Cultuur, emoties, Entertainment in het algemeen, Eten, Film, Het dagelijks overleven, Muziek, Sport

Watskeburt: december

De laatste van het jaar. Gah. Maar ik hou mijn mond over maanden en jaren die snel passeren. Ze passeren toch.

Wat heeft de maand december voor ons in petto?

  • De maand start fantastisch met het opsnuiven van kerstsfeer in Disneyland Paris. Kan niet missen. Die kerstcadeaus kopen zichzelf toch niet zeker?
  • Er wordt hard gerepeteerd, want zowel de wederhelft als ik zingen kerstconcerten deze maand. Ik heb zelfs een kleine solo (en een mengeling van hoera! en aaaaaaah! qua emoties hierdoor ;-))
  • Ik trek naar het Sportpaleis om Samson en zijn Gertje te gaan bewonderen
  • Mijn jongste zus geeft een concert in Gent met het GUHO
  • Er komen vrienden bij ons eten x 2: één keer ‘s avonds, één keer brunch
  • We zetten de kerstboom in het weekend na Sinterklaas
  • Ik ga met mijn ouders naar een concert voor Europalia én een kerstconcert
  • Ik ga met dezelfde ex-collega waarmee ik naar Samson & Gert ga ook naar Mozart: The Musical (en voordien sushi eten met haar en de huidige collega’s)
  • Naar het schijnt is er een Star Wars-film die uitkomt. Heb ik al gemeld dat er een overenthousiaste wederhelft in huis rondloopt die ook een Star Wars-adventskalender heeft?
  • Er is ook nog een kerstconcert van een goede vriend van ons.
  • In het kader van Music for Life wordt er een Warmathon georganiseerd in Antwerpen waarvoor ik mij ingeschreven heb samen met de buren.
  • En 3 kerstfeesten.
  • En 3 nieuwjaarsfeesten.

Als ik meld dat ik de eerste week van januari verlof heb genomen, dan vergeven jullie mij dat toch he? Het belooft een warme, enthousiaste en muzikale maand te worden.

Advertisements
Standard
Cultuur, emoties, Film

Wonder Woman

De wederhelft vertrok op koorweek, ik had mij al een halve dag op de zetel gewenteld met boeken en dutjes en snacks en dacht: ik ga naar de cinema. Op mijn eentje, nadat bleek dat de jongste zus nog in het buitenland zit en de rest blijkbaar grotendeels in de Ardennen, maar ik vind op mijn eentje naar de cinema gaan niet erg: ik kan tegen mezelf 😉

Ik had al veel recensies gelezen over Wonder Woman: dat hij goed was, dat er smakelijk gelachen werd met de nadruk op mannelijke superhelden, dat er fenomenale scenes inzaten. Ik kan dat beamen. Alleen al voor de beginscènes op het Paradijselijk Eiland (zoals Chris Pine het noemt) waarin de Amazonen coolere gevechtsscènes hebben dan in eender welke andere superheldenfilm en de scène waarin WW in haar eentje Niemandsland oversteekt koop ik mij de DVD. Echt waar: ik vond het fantastisch. Net zoals ik Diana’s verwarring en verbazing over onze wereld geweldig vond (en zeg nu zelf: door haar ogen gezien snap ik onze wereld eerlijk gezegd ook niet) en de knipogen naar een meer feministische insteek ook zalig vind.

Kleine tussenwerping: ik ben niet onderbouwd in het feminisme. Het kan perfect zijn dat mijn visie op dat onderwerp en die van jou niet overeenkomen. Ik vond deze film in ieder geval een verademing en ben niet bang om dat van alle mogelijke daken te schreeuwen. Ja, ze heeft wel een heel verhullend pakje aan: het is Gal Gadot. Pak dat als ik er zo geweldig uitzag en zo getraind had voor die rol, ik iedere dag ook niet meer dan dat korset en dat rokje zou aandoen. Heb je haar benen gezien? En ja, ze luistert naar de mannen. De mannen luisteren ook naar haar. En gaan verder op haar ideeën. Dat werkt wederzijds. 

Ik ben commercieel ingesteld in wat ik lees, wat ik bekijk en beluister. Dat ligt in mijn aard en ik amuseer mij daar enorm mee. Ik ben dan ook blij dat WW en haar Steve een romance hadden tijdens deze film: mijn hart wordt daar week van (OK, niet moeilijk bij mij, maar toch). Datzelfde hart brak op het einde van de film, ging in duizend stukjes samen met dat van WW en is er eerlijk gezegd nog niet goed van. Ik verwacht dat dat nog wel even gaat duren, want ook mijn bloeddruk is volgens mij nog niet helemaal goed en mijn hersenen doen bij momenten nog enkel ‘tuuuuuuuuuuut’. Ik noem dat een goede film.

