Cultuur, L/literatuur

Verbeelding Book Challenge 2017: mei

Dit las ik deze maand:

  • The road to Little Dribbling: More notes from a small island – Bill Bryson. Het heeft verdraaid lang geduurd voor ik hem uithad, tot mijn spijt. Het blijft wel een genot om mee te draaien in de wereld van de heer Bryson, van zijn onuitputtelijke bron aan informatie tot zijn passie voor natuur en het behoud daarvan. De focus langs mijn kant ontbrak alleen wat, waarvoor mijn excuses (de wederhelft vloog daarentegen op 2 dagen door het boek heen).
  1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
    • De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch. Al een aantal keer in begonnen, maar telkens op slechte momenten. Een nieuwe poging in 2017 dus!
  2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
  3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
    • Between the lines van Jodi Picoult en Samantha Van Leer, een moeder-dochter team. Of een boek van P.J. Tracy, nog zo’n moeder-dochter team.
  4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou
    • The Bone Season van Samantha Shannon. Klein beetje confronterend om te zien hoeveel mensen van mijn leeftijd en jonger bestsellers geschreven hebben.
  5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
    • Eerlijk? Eender welk boek van Nora Roberts en die brengt jaarlijks wel een viertal boeken uit. Ik heb nog keuze 😉
  6. Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.)
  7. Een boek gepubliceerd in 2017
  8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…)
  9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
    • You can’t touch my hair van Phoebe Robinson. Ik ben die tegengekomen op de luchthaven van Miami, was gefascineerd genoeg om de titel te noteren in mijn GSM en kijk, nu kan ik hem hier inzetten. Hoera!
  10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
    • Seveneves van Neal Stephenson. Staat al een jaar of zo op mijn ‘moet ik lezen’-lijstje, maar ik kom er niet toe. Misschien zo wel?
  11. Een boek met een kleur in de titel
    • Red Rising van Pierce Brown. Zowaar een dubbelslag: een kleur in de titel én in de auteursnaam 😉
  12. Een boek met een nummer in de titel
    • Vele hemels boven de zevende van Griet Op de Beeck. Ook zo eentje waar ik de titel al vaak van heb horen vallen maar die ik nog niet gelezen heb. Jongens, mijn ‘te lezen’-lijstje gaat gewoon leeg zijn tegen het einde van het jaar! Of nog drie keer zo vol staan, dat kan ook.
  13. Een boek met een illustratie op de cover
  14. Een non-fictie boek
  15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
    • Ik wil al heel lang The Book Thief van Markus Zusak lezen, lijkt me een ideaal moment.
  16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht, …)
  17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
  18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
    • The Christmasaurus van Tom Fletcher. Drie keer raden welk seizoen hier centraal staat…
  19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen
  20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
    • Een goed moment om mijn klassiekers nog eens te bekijken, bijvoorbeeld Sherlock Holmes van Arthur Conan Doyle.
  21. Een boek dat je al een keertje las
    • Daar zit ik al aan, ik herlas net de 5 boeken van Melissa Nathan. Dikke tip voor wie feel good-lectuur nodig heeft.
  22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt
    • Ik heb de omschrijving geherinterpreteerd en heb gekozen (uiteindelijk) voor La part de l’autre van Eric-Emmanuel Schmitt. Een ver-van-mijn-bed boek qua verhaal en achtergrond, over Hitler en een wat-als interpretatie.
  23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
    • Beautiful Ruins van Jess Walter. Ah, Italië. Het wordt tijd dat ik nog eens van jouw zon geniet.
  24. Een boek uit de bibliotheek
    • Dat betekent dus naar de bibliotheek gaan. Ik heb volgens mij geen geldige lidkaart meer. Aaah.
  25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
  26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
  27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las
    • Het gouden ei van Tim Krabbé. Zelfs geen flauw benul waar het precies over ging, maar ik weet dat ik het gelezen heb in het vierde of vijfde middelbaar, ik ben het even kwijt.
  28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij
  29. Een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
    • Of Mice and Men van John Steinbeck, blijkbaar nog steeds op de gebande-boekenlijst in Amerika.
  30. Een eerste deel in een reeks
    • City of Bones van de Mortal Instruments-reeks door Cassandra Clare. Al een tijdje iets waar ik af en toe aan dacht, maar nu dus de uitgelezen kans om ze op het lijstje te zetten.
Standard
Cultuur, Entertainment in het algemeen, General blabla, Het dagelijks overleven, Muziek, Reizen, Uncategorized

Watskeburt in juni

Juni: de maand met de langste dagen, mijn verjaardagsmaand én een maand waar wat gepland staat – en toffe dingen, niet normaal. Ik kijk uit naar juni, ja 🙂 Wat staat er allemaal gepland?

