emoties, familie, General blabla, Het dagelijks overleven, Relatie

Kleding is gewoon (niet) mijn pakkie-an…

(Ter info: titel komt uit de musical Aida van Elton John en Tim Rice – checken die handel, prachtige muziek heel die musical. Verdere ter info: deze post gaat knal tegen mijn gewoonte in en zal voornamelijk gaan over kledij-issues en meer van dat leuks. Be warned.)

Zoals ik al een paar keer aanhaalde ben ik geen held wat betreft kleding, fashion en bezig zijn met hoe ik eruit zie. Dat geeft meestal geen problemen (tenzij ik ergens naartoe ga waar mijn moeder ook aanwezig zal zijn en zij verwacht dat ik toch op z’n minst mijn best doe; dan heb ik meestal twee of drie outfits mee), maar nu werd ik toch voor een probleem gesteld: het schijnt dat je bijkomt, tijdens zo’n zwangerschap.

Ik heb nog vrij veel geluk gehad en moest pas tegen week 22 echt op zoek naar alternatieven voor mijn gewone kledij, dus de strijd met winkels en draag- én betaalbare zwangerschapskledij werd wat uitgesteld, maar ik moest er toch aan geloven. Zomerkledij bleek bij mij meestal vrij aansluitend te zijn rond buik en heupen, wat een paar mogelijke problemen opleverde met mijn huidige buik. Lang leve een héél lange pre-zomertijd waarin je al gedwongen wordt om je zomergarderobe te bekijken, anders zou ik het pas de week voor de vakantie doorgehad hebben vermoed ik. Anyway.

Hoe lastig is het om goede zwangerschapskledij te vinden, met name: die goed zit en valt én geen stukken van mensen kost? Bij de H&M en C&A krijg je twee rekjes met keuze (ergens tussen de plus-sizes gestoken), op de websites van bijvoorbeeld Esprit, Zalando en Newlook vind je tof gerief dat -eens aangekomen via de post- of een volledig foute maat is, of zo oncomfortabel mogelijk zit, of gewoon zijn geld niet waard is. Zucht. En ik wou ook nog eens een jeans, want daar leef ik meestal in (mijn gewone broeken kan ik nog min of meer aan, maar mijn jeans is een no-go zone want die geven blijkbaar niet zo veel mee. Jeuj). Ik ben dus gaan aankloppen bij mijn mama met de wanhopige vraag of ze het zag zitten om als verjaardagscadeau voor mij mee te gaan shoppen. Uiteraard kreeg ik daar een heel enthousiaste reactie op, tot mijn grote blijdschap.

Resultaat: ik ben de trotse eigenares van een zalige jumpsuit en (grijze) jeans van Fragile (prachtige winkel waar ik hoop diezelfde jumpsuit in een andere versie te vinden in de solden, want mijn portefeuille kan de niet-solden-prijzen niet aan), een kleedje van H&M (de niet-zwangerschapscollectie) en een jumpsuit van Esprit. En na de zomer zien we wel verder. Maar jongens, buiten de zoektocht naar de crèche is die zwangerschapskledij toch het meest stresserende aan mijn zwangerschap tot nu toe.

Advertisements
Standard
emoties, General blabla, Het dagelijks overleven

Gelukkig zijn

  • Door dit filmpje (al relatief oud/out, maar ik blijf platliggen van het lachen. Zalig)
  • Door schoonzussen en tantes die body’kes kopen wanneer ze op vakantie gaan/ergens iets schattig zien. En ik heb zelf dus nog niks gekocht (OK, gelogen. Ik kocht al een leesboekje).
  • Door onze frambozenstruik die bol staat van de frambozen, de vogels die die frambozen met rust lijken te laten (toch een voordeel aan werken in de buurt) en ik die ‘s ochtends dagverse frambozen kan gaan plukken.
  • Door onze braamstruik die ook al bol staat van bramen-in-wording. Mmmmmm.
  • Door het zien van enthousiaste Belgische supporters (zolang het duurt, natuurlijk). Die dan wel klagen, want we hebben tegen Engeland gewonnen en nu zitten we in de moeilijke helft, maar ik vind het toch toffer dat onze spelers zich te goed vonden om expres te verliezen 😉
  • Door langere fietstochtjes. Naar het zwembad van mijn ouders. In de stralende zon. OK, één zo’n fietstochtje per dag is voldoende, want te veel zorgt voor een klein zonneslag-effect (en een hoed opzetten ging niet, want te veel wind), maar toch: zalig.
  • Door dat zwembad, trouwens.
  • Door mijn aftelkalender die aangeeft dat we binnen 18 dagen op vakantie zijn.
  • Door het enthousiasme dat ik voel opborrelen bij het idee dat ik geboortekaartjes mag beginnen fantaseren. En zo.
  • Door de veelvuldige BBQs die spontaan en niet-spontaan hier de revue passeren.
  • Door de fijne collega’s die het niet erg vinden om na de uren eens een cock- of mocktailtje te gaan drinken.
  • Door de fijne collega’s die gewoon fijn zijn tijdens de werkuren ook.
  • Door mijn algemene happiness, die precies blijft voortduren.
  • Door mijn past-self die zo geweldig is geweest om een kappersbeurt en pedicure te boeken vlak voor die vakantie.

