Eten, Weekmenu's

Weekmenu: week 50

(Relatieve) rust. Mijn lijf heeft het nodig, net zoals de voorraad Lush die ik dringend weer moet bijvullen om relaxte badmomenten in te kunnen plannen.

  • Maandag: kip met sla en gebakken patatjes
  • Dinsdag: ovenschotel met bloemkool
  • Woensdag: frietjes
  • Donderdag: sushi met een ex-collega voor we richting musical trekken!
  • Vrijdag: to be decided, maar het moet voor de TV eetbaar zijn want de wederhelft wil Star Wars #7 zien voor we zaterdag #8 in de cinema gaan aanschouwen.
  • Zaterdag: brunch bij ons thuis, ‘s avonds wok
  • Zondag: er worden broodjes voorzien voor en na ons concert voor de zangers, ik kook dus niet die dag (de wederhelft trekt naar zijn papa voor eten)
Advertisements
Standard
Cultuur, L/literatuur, Reizen, emoties

#projectblogboek 15: maak een lijst van vijf boeken die je leven hebben veranderd

Oh, da’s een moeilijke. Echt, een moeilijke. Maar OK, we doen ons best.

Ik heb (zo gaat de familielegende) mezelf leren lezen. Mama en papa lazen altijd voor en wij keken dan mee op de pagina’s. Tegen dat ik in het tweede kleuterklasje zat, vroeg ik af en toe ‘welke letter is dat? En dat woord, hoe zeg je dat?’ en op een bepaald moment kon ik gewoon lezen. Voilà. Mijn ouders gelukkig, want sindsdien kroop ik heelder uren in hoekjes met boekjes en amuseerde ik mij zo geweldig goed op mijn eentje. Ik heb dus al wel wat boeken weten passeren, maar deze zijn toch altijd iets harder blijven hangen. Enjoy!

  • De gebroeders Leeuwenhart – Astrid Lindgren. Ik denk dat dit het eerste, wat serieuzere boek was dat ik uit de bibliotheek meenam, of toch het eerste dat ik mij herinner. Ik heb het tig keer ontleend en als/wanneer ik zelf kinderen heb wordt dit eentje in hun boekenkast. Geen keuze. Dit was het eerste boek waarbij ik me kan herinneren dat ik zo enorm hard meeleefde met de personages. Zo’n hartjes voor Kruimel, echt waar. Hartjes, hartjes, hartjes.
  • Hogfather – Terry Pratchett. Diezelfde bibliotheek (shout out naar de bieb van Aartselaar die ik nog altijd mis eigelijk) leerde mij ook Terry Pratchett, grote held, kennen. De kleurrijke kaften trokken mij aan, de verhalen en humor lieten mij steeds nieuwe boeken uit de rekken trekken. Ik vind vooral zijn Diskworld-serie geweldig, van zijn kinderboeken over Tiffany (die niet echt als kinderboek gelden in mijn hoofd, maar kom) tot zijn focus op Ankh-Morpork (met speciale liefde voor de politie en dictator daar) en de fascinatie met heksen en tovenaars. Hij slaagde (helaas, de grote held is een paar jaar geleden overleden) er op fenomenale wijze in om dingen die wij nu meemaken (de filmwereld, (r)evolutie in transport en communicatie) te vertalen naar een fictiewereld en ons met onszelf te laten lachen. Wat zeg ik, schaterlachen.
  • Key of Light – Nora Roberts/Naked in Death – JD Robb. Ik moet eerlijk zijn, ik weet niet meer welk boek ik als eerste van de onontkombare Nora Roberts heb gelezen (uiteraard via de bieb leren kennen). Ik heb al lofzangen afgestoken over haar fenomenale schrijftalent, maar zij is de schrijfster waar ik echt waar élk boek van pre-order. Ik tel af tot 5 december wanneer een nieuwe trilogie uitkomt in een voor haar volledig nieuwe vertelomgeving. Ik overdrijf niet (echt waar, niet) als ik zeg dat ik minstens 80 boeken van haar in mijn bezit heb. Zeggen dat ik een fan ben is misschien een beetje licht uitgedrukt.
  • Father Frank – Paul Burke. Ook weer in de bibliotheek ontdekt en nadien zelfs van de bieb overgekocht (voor de luttele prijs van €1, terwijl ik het boek toen ook al een keer of vijf had uitgeleend). Het kan stom overkomen, maar dit boek heeft me doen inzien dat 1. de job als pastoor niet gemakkelijk is, vooral als je wat logisch nadenkt met momenten en 2. als je je job graag en passioneel doet, je echt wel ver kan geraken.
  • Eender welk boek van Bill Bryson. Als ik ooit door iemand ben aangestoken om te beginnen rondreizen en te wandelen tijdens die reizen, dan is het wel door deze man. Zijn reisverhalen en geweldige anekdotes zorgden ervoor dat Engeland steeds hoger op mijn reislijstje kwam en hopelijk lukt het om binnen twee jaar een week of twee, drie daar door te brengen. (Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ook Father Frank van hierboven daarbij geholpen heeft)

