emoties, General blabla

#projectblogboek 1: de laatste keer

  • De laatste keer dat ik weende was een paar weken geleden. Geen idee waarom precies (echt waar), buiten dat alles tegenzat en de wederhelft een foute toon aansloeg aan telefoon en ik buikpijn had en ik bijna moest vertrekken naar het werk en dat niets ging. (Ter info: de wederhelft heeft zich ontzettend schuldig gevoeld tijdens die telefoon hoewel hij niks misdaan had en ik heb gewoon keihard bleitend de telefoon neergelegd met de woorden ‘ik ga nu inhaken want ik blijf maar wenen’. Moet ook kunnen, zeker?)
  • De laatste keer dat ik dessert maakte was het cheesecake. Met een speculooskorstje. Volgens dit recept. Jongens, lekker. En nu heb ik zin in cheesecake, lap.
  • De laatste keer dat ik ramen gekuist heb moet een jaar of twee geleden zijn. Drie misschien. Ik kan het niet, ik haat het om te zien dat ze er precies slechter uitzien na het kuisen dan ervoor en ik raak halverwege altijd gefrustreerd omdat ik zie dat het slecht gaat aflopen. Lang leve kruisvrouwen!
  • Het laatste waar ik trots op was is eerder een wie: mijn jongste zusje is in eerste zit door haar Bachelor van kinesi- en bewegingstherapie (of zoiets) doorgeraakt. Dat betekent dus ook dat die op drie jaar tijd maar één keer een herexamen heeft gehad. Da’s wel mijn kuikentje he: dikke pluim!
  • De laatste keer dat ik loog was het vorig puntje: ik ben nadien ook heel trots geweest op mijn andere zus. Die is namelijk bijna afgestudeerd als anthropologe (nog twee herexamens, komaan S.!) en heeft harder moet knokken om door alles van onderwijs te geraken dan ik ooit iemand anders heb zien doen. Ik zou in haar plaats al lang opgegeven hebben (en bedenk mij dat ik dat ook gedaan heb, hmm). Een nog dikkere pluim voor haar.
  • De laatste film die ik gezien heb van begin tot einde zal ofwel Beauty and the Beast (de nieuwe) of Moana geweest zijn. Denk ik. Oeh, geheugen, ‘t is een slecht ding.
  • De laatste ruzie tussen de wederhelft en mezelf ging over de strijk. Wij maken vaak ruzie over zo’n pietluttigheden, omdat we over de grote dingen meestal wel overeen komen. Zeg ik nu. Wie weet hoe hard mij dat nog in mijn achterste gaat bijten.

Ik doe van #projectblogboekeen jaar of drie te laat om echt mee te zijn. Kelly Deriemaeker (die van tales from the crib) heeft niet alleen een geweldig boek over bullet journals geschreven, maar heeft ook al twee boeken over bloggen uit (allez, een blogboek en een herwerkt blogboek). Dikke aanrader. Wat dat project betreft: ze geeft ook ideetjes in dat blogboek voor blogs en het plan is om die eens te volgen. Daarbij komend: ik volg Kelly eigenlijk al een jaar of vier, bedenk ik mij nu. Misschien vijf. #geheugenvaneenolifant en zo. 

Advertisements
Standard

2 thoughts on “#projectblogboek 1: de laatste keer

  1. De echtgenoot en ik maken doorgaans ook ruzie over zo’n dingen. Ik kan daar op het moment zelf zo in opgaan, maar hey, als dat het ergste is dat we hebben om ruzie over te maken, valt het wel goed mee he 🙂

    • Absoluut, die kleine dingen zijn ook dingen waar je sneller mee geconfronteerd wordt dan grotere discussies natuurlijk 🙂 Een toiletbril die omhoog blijft staan, de keuken die als rampgebied achterblijft, die zie je dagelijks 😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s