Net gemerkt dat ik het lijstje nodig heb, trouwens. Onze regenwaterpomp is kapot, er moet een nieuwe geïnstalleerd worden en we kregen net de offerte door. Au.

 

Standard
emoties, General blabla, Het dagelijks overleven, Reizen

Watskeburt: juli

Oh, wat heb ik uitgekeken naar juli. Kijken jullie even mee uit?

  • Het lentefeest van het petekind van mijn papa. Lekker eten, goed weer, fijne mensen.
  • We vieren de verjaardag van mijn mama aan de zee!
  • En de verjaardag van de quasi-oma van de wederhelft wordt ook gevierd – die wordt 90, dus grote picknick 🙂
  • We schrijven de toekomstige nakomeling in in de crèche die twee straten van ons thuis ligt – en knal op de route naar het werk. Aaaaaah, heaven.
  • We gaan eten bij vrienden die net verhuisd zijn en bespreken dan ineens vakantieplannen voor 2019 – want plannen is driekwart van de fun. Nee?
  • Er staat een tête-à-tête ingepland met de wederhelft in een restaurant waar we nog niet geweest zijn. Benieuwd!
  • Ik plande een pedicure in, vlak voor de vakantie zodat ik al niet moet beginnen vloeken op teennagels.
  • Want… wij zijn weg. Drie weken. Italië en Frankrijk. Afgeteld, echt waar. Pizza, pasta, slaatjes, ijsjes, zwembad. En dutjes, hopen dutjes.
Standard
emoties, familie, General blabla, Relatie

Thuis

Ik zit momenteel thuis. De dokter schreef een briefje voor een hele week (een hele week? Ik ben nog nooit een hele week thuis geweest met een briefje) want ik heb buikgriep. Iets viraal en zwanger en geen energie en lage bloeddruk en blablabla.

Begrijp me goed: maandag kon ik niks aan. Niks, nada, noppes. Buiten mij van de zetel naar toilet naar bed slepen zat er niks in. Geen problemen mee dat ik dan thuis zit. Dinsdag was het beter, maar was ik al doodop en zat ik hijgend bij de dokter nadat ik twee straten gewandeld had. OK dan, geef nog maar een dagje thuis. Nu heb ik gewoon al gedroomd van het werk, ben ik aan het proberen de werklaptop hier te krijgen zodat ik toch iets kan doen en vraag ik mij af hoe ik donderdag en vrijdag op een goede manier ga doorkomen. OK, ik ben nog niet top-top, maar vrijdag volgens mij echt wel. Als het al niet donderdag is. Of ben ik dan te optimistisch?

Maar dus, thuis. Je weet wel, dat wat ik binnen een paar maanden gedurende 15 weken ga doen. Met een baby bij, dus wel voldoende afleiding vermoedelijk, maar toch. Thuis. Schiet mij eens af?

Standard
emoties, General blabla, Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval

Watskeburt: juni

Juni! Mijn verjaardagsmaand! Zomer! Hoera!

  • Het eerste weekend van juni trekken de wederhelft en ik richting de Champagnestreek, hij voor de champagne, ik voor het eten en de omgeving. Win-win.
  • We gaan met de collega’s op babybezoek bij een ex-collega. Yay.
  • Mijn mama heeft een tentoonstelling van haar schilderijen (ze volgt al een aantal jaar schilderles en zit nu in haar laatste jaar). Benieuwd!
  • We gaan eten bij De Laet en Van Haver – lang leve rood vlees rood mogen eten tijdens een zwangerschap. *hartjesenal*
  • Er is nog een concert in de Elisabethzaal om te gaan ontdekken.
  • Een dagje Efteling met collega’s! Ik duim voor prachtig weer, we gaan met goedkopere tickets want de Albert Heijn-actie is ieder jaar weer zalig.
  • Een dagje sauna met mijn schoonzus en quasi-schoonmama. Ik ga zelf de sauna niet in (ga wel massages boeken), maar hoop op mooi weer, veel dutjes, heerlijk eten en all the smoothies that exist.
  • Teambuilding op het werk! Ik organiseer dit jaar, dus wordt het een begeleide wandeling door Antwerpen gevolgd door eten met iedereen.
  • Op mijn verjaardag wordt een groot feestje georganiseerd, aangezien de nicht van de wederhelft dan trouwt. Ik ga veel dutjes doen die dag (en cadeaus opendoen?) en mij ‘s avonds heel veel amuseren. En misschien speciaal voor die dag nieuwe coole platte schoenen die perfect onder een gekleed kleedje passen kopen.

Rustiger, die maand juni. I’m feeling it. Ook een gynaecoloogbezoek en bezoek aan een mogelijke crèche (duimen jullie? Crèches in Antwerpen zijn moeilijk te vinden) passeren en ergens deze maand ben ik halverwege mijn zwangerschap, maar dat overvalt mij meer dan dat het écht gepland aanvoelt 🙂

Standard
emoties

Happiness Tag

Joni postte deze, om uit haar writer’s block te geraken. Ik pik hem in, want ik vond hem wel tof (en mijn inspiratie is met momenten ook verder te zoeken. Hallo, #projectblogboek?).