#projectblogboek werd geïnspireerd door het Blogboek van Kelly Deriemaeker (van Tales from the Crib). Allen daarheen! 

 

Standard
Uncategorized

Weekmenu: week 49

  • Maandag: nieuwe poging tot het verwerken van het restje scampi’s in de diepvries
  • Dinsdag: ik ga samen met een ex-collega naar Samson & Gert. Jawel, ik zit die avond in het Sportpladijs/Sportpaleis mij fantastisch hard te amuseren. Studio 100 en Ketnet, you rock.
  • Woensdag: vleesbrood met kriekjes en puree
  • Donderdag: mijn jongste zus geeft haar allereerste concert met het GUHO (Gents Universitair Harmonie Orkest of zoiets) en wij gaan supporteren. Snif, ze worden toch snel groot.
  • Vrijdag: vriendjes bij ons thuis! Ik plan een pittabuffet waar iedereen zelf beslist wat ze erop doen met welke saus en toppings. Ik hoop van harte dat die avond ook de oudjaar- en grote vakantieplannen vast gelegd worden.
  • Zaterdag: de wederhelft heeft generale repetitie, ik ga met mijn ouders naar een Europaliaconcert (thema: Indonesië). Eten zal ergens tussendoor zijn vermoed ik.
  • Zondag: het concert van de wederhelft wordt traditioneel afgesloten met een etentje met de vrienden van het koor, ik kook dus niet.

Druk, drukker, drukst. Ach, ‘t zijn toffe dingen.

Standard
Cultuur, L/literatuur, tips

Verbeelding Book Challenge 2017: november

Dit las ik deze maand:

  • The Dark Tower: the Gunslinger – Stephen King. Ik lees wel graag Stephen King. Meestal diep in de zetel met drie dekentjes en alle lichten in de directe omgeving op volle sterkte, maar ik lees hem wel graag (aan It heb ik me nog niet gewaagd – ben ik daar alleen in?). Ik was dus wel benieuwd naar deze serie, vooral aangezien ze die onlangs verfilmd hebben. Hij heeft me helaas niet kunnen overtuigen om de andere delen van de reeks ook te lezen: het was een té-ver-van-mijn-bedshow, ik kon het niet geweldig goed volgen en de personages boeiden me ook niet. Jammer, maar dan weten we dat ook weer.
  • Of mice and men – John Steinbeck. Een klassieker die ik jaren geleden al eens las, maar waar ik volledig de details van was kwijt geraakt. De grote plotlijn ook, trouwens. Oeps. Tijd om hem te herlezen dus! Je voelt op je kousenvoeten het einde naderen en het verschil in tijdsgeest is met momenten héél vreemd, maar ik ben wel blij dat ik hem nog eens gelezen heb. De eerlijkheid gebiedt me te bekennen dat Nobelprijs-winnende boeken mij meestal niet zo geweldig goed liggen #chicklitforlife
  • The return – Victoria Hislop. Tegengekomen in de bieb, geïntrigeerd door de vermelding van de Spaanse burgeroorlog waar ik geen knijt van ken maar die nu helaas weer actueel geworden is. De hedendaagse verhaallijn was ongeloofwaardig en heb ik vrijwel diagonaal gelezen, maar gelukkig is de hoofdmoot het verhaal ten tijde van de burgeroorlog en dat zit wél vrij goed ineen. Wel confronterend om te beseffen hoe weinig ik hier eigenlijk van wist of ooit opgevangen had.
  1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
  2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
  3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
  4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou
  5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
  6. Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.)
  7. Een boek gepubliceerd in 2017
  8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant, …)
  9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
  10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
  11. Een boek met een kleur in de titel
  12. Een boek met een nummer in de titel
  13. Een boek met een illustratie op de cover
  14. Een non-fictie boek
  15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
  16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht, …)
  17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
  18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
  19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen
  20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
  21. Een boek dat je al een keertje las
  22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt
  23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
  24. Een boek uit de bibliotheek
  25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
  26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
  27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las
  28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij
  29. Een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
  30. Een eerste deel in een reeks
Standard
Cultuur, emoties, Entertainment in het algemeen, Eten, Film, Het dagelijks overleven, Muziek, Sport

