Sinds dinsdag ben ik weer aan het werken, mits pillen en Voltaren, en ik hoop dat het na vrijdag (de tweede sessie bij de osteopaat) weer helemaal in orde is. Want die yoga, dat wil ik toch écht graag doen. En dat lopen eigenlijk ook wel.

Toevoeging: sindsdien is er nog een weekend overgegaan, waarbij de schouder braaf meewerkte, maar ikzelf zo stom was om mee te doen met een avontuurlijk touwparcours waardoor momenteel letterlijk iedere spier pijn doet. Maar het betert. Au. 

Advertisements
Standard

One thought on “Accident de parcours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s