Het dagelijks overleven, Het Huis

De tuin

Sinds we verhuisd zijn (echt, beste beslissing ooit, al hou ik soms toch nog mijn hart vast door die lening – het is nog wat wennen op dat vlak) hebben we een tuin. Geen grote tuin, een terras met 35 vierkante meter gras, maar groot genoeg om een klein vakantiegevoeltje te hebben. We hadden grasmatten laten leggen, tot ons grote plezier, want alles heeft goed gepakt en nu ziet onze tuin er zalig groen uit. Enig probleem: gras, dat blijft groeien. En groeien.

We hebben ons dus een grasmaaier aangeschaft, want zonder is ook geen doen. Iets klein, een Bosch (want de wederhelft is die specifieke aankoop gaan doen) en naar het schijnt iets wendbaar. Nee, ik heb dat machine nog niet gebruikt. Ik ben al wel het gras gaan dumpen in de groencontainer, dat wel, maar afrijden heb ik nog niet gedaan. De wederhelft doet dat zo goed, ik ga hem die job toch niet afnemen zeker 😉

Wat ik wél doe, af en toe met enthousiasme zelfs, is de klimop op de gemeenschappelijke muur met de buren temmen. Zij hebben langs hun kant klimop geplant en toen we in maart ons huis als trotse eigenaars binnenwandelden was zeker de helft van de tuin overwoekerd met klimop. Die is nu onder controle, deels omdat we heel de tuin omgespit hebben aangezien we die grasmatten wilden leggen en deels omdat ik wekelijks met de groenschaar langs de omheining wandel en de té enthousiaste klimop-strengels streng afknip. Het werkt, maar ik heb nu al schrik voor onze huwelijksreis wanneer we drie weken adios zeggen en onze tuin vermoedelijk sprongetjes van plezier maakt.

De groene vingers zijn trouwens echt niet groen. Ik probeer op tijd en stond onze plantjes (frambozenplantjes, lavendel in bloembakken) levend te houden, maar we verliezen er toch regelmatig een aantal. Ik heb me er al bij neergelegd, maar het voelt toch altijd een beetje als een falen: als ik een plantje niet levend kan houden, wat dan later met een baby? Ik troost mezelf met de gedachte dat een kind wel meer laat weten wanneer er iets moet gebeuren 😉 Maar kom, we blijven proberen. Het gras doet het toch al fantastisch goed, ik vind dat al een hele overwinning.

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s