Cultuur, emoties, Film, General blabla

Beauty and the Beast

Na ettelijke maanden wachten en weken meeneuriën van de muziek die ik via Youtube te pakken had gekregen was het eindelijk zo ver: mijn jongste zusje en ik trokken richting Kinepolis voor een séance van Beauty and the Beast! Op voorhand werd het al dubbel zo tof omdat ik twee dagen voordien gratis tickets in mijn bus vond voor een avondje Kinepolis (meedoen met wedstrijden van een.be heeft af en toe z’n voordelen): ik moest dus alleen nog mijn popcorn betalen. Hoera!

We zaten dus met een beetje ingehouden adem in die fluwelen stoelen te wachten tot de alombekende openingsgeneriek van Disney. We kregen de muziek, er werd uitgezoomd… en in plaats van het Disneykasteel zagen we het kasteel van het Beest. Ik was verkocht. Echt waar, de film kon vanaf dat moment al niks meer misdoen. Dat is zo ook gebleven, trouwens: de muziek, de acteurs, de extra’s (meer verhaal over Belle en haar moeder! Meer verhaal over het Beest! Stress en bijna wenen op het einde – want wat als dat toch niet het gekende verhaal zou volgen?), de humor. En de knipogen: Belle die op het einde van de film aan de menselijke prins vraagt of hij er toch niet aan dacht om een baard te laten staan. Zalig. Ik ben dan toch niet de enige die het Beest knapper vindt dan de prins 😉

De popcorn was op halverwege de film, ik moest me inhouden om niet mee te zingen en het kleed van Belle blijft toch één van de mooiste Disneykleedjes ooit. De muziek vond ik trouwens ook heel goed (dikke chapeau voor de acteurs, vooral aangezien het allemaal toch goed gekende muziek is en iedereen daar met hoge verwachtingen naartoe trekt) en de casting was geweldig. Josh Gad als LeFou steekt er voor mij toch wel bovenuit: die slaagt er echt in om van een (laten we eerlijk zijn) tweedimensionaal personage een interessante persoonlijkheid te maken met veel humoristische insteek (die niet gratuit voelt). Het homomomentje (waardoor bijvoorbeeld Rusland de film niet toont, of toch niet volledig) is belachelijk snel gepasseerd en het transgender knipoogje op het einde van de film vond ik zo mogelijk nog leuker.

Ik weet wat gevraagd voor mijn verjaardag (met name: DVD en CD alsjeblieft dankuwel). Disney, you made me proud.

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s