Cultuur, General blabla, Muziek

Auditie

Een paar weken geleden hoorde ik van mijn dirigent dat de Belgische stemfederaties (Vlaanderen, Wallonië en het Duitstalige gebied) een gezamenlijk project uit de grond wilden stampen: een Belgisch nationaal jeugdkoor. Jeugdkoor, dat zagen ze breed: tussen 18 en 30. Een paar dagen later zag ik een Facebookbericht van Koor & Stem (de Vlaamse stemfederatie) waar ze meer info gaven én de audities aankondigden. Auditie doen kon voor mensen tot en met 27. En word ik wel geen 28 binnen twee maanden zeker?

Je ziet mij al aankomen: ik heb mij ingeschreven. Meer zelfs, mijn auditie vond plaats op 5 april. We moesten zelf een werk doorgeven waar we onze eigen stem van wilden zingen (met of zonder pianobegeleiding), we kregen een zichtlezing voorgeschoteld en er kwam een opgelegd koorwerk bij kijken. Dat opgelegd koorwerk was May day van Vic Nees en onze Vic en ik, wij hebben niet altijd zo’n klik. Ik heb daar geen uitleg voor, behalve dat sommige partituren mij meer liggen dan andere, wat ergens wel logisch lijkt. Bon, ik heb nu een piano (hoera!) dus noten instuderen zou wel moeten lukken. Als eigen werk koos ik voor Notre père van M. Duruflé, enerzijds omdat ik dat rats van buiten ken en niet wou stressen over noten en woorden, anderzijds omdat dat één van de liedjes van onze trouwmis was en ik dat echt supergraag hoor. *ooooh*

Auditie gaan doen dus. Ik vind dat altijd spannend, want ik ben een koorzanger, geen solozanger. Dat betekent dat ik het opgelegd werk wel zag zitten (want dat zing je met andere stemmen samen), maar het eigen werk en de zichtlezing was wel extra stress. Daarbij komt dat die auditie niet voor één persoon plaatsvond, maar voor verschillende mensen. Ooit kwam ik voor een auditie in een ruimte terecht met ongeveer 10 à 12 mensen die aan het babbelen waren en keuvelde vrolijk mee. Aangenaam, dacht ik, ik ben niet de enige die hier moet passeren! Gevolgd door iedereen die achter tafels ging zitten, ik die helemaal alleen vooraan stond en de melding ‘doe maar’. Het liep goed af, maar jongens, dat is afzien. Gelukkig was het ontvangst ook nu heel hartelijk en had ik even wat ademrust voor ik richting judges trok.

Heb ik trouwens al gezegd dat die auditie plaatsvond in Brussel? Wel logisch, want de hoofdstad, maar ik ging met de auto (niet zo vlot bereikbaar met openbaar vervoer en al helemaal niet wanneer ik écht wel op tijd wil zijn) en Brussel en ik, dat vlot niet altijd zo. Heen ging zonder enig probleem (rustig gereden, vrolijk meegekweeld met de radio en een GPS die netjes alles juist aangaf), terug was wat lastiger (spitsuur, GPS die aangaf dat ik links moest invoegen terwijl ik even goed rechts de rustige baan had kunnen volgen en een stad die ik écht niet ken met de auto. Aaah.). Ik geraakte thuis, maar mijn motto in de auto gedurende dat eerste half uur terugrijden was toch ‘Brussel, ik haat u’. En ‘waar moet ik naartoe?’.

Ik ben tevreden over mijn zangprestaties. Op het moment van schrijven weet ik nog niet of ik mee mag doen of niet, maar als het niet is, dan kon ik echt niets meer doen dan ik nu al heb gedaan. Het ligt nu dus in handen van andere mensen en ik kan mij daar wel in vinden. Ik ga wel bij ieder telefoontje van een onbekend nummer de volgende dagen héél alert zijn, dat wel.

Advertisements
Standard

3 thoughts on “Auditie

  1. Pingback: As we speak | Wonder-wanderland

  2. Pingback: Aftellen | Wonder-wanderland

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s