Watskeburt: december

De laatste van het jaar. Gah. Maar ik hou mijn mond over maanden en jaren die snel passeren. Ze passeren toch.

Wat heeft de maand december voor ons in petto?

  • De maand start fantastisch met het opsnuiven van kerstsfeer in Disneyland Paris. Kan niet missen. Die kerstcadeaus kopen zichzelf toch niet zeker?
  • Er wordt hard gerepeteerd, want zowel de wederhelft als ik zingen kerstconcerten deze maand. Ik heb zelfs een kleine solo (en een mengeling van hoera! en aaaaaaah! qua emoties hierdoor ;-))
  • Ik trek naar het Sportpaleis om Samson en zijn Gertje te gaan bewonderen
  • Mijn jongste zus geeft een concert in Gent met het GUHO
  • Er komen vrienden bij ons eten x 2: één keer ‘s avonds, één keer brunch
  • We zetten de kerstboom in het weekend na Sinterklaas
  • Ik ga met mijn ouders naar een concert voor Europalia én een kerstconcert
  • Ik ga met dezelfde ex-collega waarmee ik naar Samson & Gert ga ook naar Mozart: The Musical (en voordien sushi eten met haar en de huidige collega’s)
  • Naar het schijnt is er een Star Wars-film die uitkomt. Heb ik al gemeld dat er een overenthousiaste wederhelft in huis rondloopt die ook een Star Wars-adventskalender heeft?
  • Er is ook nog een kerstconcert van een goede vriend van ons.
  • In het kader van Music for Life wordt er een Warmathon georganiseerd in Antwerpen waarvoor ik mij ingeschreven heb samen met de buren.
  • En 3 kerstfeesten.
  • En 3 nieuwjaarsfeesten.

Als ik meld dat ik de eerste week van januari verlof heb genomen, dan vergeven jullie mij dat toch he? Het belooft een warme, enthousiaste en muzikale maand te worden.

Standard
Cultuur, General blabla, Muziek, TV

#projectblogboek 14: Ga dieper in op iets in het nieuws waar je een mening over hebt

Mijn familie en zelfs vrienden en collega’s hebben het de laatste tijd nogal regelmatig over één programma: Thomas speelt het hard, op Canvas. Het concept? Thomas Vanderveken (waar ik wel een band mee heb: hij is al een aantal keer presentator geweest bij een duidingsprogramma rond de Koningin Elisabethwedstrijd en was de BV toen ik jurylid was van de publieksjury voor de Gouden Uil – nu de Fintro Literatuurprijs) ging een jaar geleden de weddenschap met zichzelf aan: hij zou proberen het pianoconcerto van Grieg te leren spelen met als apotheose een concert in De Bijloke in Gent met het Brussels Philharmonic.