Laat ik helemaal eerlijk zijn en zeggen dat dit de beste film is die ik de laatste jaren bekeken heb. Nee, er zitten geen diepzinnige inzichten in. Hij verklaart niet waarom iemand zichzelf kan overstijgen (die laatste scène in het vliegtuig. Ik ga er nog dood van.). Hij is mooi gefilmd, met een groot budget en nee, hij is niet wereldschokkend. Wel voor mij, vermoedelijk niet voor anderen. Ga hem zien. Omdat hij op je to-do lijstje stond (zoals dat bij mij het geval was), omdat je Gal Gadot een knappe vindt, omdat je na al die heisa over women-only seances in Amerika wel eens wil weten waar het hele gedoe over gaat. Je zal je amuseren. Je zal gniffelen. Je zal je vergapen aan prachtige locaties en vrouwen die beter vechten dan mannen en vrouwen met (sorry for the trash talk) grotere ballen dan die mannen. Was ik alleen geweest in de zaal, ik had geweend. Ben ik volledig van plan te doen wanneer ik die DVD in handen heb. Maar jongens, ga hem gewoon zien.

PS: er komt een tweede film uit. Ik ga kijken. 

Afbeeldingsresultaat voor i love wonder woman

Standard
Cultuur, emoties, Film, Het dagelijks overleven, L/literatuur, TV

Relax

Zoals aangekondigd ging ik na de housewarming niet veel doen voor de rest van het weekend én was de wederhelft zondag en maandag weg. Resultaat: een weekend voor mij alleen zonder geplande uitstapjes.

Op het programma:

  • TV kijken. Series op de digibox, films op DVD. Kijken en lachen en wenen. Met snacks in de nabije omgeving, uiteraard, en een dekentje voor extra comfort. Extra fun: een goede vriend bracht mij Moana. Jongens, ik heb een nieuw item voor op mijn verlanglijstje.
  • Lezen. In het kader daarrond trouwens op zondag een bezoekje gebracht aan de bibliotheek, voor de eerste keer in 5 jaar. Mijn jongere ik zou gechoqueerd zijn dat ik nu pas de bibliotheek binnenwandel in mijn nieuwe woonplaats. Oeps.
  • Cinema. Op mijn eentje, jawel. Beauty and the Beast blijft geweldig en ik ben zo blij dat ik die terug ben gaan zien. Hartjes.
  • Zoo. Een bezoekje, wat beestjes zien, genieten van het plezier van wandelen.
  • Slapen. Dutjes, half doezelen op de zetel, uitslapen en vroeg in bed kruipen. De batterijen opladen en mijn lichaam tot rust laten komen.

Echt, zwier hier ergens nog een tropisch weertje bij en iemand die mij op vraag drank en eten brengt en ik ben gewoon op vakantie. Zalig. Alleen jammer dat het gepasseerd is. *snif*

Standard
Cultuur, Film, General blabla, L/literatuur, Muziek, TV

As we speak

  • Bezig met: mij afvragen waarom ik nu pas, op 27-jarige leeftijd, een allergische reactie op pollen ontwikkel. De berk, mijn vijand. Maar: lang leve pilletjes die na een uurtje of twee de jeuk wegnemen! Ook bezig met het plannen van mijn verjaardag (zowel dit jaar als al in 2019, wanneer bibi 30 wordt), want ik ben niet autistisch ingesteld. En vooral niet aan het uitkijken naar die verjaardag (ik kijk altijd uit naar mijn verjaardag. Misschien dat dat na 2019 verandert, maar tot dan: woohoow, verjaren!).
  • Lezen in: een aantal kleppers (The goldfinch van Donna Tartt is er daar één van), maar ook in boeken die ik al zeker tien keer las. En herlas. Liefde voor boeken, nog steeds.
  • Kijken naar: prentjes op websites voor verjaardagstaarten. En kwijlen, want te veel keuze en alles klinkt zo goed. De afleveringen van Liefde voor muziek staan hier ook al mooi voorgeprogrammeerd. Ik kijk ook met veel plezier naar het boeketje dat plots de weg naar ons huis vond via de wederhelft.
  • Luisteren naar: de soundtrack van La La Land. Nog steeds de film niet gezien, maar de muziek is al wel geweldig. Voor de rest mag de shufflefunctie van iTunes hier lustig zijn gang gaan; als het mij niet aanstaat spoel ik wel door 😉
  • Zoeken naar: weekends waarin wij onze Bongobonnen kunnen gebruiken. Manieren om dertig mensen van (gemakkelijk) eten te voorzien. Restaurants in Napa Valley en LA en San Francisco.
  • Hopend op: warmer weer. We zien toch vrij regelmatig de zon passeren, waarvoor grote dank aan de weergoden, maar een graadje of tien warmer zou ideaal zijn, dankuwel. Vooral wanneer we onze housewarming doen zou het leuk zijn om mensen de tuin in te kunnen sturen 😉
  • Wachtend op: antwoord over die auditie. Vandaag, hopelijk.
Standard
Cultuur, emoties, Film, General blabla