  • Een verjaardagsetentje, maar niet voor mij 😉 Twee goeie vrienden verjaren begin juni en nodigen uit in een Argentijns restaurant. Benieuwd, benieuwd, en vooral leuk om nog eens op het gemak te kunnen bijpraten!
  • Ik geef mijn eerste eigen training van het hoofdprogramma (een halve dag, in duo met een collega, maar toch). Klein beetje stress, maar ik kijk er ook wel naar uit.
  • Kroegentocht! De familie van de wederhelft vindt dat er op tijd en stond iets gedronken mag worden, dus wordt er af en toe een kroegentocht georganiseerd. Ik ga standaard voor de niet-alcoholische drank, maar dat mag de fun niet drukken.
  • Het koorjaar wordt afgesloten (en begint weer in september) met een kaas en wijn avondje.
  • Er staat een dagje sauna op de planning. Samen de schoonzus en de quasi-schoonmoeder gewoon een dagje sauna’s testen, in de zon liggen (hopelijk), relaxen, vijfentwintig sapjes proberen en lekker eten. Yes.
  • We proberen de Great Breweries Marathon uit te wandelen. Vorig jaar liep dat niet helemaal zoals gepland en gewild, hopelijk raak ik deze keer wél aan de eindstreep. De wandelbottinnes liggen al klaar!
  • Met in het achterhoofd mijn relax-plan heb ik besloten dat ik mezelf ook een verjaardagscadeautje mag geven: ik heb een gelaatsbehandeling en massage geboekt de avond voor mijn verjaardag. Kwestie van volledig Zen aan mijn 28ste levensjaar te kunnen beginnen 🙂 (of is dat mijn 29ste? Eigenlijk wel he? Crap.)
  • Ik heb de namiddag van mijn verjaardag verlof genomen om mijn grootouders te kunnen bezoeken (en hopelijk mee te krijgen naar mijn verjaardagsBBQ bij mijn ouders), ‘s avonds is het uitgebreid aperitieven en BBQen chez les parents. Die doen dat héél goed.
  • Ik doe ook een BBQ (‘t is er de maand normaal gezien voor) met vrienden voor mijn verjaardag: relax beginnen om 17h, de mannen zien staren in het BBQ-vuur en zelf veel zoete wijn drinken (dat mag voor mijn verjaardag).
  • Een collega trouwt in november en zou heel graag als versiering een duizendtal origami-kraanvogels hebben hangen. Met de collega’s hebben we een origami-namiddagje gepland om die arme mensen wat vooruit te helpen 😉
  • Eind juni trek ik naar Londen voor een weekend. In dat weekend liggen nu al vast: een concert van Adele (jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!) en een avondje musical (The Lion King, met goede plaatsen en hopelijk een topavond in het vooruitzicht).

Echt, juni, ge wordt top. Ik voel het nu al aan mijn dikke teen.

Standard
Cultuur, emoties, Muziek

Keuzes

Ik had al geschreven dat ik voor de auditie van het Belgisch Nationaal Jeugdkoor (BEvocal) geslaagd was. Groot plezier, want het project is iets dat me nauw aan het hart ligt: de liefde voor muziek zit diep en samen zingen vind ik geweldig. Door het lang moeten wachten op antwoord (er werden extra audities ingeschakeld en dat zorgde ervoor dat ik twee weken langer moest wachten op een verlossende ja of nee) kon ik een eerste repetitieweekend niet vrijhouden. Ook de daaropvolgende koorweek (laatste week augustus, middenin de grote vakantie) kon ik niet vrijhouden, deze keer omdat het op het werk niet doenbaar was om die week te vragen (andere mensen hebben naar het schijnt ook recht op vakantie).

Lang verhaal kort: ik had dit laten weten na het mailtje met de ‘ja’. Ze moesten het bespreken met de dirigent, wat volledig logisch is, want ik zou sowieso een hele hoop opbouw missen. Nu, een kleine drie weken later, kreeg ik de melding dat het helaas niet in orde is en dat ik te veel ga missen, vooral door die week. Ze houden me wel op de back-up lijst mocht er iemand begin 2018 wegvallen.