Moet erbij verteld worden: Thomas is al geen slechte pianospeler. Heeft conservatorium gedaan en voorzover ik begrepen heb is hij toch altijd wat blijven spelen. Er is natuurlijk een verschil tussen ‘is altijd wat blijven spelen’ en ‘kan een pianoconcerto van meer dan een half uur samen met een professioneel orkest brengen’. Wat leuk was: hij daagde ook anderen uit om mee te doen. Ik weet dat bijvoorbeeld mijn jongste zusje heel geïnteresseerd was, maar uiteindelijk is afgehaakt omdat ze nergens een stuk vond dat ze fatsoenlijk genoeg vond om als uitdaging op te nemen (ze speelt saxofoon). Ik heb mezelf wijselijk afzijdig gehouden: sinds begin dit jaar staat er bij ons thuis een piano (in bruikleen van mijn ouders), maar als ik daar al twintig keer op gespeeld heb sindsdien zal het veel zijn. De winnares (want het is een dertienjarige violiste die de kijkerswedstrijd gewonnen heeft) speelt het voorprogramma van Thomas in diezelfde Bijloke. Dat is toch cool?

Waarom wou ik hier wat meer op ingaan? Zelf hebben we altijd muziek gekend; Sinterklaas kwam niet tenzij wij de avond voordien mee aan de piano liedjes gingen zingen, we waren allemaal ingeschreven op de muziekschool voor onze lagere graad, de radio stond altijd op. Zowel modernere muziek (radio, Disney) als klassieke muziek (opnieuw radio, mama die piano speelde, CDs die werden opgezet) passeerden de revue en ik heb daar zelf altijd enorm van genoten. Ik heb ook altijd wel geweten dat dat bij andere gezinnen misschien minder was, maar ik vond dat net een enorm pluspunt aan mijn gezin en familie: muziek werd en wordt gigantisch hard geapprecieerd. In die mate dat je er soms zelfs een kleine degoût van kreeg wanneer je weer maar eens een stukje moest spelen op een familiefeest. We zijn er bijna allemaal zonder kleerscheuren uitgekomen (mijn broer speelt wel geen instrument meer en is bij mijn weten ook niet echt meer bezig met muziek). Ik moedig dit soort programma’s dus ook alleen maar aan. En OK, het wordt soms nogal overdramatisch aangebracht, maar dat is TV vermoed ik.

Thomas, je doet dat goed jongen. Blijven voortdoen en tot bij de Koningin Elisabethwedstrijd 😉

PS: volgend jaar is het centrale instrument in de KEW zang, vreemd genoeg mijn minst favoriete jaar gezien mijn eigen liefde voor zang. Als het piano is word ik helemaal week en neem ik alle afleveringen op – ik word daar zalig relaxed van.

#projectblogboek werd geïnspireerd door het Blogboek van Kelly Deriemaeker, blogster extraordinaire van Tales from the Crib. 

Standard
Eten, General blabla, Weekmenu's

Weekmenu: week 48

Disneyland, Disneylaaaaaaaaaaaaand.  Lees gerust mijn weekmenu terwijl ik een vreugdedansje doe want vrijdag zitten we in Disneyland.

  • Maandag: scampi in de wok
  • Dinsdag: eerst aperitief met de collega’s, nadien terug naar Kommilfoo op uitnodiging van de schoonzus. Mmmmm.
  • Woensdag: witloof (en voetselder) in de oven
  • Donderdag: hotdogs en hamburgers op het werk om Music for Life te steunen met onze Quiz for Life. Ik wil een revancheke, want de laatste twee jaar waren we telkens tweede: ik wil die eerste plaats! #nevergonnahappen
  • Vrijdag: eerste dag Disney en we boekten ‘s avonds in het restaurant van ons hotel
  • Zaterdag: we gaan eten met zicht op de bootjes van Pirates of the Caribbean
  • Zondag: frietjes. Of Deliveroo. Maar vooral: ‘s avonds thuis toekomen en afvragen wanneer je een volgende keer kan boeken naar Disneyland. #disneyforlife
Standard