Beauty and the Beast

Na ettelijke maanden wachten en weken meeneuriën van de muziek die ik via Youtube te pakken had gekregen was het eindelijk zo ver: mijn jongste zusje en ik trokken richting Kinepolis voor een séance van Beauty and the Beast! Op voorhand werd het al dubbel zo tof omdat ik twee dagen voordien gratis tickets in mijn bus vond voor een avondje Kinepolis (meedoen met wedstrijden van een.be heeft af en toe z’n voordelen): ik moest dus alleen nog mijn popcorn betalen. Hoera!

We zaten dus met een beetje ingehouden adem in die fluwelen stoelen te wachten tot de alombekende openingsgeneriek van Disney. We kregen de muziek, er werd uitgezoomd… en in plaats van het Disneykasteel zagen we het kasteel van het Beest. Ik was verkocht. Echt waar, de film kon vanaf dat moment al niks meer misdoen. Dat is zo ook gebleven, trouwens: de muziek, de acteurs, de extra’s (meer verhaal over Belle en haar moeder! Meer verhaal over het Beest! Stress en bijna wenen op het einde – want wat als dat toch niet het gekende verhaal zou volgen?), de humor. En de knipogen: Belle die op het einde van de film aan de menselijke prins vraagt of hij er toch niet aan dacht om een baard te laten staan. Zalig. Ik ben dan toch niet de enige die het Beest knapper vindt dan de prins 😉

De popcorn was op halverwege de film, ik moest me inhouden om niet mee te zingen en het kleed van Belle blijft toch één van de mooiste Disneykleedjes ooit. De muziek vond ik trouwens ook heel goed (dikke chapeau voor de acteurs, vooral aangezien het allemaal toch goed gekende muziek is en iedereen daar met hoge verwachtingen naartoe trekt) en de casting was geweldig. Josh Gad als LeFou steekt er voor mij toch wel bovenuit: die slaagt er echt in om van een (laten we eerlijk zijn) tweedimensionaal personage een interessante persoonlijkheid te maken met veel humoristische insteek (die niet gratuit voelt). Het homomomentje (waardoor bijvoorbeeld Rusland de film niet toont, of toch niet volledig) is belachelijk snel gepasseerd en het transgender knipoogje op het einde van de film vond ik zo mogelijk nog leuker.

Ik weet wat gevraagd voor mijn verjaardag (met name: DVD en CD alsjeblieft dankuwel). Disney, you made me proud.

Standard
Film, General blabla, Het dagelijks overleven, L/literatuur, tips

As we speak

  • Uitkijken naar: een uitje met mijn kleine zus om Beauty and the Beast te gaan zien. Hallelujah! Ik kijk ook uit naar het veranderen van winter- naar zomerkast (ben ik de enige die al het wintergerief weglegt en in de plaats het zomergerief klaarlegt in de kast?), de officiële start van het BBQ-seizoen en het rondfietsen zonder jas. Helaas nog iets te vroeg. *sadface*
  • Bezig met: het grijsdraaien van de CD van La La Land. Ik heb de film nog niet gezien, maar de muziek kan ik echt wel smaken. Bakken is ook iets waar ik weer wat schwung in probeer te krijgen, tot veel plezier van de wederhelft. Ik merk trouwens dat de Bookchallenge ook goed vlot, wat mijn Goodreadspagina alleen maar bevestigt. Ik doe volgend jaar zeker terug mee, want ik merk dat die grenzen wat breder leggen op leesgebied me veel plezier doen. Nu, ik ben nog niet rond. Wie weet wat er allemaal nog kan tegensteken qua lectuur…
  • Geïnteresseerd in: het organiseren van mijn verjaardagsBBQ. Een jaarlijkse traditie en nee, ik ben het verjaren nog altijd niet beu. Ik begin zelfs al ideeën te verzamelen voor een feestje voor mijn 30ste verjaardag (binnen 2 jaar). Goed zot zeker?
  • Uitgekeken opBeautiful Ruins, één van mijn leesboeken. Ook programma’s die anders graag bekeken worden (niet de meest hoogstaande: Temptation Island, The sky is the limit, dat genre) worden nu één voor één uit de digicorder geweerd. Is dit een teken van volwassenheid?
  • Gefrustreerd door: collega’s van een ander departement die niet even gefocust en gemotiveerd zijn als wij, fietsers die een volledig kruispunt blokkeren in plaats van een doorgang vrij te laten voor fietsers/voetgangers van de andere kant, gebrek aan tijd om een fatsoenlijke grote kuis in te plannen. Mijn gebrek aan motivatie om terug te joggen is ook vrij acuut, maar binnenkort gaat de wederhelft weer lopen voor de 10 miles: ik hoop dat ik mezelf dan weer kan meesleuren richting looppad.
  • Hopend op: een mirakel waardoor ik weer vlot mijn bed uit kan. Het vroege opstaan is momenteel een no-go en dat zomeruur helpt absoluut niet. Au. Ik hoop ook op heel veel inspiratie wat betreft salades deze lente en zomer, het kan maar helpen.
Standard
Cultuur, Film, Het dagelijks overleven, tips