Ik denk dat ik ga laten weten dat ze mij niet op de back-up lijst moeten zetten. Niet omdat ik niet wil – opnieuw: ik vind het een geweldig project. Wel omdat het te druk is, nu en waarschijnlijk ook in de toekomst. Mijn job evolueert wekelijks, met optie op veel meer trainingen geven in de toekomst. Dat betekent ook meer tijd spenderen aan het uitwerken en inoefenen van die trainingen, bovenop al de andere sociale happenings waarmee onze agenda zich zeer gemakkelijk vult. Familie, vrienden, culturele en andere uitstapjes: ik zeg daar niet graag nee tegen. Dus vrees ik dat het nee wordt voor BEvocal.

Jammer, maar het is niet alsof ik stop met zingen: ik blijf enthousiast actief binnen Musica Nova en hoop nog steeds om ooit met een aantal andere enthousiastelingen een groepje te starten waar we hedendaagsere muziek ten berde kunnen brengen (pop, musical, alles wat zingbaar is ;-)). Gegadigden mogen trouwens hier altijd solliciteren 🙂

Kijk, af en toe moeten er keuzes gemaakt worden en in dit geval is het een leuk project. Terzijde: het zou ook wel wat geld gekost hebben (stemcoaching, weekends en weken met logies en eten, partituren) waarvan ik nu denk ‘hmm, toch blij dat ik die kan bijhouden, die euro’s’.

Standard
Cultuur, emoties, Film, Het dagelijks overleven, L/literatuur, TV

Relax

Zoals aangekondigd ging ik na de housewarming niet veel doen voor de rest van het weekend én was de wederhelft zondag en maandag weg. Resultaat: een weekend voor mij alleen zonder geplande uitstapjes.

Op het programma:

  • TV kijken. Series op de digibox, films op DVD. Kijken en lachen en wenen. Met snacks in de nabije omgeving, uiteraard, en een dekentje voor extra comfort. Extra fun: een goede vriend bracht mij Moana. Jongens, ik heb een nieuw item voor op mijn verlanglijstje.
  • Lezen. In het kader daarrond trouwens op zondag een bezoekje gebracht aan de bibliotheek, voor de eerste keer in 5 jaar. Mijn jongere ik zou gechoqueerd zijn dat ik nu pas de bibliotheek binnenwandel in mijn nieuwe woonplaats. Oeps.
  • Cinema. Op mijn eentje, jawel. Beauty and the Beast blijft geweldig en ik ben zo blij dat ik die terug ben gaan zien. Hartjes.
  • Zoo. Een bezoekje, wat beestjes zien, genieten van het plezier van wandelen.
  • Slapen. Dutjes, half doezelen op de zetel, uitslapen en vroeg in bed kruipen. De batterijen opladen en mijn lichaam tot rust laten komen.

Echt, zwier hier ergens nog een tropisch weertje bij en iemand die mij op vraag drank en eten brengt en ik ben gewoon op vakantie. Zalig. Alleen jammer dat het gepasseerd is. *snif*

Standard
Cultuur, L/literatuur

Verbeelding Book Challenge 2017: april

Dit las ik deze maand:

  • The book thief – Markus Zusak. Een interessant uitgangspunt (het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van De Dood), echte personages met goede en slechte karaktertrekken en een andere visie op de Duitse bevolking voor en tijdens de tweede wereldoorlog. Ik vond het een goed boek, maar niet iets dat ik gemakkelijk opnieuw ga lezen.
  • De ontdekking van de hemel – Harry Mulisch. Eén van mijn beste vrienden vindt dit een geweldig (of zelfs haar favoriete) boek, ik zocht al een jaar of twee de mogelijkheid en de tijd om het te lezen. Vorige zomer vond er een schijnbeweging plaats en las ik de eerste dertig pagina’s, nu besloot ik het fatsoenlijk te doen. Jongens, wat een boek. Zeker geen boek om eens snel-snel te doorlopen en eerlijk: de filosofische en filologische bedenkingen gingen mij al snel de pet te boven. Sowieso zoek ik eerder verstrooiing in mijn boeken dan extra bedenkingen, maar ik zette door. Het boek is uit, maar als je mij zou vragen om het even samen te vatten zou ik het antwoord schuldig moeten blijven: geen idee waar het nu eigenlijk over ging. Het is goed geschreven, met heldere zinnen en mooie beelden, maar de rode draad (oftewel: waarom is dit boek geschreven?) is mij ontgaan. Sorry G., je zal het mij nog eens moeten uitleggen vrees ik.
  • How to be a grown-up – Daisy Buchanan. Ik geraak gemakkelijk geënthousiasmeerd wanneer mensen die ik volg (op Twitter, op Instagram, op Facebook, wherever) een boek uitbrengen waarvan ik denk ‘hey, dat lijkt mij echt wel wat’. Vaak valt het toch wat tegen tegenover mijn fantasie (laten we eerlijk zijn: mijn fantasie is héél uitgebreid en gedetailleerd en veel dingen kunnen daar niet mee overeenkomen. Ik maak het mezelf nogal moeilijk). Bij dit boek was dat voor één keer echt niet zo. De ondertitel van het boek is trouwens You’re doing fine and let me tell you why, wat heel het boek en de schrijfstijl wel typeert: dit boek is bedoeld om mensen gerust te stellen en tips die voor de schrijfster werkte mee te geven. Het hele boek is geschreven alsof ze deze tips aan haar zussen meedeelt en dat zorgt ervoor dat er een heel gemoedelijke sfeer wordt opgeroepen. Eentje om af en toe erbij te nemen wanneer stress en twijfel de bovenhand krijgen.
  • De man die naar Engeland wilde lopen – Johan Van Tilburg. Het concept van de uitdaging vond ik leuk: volledig nieuwe auteurs leren kennen. Het vinden van zelf-gepubliceerde auteurs bleek al iets moeizamer, maar via bol.com geraakte ik er wel. Het lezen van het boek… Eigenlijk zijn het allemaal kortverhalen en blijkbaar met een zwaar accent op erotische fantasie. Heb ik dat ook ineens achter de rug 😉 Eerlijk: totaal mijn ding niet. Alle vrouwen lijken enorm bereid om het bed in te duiken, alle mannen zijn onweerstaanbaar (en stiekem ook eikels). Hier heb ik me veel betrapt op het diagonaal lezen van pagina’s om toch maar zo snel mogelijk aan een ander boek te kunnen lezen. Jammer.
  • The goldfinch – Donna Tartt. Een lang boek, maar wat een informatie en personages kan zij in een boek steken. Jongens. En goed uitgewerkte personages: van vlees en bloed, personages you love to hate and hate to love (Boris, Theo), details over kunst en meubilair (die met momenten zelfs interessant zijn)… Ik moest me er bij momenten wel doorsleuren. Blijven denken ‘kom, zo onnozel gaat die jongen niet zijn, die gaat zich nu uit dat gat rechttrekken’. Om dan te zien dat dat inderdaad zo is, gevolgd door ‘ha, hij doet nog steeds gigantisch veel drugs’. Niet mijn milieu, om het snobistisch te zeggen, maar what a ride. De hallucinaties en effecten van de genomen drugs zijn zo gedetailleerd dat ik zelf bijna denk dat ik ze genomen heb. Ontzettend blij dat ik het boek gelezen heb, maar niet iets waar ik om sta te springen om hem onmiddellijk opnieuw te lezen.
  • Vele hemels boven de zevende – Griet Op de Beeck. Wow. Een eerlijk boek over echte mensen met mooie en minder mooie kanten, over liefde en hoe ermee om te gaan (op alle mogelijke manieren, variaties en intensiteiten). Plottwists, pijnlijke momenten die je al van in het begin zag aankomen, uitspraken waarvan je hoopt dat je ze ooit zelf zal kunnen doen. Heerlijk. Vooral ook leuk omdat ik niet dacht dat ik het zo goed zou vinden.
  1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
    • De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch. Al een aantal keer in begonnen, maar telkens op slechte momenten. Een nieuwe poging in 2017 dus!
  2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
  3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
    • Between the lines van Jodi Picoult en Samantha Van Leer, een moeder-dochter team. Of een boek van P.J. Tracy, nog zo’n moeder-dochter team.
  4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou
    • The Bone Season van Samantha Shannon. Klein beetje confronterend om te zien hoeveel mensen van mijn leeftijd en jonger bestsellers geschreven hebben.
  5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
    • Eerlijk? Eender welk boek van Nora Roberts en die brengt jaarlijks wel een viertal boeken uit. Ik heb nog keuze 😉
  6. Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.)
  7. Een boek gepubliceerd in 2017
  8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…)
  9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
    • You can’t touch my hair van Phoebe Robinson. Ik ben die tegengekomen op de luchthaven van Miami, was gefascineerd genoeg om de titel te noteren in mijn GSM en kijk, nu kan ik hem hier inzetten. Hoera!
  10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
    • Seveneves van Neal Stephenson. Staat al een jaar of zo op mijn ‘moet ik lezen’-lijstje, maar ik kom er niet toe. Misschien zo wel?
  11. Een boek met een kleur in de titel
    • Red Rising van Pierce Brown. Zowaar een dubbelslag: een kleur in de titel én in de auteursnaam 😉
  12. Een boek met een nummer in de titel
    • Vele hemels boven de zevende van Griet Op de Beeck. Ook zo eentje waar ik de titel al vaak van heb horen vallen maar die ik nog niet gelezen heb. Jongens, mijn ‘te lezen’-lijstje gaat gewoon leeg zijn tegen het einde van het jaar! Of nog drie keer zo vol staan, dat kan ook.
  13. Een boek met een illustratie op de cover
  14. Een non-fictie boek
  15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
    • Ik wil al heel lang The Book Thief van Markus Zusak lezen, lijkt me een ideaal moment.
  16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht,…)
  17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
  18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
    • The Christmasaurus van Tom Fletcher. Drie keer raden welk seizoen hier centraal staat…
  19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen
  20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
    • Een goed moment om mijn klassiekers nog eens te bekijken, bijvoorbeeld Sherlock Holmes van Arthur Conan Doyle.
  21. Een boek dat je al een keertje las
    • Daar zit ik al aan, ik herlas net de 5 boeken van Melissa Nathan. Dikke tip voor wie feel good-lectuur nodig heeft.
  22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt
  23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
    • Beautiful Ruins van Jess Walter. Ah, Italië. Het wordt tijd dat ik nog eens van jouw zon geniet.
  24. Een boek uit de bibliotheek
    • Dat betekent dus naar de bibliotheek gaan. Ik heb volgens mij geen geldige lidkaart meer. Aaah.
  25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
  26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
  27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las
    • Het gouden ei van Tim Krabbé. Zelfs geen flauw benul waar het precies over ging, maar ik weet dat ik het gelezen heb in het vierde of vijfde middelbaar, ik ben het even kwijt.
  28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij
  29. Een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
    • Of Mice and Men van John Steinbeck, blijkbaar nog steeds op de gebande-boekenlijst in Amerika.
  30. Een eerste deel in een reeks
    • City of Bones van de Mortal Instruments-reeks door Cassandra Clare. Al een tijdje iets waar ik af en toe aan dacht, maar nu dus de uitgelezen kans om ze op het lijstje te zetten.
Standard
Cultuur, Film, General blabla, L/literatuur, Muziek, TV

