General blabla, projectblogboek, Projectjes

#projectblogboek 27: Neem deel aan een project zoals #100happydays en doe het enkel op je blog.

Ik ga er een projectje #100tinythings van maken, genre #kleingelukske (om de hashtags volledig op te gebruiken). Mijn kleine dingen die mijn dagen maken. Ik ga mijn uiterste best doen om dat enkel op deze blog te houden, met overzichtjes per tien of twintig (tijdens de vakantie wordt het vermoedelijk wat lastiger om erover te bloggen, maar bij deze beloof ik mijn best te doen) want dagelijks, dat wordt lastig ūüėČ

Wat komt in aanmerking? Het plukken van frambozen of bramen van eigen struiken, giechelende kindjes die door waterstralen huppelen, een boek, een dutje in de zetel. Dingen die mijn dag mooi of beter maken. Kleine dingen. Ik kijk er al naar uit!

#projectblogboek is tot stand gekomen door Het blogboek van Kelly. 

 

Advertisements
Standard
emoties, familie, General blabla, Het dagelijks overleven, Relatie

Kleding is gewoon (niet) mijn pakkie-an…

(Ter info: titel komt uit de musical Aida van Elton John en Tim Rice Рchecken die handel, prachtige muziek heel die musical. Verdere ter info: deze post gaat knal tegen mijn gewoonte in en zal voornamelijk gaan over kledij-issues en meer van dat leuks. Be warned.)

Zoals ik al een paar keer aanhaalde ben ik geen held wat betreft kleding,¬†fashion¬†en bezig zijn met hoe ik eruit zie. Dat geeft meestal geen problemen (tenzij ik ergens naartoe ga waar mijn moeder ook aanwezig zal zijn en zij verwacht dat ik toch op z’n minst mijn best doe; dan heb ik meestal twee of drie outfits mee), maar nu werd ik toch voor een probleem gesteld: het schijnt dat je bijkomt, tijdens zo’n zwangerschap.

Ik heb nog vrij veel geluk gehad en moest pas tegen week 22 echt op zoek naar alternatieven voor mijn gewone kledij, dus de strijd met winkels en draag- én betaalbare zwangerschapskledij werd wat uitgesteld, maar ik moest er toch aan geloven. Zomerkledij bleek bij mij meestal vrij aansluitend te zijn rond buik en heupen, wat een paar mogelijke problemen opleverde met mijn huidige buik. Lang leve een héél lange pre-zomertijd waarin je al gedwongen wordt om je zomergarderobe te bekijken, anders zou ik het pas de week voor de vakantie doorgehad hebben vermoed ik. Anyway.

Hoe lastig is het om goede zwangerschapskledij te vinden, met name: die goed zit en valt én geen stukken van mensen kost? Bij de H&M en C&A krijg je twee rekjes met keuze (ergens tussen de plus-sizes gestoken), op de websites van bijvoorbeeld Esprit, Zalando en Newlook vind je tof gerief dat -eens aangekomen via de post- of een volledig foute maat is, of zo oncomfortabel mogelijk zit, of gewoon zijn geld niet waard is. Zucht. En ik wou ook nog eens een jeans, want daar leef ik meestal in (mijn gewone broeken kan ik nog min of meer aan, maar mijn jeans is een no-go zone want die geven blijkbaar niet zo veel mee. Jeuj). Ik ben dus gaan aankloppen bij mijn mama met de wanhopige vraag of ze het zag zitten om als verjaardagscadeau voor mij mee te gaan shoppen. Uiteraard kreeg ik daar een heel enthousiaste reactie op, tot mijn grote blijdschap.

Resultaat: ik ben de trotse eigenares van een zalige jumpsuit en (grijze) jeans van Fragile (prachtige winkel waar ik hoop diezelfde jumpsuit in een andere versie te vinden in de solden, want mijn portefeuille kan de niet-solden-prijzen niet aan), een kleedje van H&M (de niet-zwangerschapscollectie) en een jumpsuit van Esprit. En na de zomer zien we wel verder. Maar jongens, buiten de zoektocht naar de crèche is die zwangerschapskledij toch het meest stresserende aan mijn zwangerschap tot nu toe.

Standard
emoties, General blabla, Het dagelijks overleven

Gelukkig zijn

  • Door dit filmpje (al relatief oud/out, maar ik blijf platliggen van het lachen. Zalig)
  • Door schoonzussen en tantes die body’kes kopen wanneer ze op vakantie gaan/ergens iets schattig zien. En ik heb zelf dus nog niks gekocht (OK, gelogen. Ik kocht al een leesboekje).
  • Door onze frambozenstruik die bol staat van de frambozen, de vogels die die frambozen met rust lijken te laten (toch een voordeel aan werken in de buurt) en ik die ‘s ochtends dagverse frambozen kan gaan plukken.
  • Door onze braamstruik die ook al bol staat van bramen-in-wording. Mmmmmm.
  • Door het zien van enthousiaste Belgische supporters (zolang het duurt, natuurlijk). Die dan wel klagen, want we hebben tegen Engeland gewonnen en nu zitten we in de moeilijke helft, maar ik vind het toch toffer dat onze spelers zich te goed vonden om expres te verliezen ūüėČ
  • Door langere fietstochtjes. Naar het zwembad van mijn ouders. In de stralende zon. OK, √©√©n zo’n fietstochtje per dag is voldoende, want te veel zorgt voor een klein zonneslag-effect (en een hoed opzetten ging niet, want te veel wind), maar toch: zalig.
  • Door dat zwembad, trouwens.
  • Door mijn aftelkalender die aangeeft dat we binnen 18 dagen op vakantie zijn.
  • Door het enthousiasme dat ik voel opborrelen bij het idee dat ik¬†geboortekaartjes¬†mag beginnen fantaseren. En zo.
  • Door de veelvuldige BBQs die spontaan en niet-spontaan hier de revue passeren.
  • Door de fijne collega’s die het niet erg vinden om na de uren eens een cock- of mocktailtje te gaan drinken.
  • Door de fijne collega’s die gewoon fijn zijn tijdens de werkuren ook.
  • Door mijn algemene¬†happiness, die precies blijft voortduren.
  • Door mijn¬†past-self¬†die zo geweldig is geweest om een kappersbeurt en pedicure te boeken vlak voor die vakantie.