Films: wat ik onlangs zag en nog wil zien

Wij wonen op een klein kwartiertje fietsen van de UGC (of de Gaumont, zoals de wederhelft koppig blijft zeggen). Vaak gaan we niet naar de cinema, maar een liefde voor films zit er wel in. Onlangs kocht ik een 5-beurtenkaartje (want da’s goedkoper, hoera!), in anticipatie van de nieuwste Star Wars film. Wat heb ik onlangs gezien van nieuwe films en welke staan nog op mijn shortlist?

Gezien:

  • Rogue One: A Star Wars Story. Zo gauw dat er gefluisterd werd dat er nieuwe Star Wars films gingen uitkomen, warden verwachte data genoteerd in het brein van de wederhelft. Wij gingen dus, vergezeld door een dosis popcorn die duidelijk niet genoeg was voor ons twee (zo bleek een half uur later), languit zitten in de cinema voor dat meesterwerk. Hmm. Een écht meesterwerk zou ik het niet noemen (maar eerlijk: wat als meesterwerk wordt gezien door critici is meestal mijn smaak niet), maar het was wel leuk entertainment. Het eerste half uur, drie kwartier viel een beetje tegen, maar nadien (de film duurt 2h en 15 minuten) was ik wel écht mee. Uiteraard heb ik bij het einde bijna een traantje moeten laten, maar ik ween bij zowat alle films. Wij vonden hem in ieder geval leuk!
  • Finding Dory: hier hebben we wat valsgespeeld. We zagen hem niet in de cinema, maar kochten hem direct op DVD. Hij haalde voor mij niet het epische niveau van Finding Nemo, maar was wel een toppertje op zijn eigen manier. Dory is geweldig, Ellen DeGeneres vertolkt het personage op fenomenale wijze en heel de achtergrond (zowel van de personages als de letterlijke achtergrond van de film) is geniaal. Ook hier kwamen de waterlanders weer bijna boven en neuriede ik vrolijk just keep swimming.  Die passeert binnenkort nog wel eens de revue op ons tv-scherm, ik voel het aan mijn theewater.
  • Fantastic Beasts and where to find them: ik kwam niet uit de cinema met een happy-go-lucky gevoel, maar vond hem wel heel goed. Let op, er zijn echt wel luchtige momenten in de film, maar het kleurt toch wat donkerder dan ik had gedacht.
  • The intern: het jaar is nog jong, maar ik vind dit toch al één van mijn toppers. Het is een heel lichte film (bepaalde collega’s vonden het té breinloos), maar ik kon hem geweldig goed smaken. Een ideale film voor een superrelaxte zondagnamiddag, bijvoorbeeld. Ik suggereer maar iets.

Staan nog op de planning:

  • Ice Age: Collision Course (ofte film nummer 5): we zagen al 1 tot en met 4 (én de kerstfilm!), 5 kan dus niet ontbreken. Ik vermoed wel dat we die thuis gaan zien en niet in de cinema 😉
  • Beauty and the Beast: 29 maart staat al met stip in mijn agenda aangeduid. De tekenfilmversie is één van mijn favorieten, Belle is mijn favoriete prinses en ik ben stiepeljaloers op haar bibliotheek.
  • Assassin’s Creed: de wederhelft is fan van de games, ik ben fan van de verhaallijn. De film mag dus niet ontbreken!
  • Moana: de Disneyliefde blijft sterk en de reacties die ik tot nu toe hoorde waren enthousiast. Die film moet ik zeker zien 🙂

Dit is een héél beperkt overzicht: ik heb een lijstje van een dertigtal films staan (zowel nieuwe films als minder nieuwe films) die ik wil zien en dat wordt regelmatig geüpdatet. Films en ik (en de wederhelft), dat is dikke liefde.

Standard