As we speak

  • Bezig met: mij afvragen waarom ik nu pas, op 27-jarige leeftijd, een allergische reactie op pollen ontwikkel. De berk, mijn vijand. Maar: lang leve pilletjes die na een uurtje of twee de jeuk wegnemen! Ook bezig met het plannen van mijn verjaardag (zowel dit jaar als al in 2019, wanneer bibi 30 wordt), want ik ben niet autistisch ingesteld. En vooral niet aan het uitkijken naar die verjaardag (ik kijk altijd uit naar mijn verjaardag. Misschien dat dat na 2019 verandert, maar tot dan: woohoow, verjaren!).
  • Lezen in: een aantal kleppers (The goldfinch van Donna Tartt is er daar één van), maar ook in boeken die ik al zeker tien keer las. En herlas. Liefde voor boeken, nog steeds.
  • Kijken naar: prentjes op websites voor verjaardagstaarten. En kwijlen, want te veel keuze en alles klinkt zo goed. De afleveringen van Liefde voor muziek staan hier ook al mooi voorgeprogrammeerd. Ik kijk ook met veel plezier naar het boeketje dat plots de weg naar ons huis vond via de wederhelft.
  • Luisteren naar: de soundtrack van La La Land. Nog steeds de film niet gezien, maar de muziek is al wel geweldig. Voor de rest mag de shufflefunctie van iTunes hier lustig zijn gang gaan; als het mij niet aanstaat spoel ik wel door 😉
  • Zoeken naar: weekends waarin wij onze Bongobonnen kunnen gebruiken. Manieren om dertig mensen van (gemakkelijk) eten te voorzien. Restaurants in Napa Valley en LA en San Francisco.
  • Hopend op: warmer weer. We zien toch vrij regelmatig de zon passeren, waarvoor grote dank aan de weergoden, maar een graadje of tien warmer zou ideaal zijn, dankuwel. Vooral wanneer we onze housewarming doen zou het leuk zijn om mensen de tuin in te kunnen sturen 😉
  • Wachtend op: antwoord over die auditie. Vandaag, hopelijk.
Standard
Cultuur, General blabla, Muziek

