Het dagelijks overleven, Sport

Joggen: deel oneindig

Een nieuwe lente, een nieuw geluid, al vind ik van mezelf dat ik wat in herhaling val: ik ben (terug) beginnen joggen. De 10 Miles vinden binnen drie weken plaats en de wederhelft besefte dat plots. Hij doet mee, is vrij competitief maar heeft tot nu toe nog niks gejogd dit jaar. Hij doet wel aan squash en voetbal, dus qua conditie zit hij wel vrij goed, maar da’s toch nog niet 16 kilometer joggen. Ik was in ieder geval gelukkig: mijn motivatie om te gaan lopen ligt altijd hoger wanneer er iemand anders meedoet.

Het was al wel bijna een jaar geleden (10 maanden) sinds mijn laatste jogpoging, met als gevolg dat ik mijn loopschoenen bijna niet herkende. Letterlijk: ik heb drie minuten zitten zoeken tussen een hoop schoenen tot ik die van mij terugvond. Het was dus een tijdje geleden, om het met een understatement te zeggen. Mijn sportoutfit vond ik wél vlotjes terug, met dank aan de yogalessen die ik volg. Da’s toch al een opsteker 😉

De wederhelft deed 6 toertjes (van elk ongeveer 2 kilometer), ik deed er 4 (3 lopend, het laatste ¼ lopend en ¾ wandelend). Niet slecht na een jaar stilzitten, maar er waren wel een paar conclusies te trekken:

  • Lopen zonder muziek gaat, zolang je een goed liedje on repeat in je hoofd hebt lopen voor een ritme.
  • Lopen met een activity tracker is niet hetzelfde als lopen met een sporthorloge. Ik mis het overzicht van afstand (mijn activity tracker beweert dat ik 8 kilometer heb gelopen terwijl ik die heb afgezet na rondje 3, dus heb ik net iets minder dan 6 kilometer gelopen), ik kon het nadien niet op een groter scherm oproepen om meer details te kunnen bekijken en een gemiddelde snelheid per kilometer zat er dus ook niet in. Positieve punten: ik kan nog wel genoeg hoofdrekenen om die gemiddelde snelheid te bereken (8 minuten per kilometer. Ik heb de Ladies Run aan iets minder dan 6 en een halve minuut per kilometer gelopen, dus de sleet zit er toch wel op) én ik heb mijn aantal stappen van die dag in minder dan een uur gehaald. Ook mijn aantal activiteitsminuten van die week waren ineens in orde 😉
  • Lopen in een park is zoveel aangenamer dan lopen op een Finse piste of ergens op straat. Veel honden die uitgelaten genoten van bos en vogels, medezweters die puffend passeerden (of net keihard langsliepen want die trainden al maanden voor die 10 miles – of de marathon, dat kan ook), de zon op mijn gezicht en het idee dat mijn frisse-lucht-quotum ook moeiteloos gehaald werd.
  • De dag nadien blijft dat toch stijfheid creëren. OK, ik had nu niet moeten verwachten dat ik er zonder iets van af zou komen, vooral na die rustperiode, maar een trap afgaan is toch net iets lastiger dan anders 😉

En nu eens kijken of ik het terug blijf volhouden: mijn vorige poging heeft toch 8 maanden looppret opgeleverd!

PS: ik werd ook terug in gang gezet door blogsters Sofie en Kelly die zo eerlijk en enthousiast over hun jogpogingen berichten; bedankt dames!

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s