General blabla, Reizen, Sport

Shortski en skiweek

Het begon allemaal met een lang weekend in de Vogezen.

Samen met mijn gezin en goede vrienden (we waren in totaal met 13) trokken we richting Le Valtin, vlakbij skigebiek La Bresse – Hohneck. Bij onze aankomst donderdagavond werden we verwelkomd door regen en niet zo koude temperaturen, wat ons deed vrezen voor goede sneeuw de dagen nadien. Dat bleek al bij al nog goed mee te vallen (het skigebied ligt niet zo hoog), wat ervoor zorgde dat de wederhelft me zelfs een compliment gaf de eerste dag. Dat, en de opmerking dat hij mij nog nooit zoveel had zien skiën. Wat deed ik voordien dan?

We trokken zaterdag met goede moed terug richting het skigebied, maar merkten bovenaan dat het de avond voordien goed gevroren had en dat de papsneeuw van vrijdag nu meer ijs dan sneeuw was geworden. Ik geef grif toe dat ik het mentaal en fysiek heel moeilijk heb gehad in de voormiddag: wanneer ik op ski’s sta, wil ik over alles controle hebben. Ik ga dus niet snel, sta meer in ploeg dan in parallel maar voel me wel op mijn gemak (sinds mijn lessen op de mat). Dat was nu dus geen optie meer: stoppen lukte mij quasi niet, wat tot gevolg had dat ik begon te panikeren want ik had geen controle meer. De eerste relatief steile helling heeft mij dan ook veel blauwe plekken, tranen (zowel van pijn als van frustratie) en schrik opgeleverd. Beneden werd ik opgewacht door mijn mama, die ervoor zorgde dat de wederhelft (die braaf bij mij was gebleven eens hij doorhad hoe moeilijk ik het vond) kon verder skiën met de rest. Na anderhalf uur terrasjes doen (want het weer was wel prachtig) dacht ik: binnen twee weken sta ik weer op de latten. Ik wil niet met schrik beginnen aan die week.

Lang verhaal kort: mama en ik trokken weer naar boven, maar deze keer langs de kant van de berg die in de zon lag. De sneeuw bovenaan lag dan ook een pak beter dan de sneeuw die ik net getrotseerd had, dus er begon zelfs weer wat plezier aanwezig te zijn. Dat duurde tot de laatste pistes naar beneden, waar alles nog in de schaduw lag en ik weer dapper mijn ploeg aansprak. Vermoeiend, maar ik ben er geraakt zonder te vallen. Toch wel trots op!

En dan de volle week skiën…

De wederhelft telde af tot het moment dat hij weer op latten kon staan, ik vooral tot het moment dat ik de laptop van het werk een week toe kon laten. Die skilessen in Frankrijk (wij zaten in La Plagne, een groot domein met héél veel brede, blauwe pistes), ik zag daar wel tegenop. Drie lessen volgde ik samen met mijn schoonzus, twee andere lessen waren enkel me, myself en de skileraar. Ik ging afzien, ik was er zeker van. En geen plezier hebben, dat ook.

En kijk, blijkbaar pikken skileerkrachten dat op. En blijkbaar kan ik écht wel gefocust zijn tijdens het achterna skiën van iemand, in die mate dat ik voor zover ik weet nog nooit zo snel een piste heb gedaan. En zelfs verschillende dagen plezier heb gehad op die latten! Nog nooit voorgevallen, ik zweer het. Akkoord, er waren dagen waarop het alleen maar werken was (en afzien, tijdens momenten waarbij de wind tot 200 km per uur mij vooruit duwde en de zichtbaarheid nul komma nul was) en ik was toch altijd geweldig opgelucht om mijn skilaarzen uit te kunnen spelen in de namiddag, maar echt waar: ik heb staan glimlachen op mijn ski’s terwijl ik naar beneden ging. Hallelujah.

Het hielp ook wel dat mijn dagen op de latten bestonden uit chocomelk met veel slagroom (en soms marshmallows), een Orangina of drie over heel de weekperiode en dutjes tegen 17h. Uit gaan lunchen om 13h en veel frietjes binnenspelen, een pre-terrasje doen in de zon en na het skiën nog een chocomelk bestellen. Uit een wellness die klaarstond na dat skiën en staaltjes gezichtscrème die ik had meegekregen om mij mee te amuseren. ’t Was niet slecht, die week verlof. In die mate zelfs dat ik maandagochtend wakker en alert was om 6h30, zonder al te veel hulp van wekker of wederhelft. Ik ben benieuwd hoe lang dat gaat duren!

Skiën en ik, het zit nog niet helemaal snor. Maar het gaat de goede richting uit, tot plezier (en schattige reacties) van de wederhelft. Die latere kinders van ons, die gaan nogal skiles krijgen zulle.

 

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s