Auditie

Een paar weken geleden hoorde ik van mijn dirigent dat de Belgische stemfederaties (Vlaanderen, Wallonië en het Duitstalige gebied) een gezamenlijk project uit de grond wilden stampen: een Belgisch nationaal jeugdkoor. Jeugdkoor, dat zagen ze breed: tussen 18 en 30. Een paar dagen later zag ik een Facebookbericht van Koor & Stem (de Vlaamse stemfederatie) waar ze meer info gaven én de audities aankondigden. Auditie doen kon voor mensen tot en met 27. En word ik wel geen 28 binnen twee maanden zeker?

Je ziet mij al aankomen: ik heb mij ingeschreven. Meer zelfs, mijn auditie vond plaats op 5 april. We moesten zelf een werk doorgeven waar we onze eigen stem van wilden zingen (met of zonder pianobegeleiding), we kregen een zichtlezing voorgeschoteld en er kwam een opgelegd koorwerk bij kijken. Dat opgelegd koorwerk was May day van Vic Nees en onze Vic en ik, wij hebben niet altijd zo’n klik. Ik heb daar geen uitleg voor, behalve dat sommige partituren mij meer liggen dan andere, wat ergens wel logisch lijkt. Bon, ik heb nu een piano (hoera!) dus noten instuderen zou wel moeten lukken. Als eigen werk koos ik voor Notre père van M. Duruflé, enerzijds omdat ik dat rats van buiten ken en niet wou stressen over noten en woorden, anderzijds omdat dat één van de liedjes van onze trouwmis was en ik dat echt supergraag hoor. *ooooh*

Auditie gaan doen dus. Ik vind dat altijd spannend, want ik ben een koorzanger, geen solozanger. Dat betekent dat ik het opgelegd werk wel zag zitten (want dat zing je met andere stemmen samen), maar het eigen werk en de zichtlezing was wel extra stress. Daarbij komt dat die auditie niet voor één persoon plaatsvond, maar voor verschillende mensen. Ooit kwam ik voor een auditie in een ruimte terecht met ongeveer 10 à 12 mensen die aan het babbelen waren en keuvelde vrolijk mee. Aangenaam, dacht ik, ik ben niet de enige die hier moet passeren! Gevolgd door iedereen die achter tafels ging zitten, ik die helemaal alleen vooraan stond en de melding ‘doe maar’. Het liep goed af, maar jongens, dat is afzien. Gelukkig was het ontvangst ook nu heel hartelijk en had ik even wat ademrust voor ik richting judges trok.

Heb ik trouwens al gezegd dat die auditie plaatsvond in Brussel? Wel logisch, want de hoofdstad, maar ik ging met de auto (niet zo vlot bereikbaar met openbaar vervoer en al helemaal niet wanneer ik écht wel op tijd wil zijn) en Brussel en ik, dat vlot niet altijd zo. Heen ging zonder enig probleem (rustig gereden, vrolijk meegekweeld met de radio en een GPS die netjes alles juist aangaf), terug was wat lastiger (spitsuur, GPS die aangaf dat ik links moest invoegen terwijl ik even goed rechts de rustige baan had kunnen volgen en een stad die ik écht niet ken met de auto. Aaah.). Ik geraakte thuis, maar mijn motto in de auto gedurende dat eerste half uur terugrijden was toch ‘Brussel, ik haat u’. En ‘waar moet ik naartoe?’.

Ik ben tevreden over mijn zangprestaties. Op het moment van schrijven weet ik nog niet of ik mee mag doen of niet, maar als het niet is, dan kon ik echt niets meer doen dan ik nu al heb gedaan. Het ligt nu dus in handen van andere mensen en ik kan mij daar wel in vinden. Ik ga wel bij ieder telefoontje van een onbekend nummer de volgende dagen héél alert zijn, dat wel.

Standard