Van welk eten word jij blij? 

Dat hangt heel hard van het moment af. Standaard word ik altijd gelukkig van kerstomaatjes (met mozzarella en basilicum, maar zonder is ook perfect) en verse worteltjes uit een bussel worteltjes, en van ballekes van de IKEA met saus van de IKEA en frietjes en appelmoes (boe voor de ‘volwassen’ versie met airellekes). In de winter word ik altijd gelukkig van ovenschotels en verse soep, in de zomer van gazpacho en lekkere slaatjes, in de herfst van chocomelk met marshmallows en in de lente van de eerste geweldig lekkere aardbeitjes. En asperges.

Hors catégorie: spaghetti bolognese. Kan er ALTIJD in.

Welke film maakt je vrolijk?

The sound of music, eender welke Disneyfilm (er zijn uitzonderingen op de regel: Up maakt mij bijvoorbeeld niet gelukkig, daar krijg ik gewoon all the feels van), High School Musical (don’t judge).

Welk kledingstuk maakt je happy?

Mijn disneyvans (deze), t-shirts met leuke prints (ik ga niet in herhaling vallen en weer ‘Disney’ zeggen), een supercomfortabele pyjama.

Van welke beautyproducten word je blij?

Douchegels van Rituals met fantastische geuren (ze hebben een outlet van Rituals nu onilne staan! Ik gelukkig!), badproducten van Lush, een bodycrème met zalige geur.

Wat is jouw gelukkigste herinnering?

Onze huwelijksreis. Vooral het cruisegedeelte, denk ik. Hoewel, onze trouwdag staat toch ook hoog in het lijstje.

Van welke muziek word je blij?

Musicalmuziek, Bart Peeters, Samson & Gert (de oude liedjes, die nieuwe ken ik -nog- niet), Disneymuziek (val ik in herhaling? Nee he?), ‘schlagermuziek’ (niet Christoph en Lindsay, maar wat wij in het Leuvens Universitair Koor aanzagen als schlagers: liedjes die we te pas en te onpas vanbuiten meerstemmig konden aanheffen, zoals een Io Vivat, wat stukken van Mendelssohn, Hertog Jan en meer van dat leuks. Echt, die herinneringen zijn anders ook wel fantastisch.)

Wat doe je op dagen als je jezelf down voelt om weer happy te worden?

Ik neem een lang bad, nestel mij in de zetel met een ‘crappy’ boek dat ik al vijfduizend keer gelezen heb, maak één van mijn favoriete gerechten of bestel gewoon Chinees/frietjes/whatever floats my boat. En als het echt helemaal fout loopt en ik er niet uitgeraak (dat was soms wel eens zo met bijvoorbeeld PMS-dagen), dan zet ik mij in de zetel met een knuffelbeest en bleit ik het gewoon even uit. Vollenbak. Helpt ook altijd.

Noem drie willekeurige dingen die je ontzettend gelukkig maken. 

De foto’s van de echo. Aftelsystemen voor vakantiemomenten die er nu echt bijna zijn. Een knuffel van mijn mama.

 

Standard
emoties, General blabla

Plog: mijn gewone outfits

Ik ging nog eens ploggen. Dagelijks één fotootje trekken van mijn outfit van die dag, gewoon voor de fun, dat moest toch lukken? Spoiler: uiteraard keihard niet. Ik heb zes (!) foto’s, verspreid over een periode van evenveel weken. Oh well. (en eigenlijk zit er één pyjama tussen, omdat ik daar altijd met hartjes naar kijk)

Voila, mijn dagdagelijkse outfits. Ja, ik draag zoveel jeans. Ik heb twee jeansbroeken die in voortdurende circulatie zijn. Neem mij mijn jeans af en ik moet wenen, vrees ik. En ja, echt ‘volwassen’ ziet het er niet uit. Zo zijn daar bijvoorbeeld twee Disneytruien te zien (en ik kan vrij trots zeggen dat ik een hele week in verschillende Disney-outfits kan paraderen zonder in herhaling te vallen – ik doe dat ook vrij regelmatig).

Die pyjama is trouwens een Snoopy-pyjama van H&M, gekregen van Sinterklaas toen die goedheilige man tijdens mijn allereerste kotjaar een pakje liet afleveren (dat was in het jaar des Heren 2006). Die zit fantastisch. Serieus, ik heb er zo helaas geen twee liggen en heb ook nog geen volledig vergelijkbare pyjama gevonden. Wanneer die het begeeft door ouderdom (dat dat nog maar een jaartje of twaalf duurt) gaan er traantjes vloeien.

Heb ik al gezegd dat ik héél gelukkig ben dat ik op het werk er niet op gekleed moet zijn om mensen te ontvangen of zo? Ik vind dat super. (Ter info: de bambi-trui is samen met twee andere collega’s aangekocht; wij lopen soms met ons drieën samen in die truien rond)

Standard