Net gemerkt dat ik het lijstje nodig heb, trouwens. Onze regenwaterpomp is kapot, er moet een nieuwe ge√Įnstalleerd worden en we kregen net de offerte door. Au.

 

Standard
emoties, General blabla, Het dagelijks overleven, Reizen

Watskeburt: juli

Oh, wat heb ik uitgekeken naar juli. Kijken jullie even mee uit?

  • Het lentefeest van het petekind van mijn papa. Lekker eten, goed weer, fijne mensen.
  • We vieren de verjaardag van mijn mama aan de zee!
  • En de verjaardag van de quasi-oma van de wederhelft wordt ook gevierd – die wordt 90, dus grote picknick ūüôā
  • We schrijven de toekomstige nakomeling in in de cr√®che die twee straten van ons thuis ligt – en knal op de route naar het werk. Aaaaaah,¬†heaven.
  • We gaan eten bij vrienden die net verhuisd zijn en bespreken dan ineens vakantieplannen voor 2019 – want plannen is driekwart van de fun. Nee?
  • Er staat een t√™te-√†-t√™te ingepland met de wederhelft in een restaurant waar we nog niet geweest zijn. Benieuwd!
  • Ik plande een pedicure in, vlak voor de vakantie zodat ik al niet moet beginnen vloeken op teennagels.
  • Want… wij zijn weg. Drie weken. Itali√ę en Frankrijk. Afgeteld, echt waar. Pizza, pasta, slaatjes, ijsjes, zwembad. En dutjes, hopen dutjes.
Standard
General blabla, Het dagelijks overleven

‘t Is stil…

… aan deze kant van het scherm. Toch op de blog, niet¬†in real life. Er wordt hier vanalles bekokstoofd (verjaardagen! BBQs! Vakantieieieieieieie), dingen worden geregeld voor babystuff (peter en meter: check, cr√®che: check. Dat zijn de belangrijke dingen, toch?), dutjes moeten ingepland worden.

Ik denk dat ik de komende weken het Blogboek nog eens bovenhaal, dan is het probleem ‘geen inspiratie’ al van de baan. En kom ik misschien meer in mijn blog-groove. Maar dus: ik ben nog niet dood, het is gewoon even stil.

Standard
emoties, familie, General blabla, Relatie

Thuis

Ik zit momenteel thuis. De dokter schreef een briefje voor een hele week (een hele week? Ik ben nog nooit een hele week thuis geweest met een briefje) want ik heb buikgriep. Iets viraal en zwanger en geen energie en lage bloeddruk en blablabla.

Begrijp me goed: maandag kon ik niks aan. Niks, nada, noppes. Buiten mij van de zetel naar toilet naar bed slepen zat er niks in. Geen problemen mee dat ik dan thuis zit. Dinsdag was het beter, maar was ik al doodop en zat ik hijgend bij de dokter nadat ik twee straten gewandeld had. OK dan, geef nog maar een dagje thuis. Nu heb ik gewoon al gedroomd van het werk, ben ik aan het proberen de werklaptop hier te krijgen zodat ik toch iets kan doen en vraag ik mij af hoe ik donderdag en vrijdag op een goede manier ga doorkomen. OK, ik ben nog niet top-top, maar vrijdag volgens mij echt wel. Als het al niet donderdag is. Of ben ik dan te optimistisch?

Maar dus, thuis. Je weet wel, dat wat ik binnen een paar maanden gedurende 15 weken ga doen. Met een baby bij, dus wel voldoende afleiding vermoedelijk, maar toch. Thuis. Schiet mij eens af?

Standard
emoties, General blabla, Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval

Watskeburt: juni

Juni! Mijn verjaardagsmaand! Zomer! Hoera!

  • Het eerste weekend van juni trekken de wederhelft en ik richting de Champagnestreek, hij voor de champagne, ik voor het eten en de omgeving. Win-win.
  • We gaan met de collega’s op babybezoek bij een ex-collega. Yay.
  • Mijn mama heeft een tentoonstelling van haar schilderijen (ze volgt al een aantal jaar schilderles en zit nu in haar laatste jaar). Benieuwd!
  • We gaan eten bij De Laet en Van Haver – lang leve rood vlees rood mogen eten tijdens een zwangerschap. *hartjesenal*
  • Er is nog een concert in de Elisabethzaal om te gaan ontdekken.
  • Een dagje Efteling met collega’s! Ik duim voor prachtig weer, we gaan met goedkopere tickets want de Albert Heijn-actie is ieder jaar weer zalig.
  • Een dagje sauna met mijn schoonzus en quasi-schoonmama. Ik ga zelf de sauna niet in (ga wel massages boeken), maar hoop op mooi weer, veel dutjes, heerlijk eten en¬†all the smoothies that exist.
  • Teambuilding op het werk! Ik organiseer dit jaar, dus wordt het een begeleide wandeling door Antwerpen gevolgd door eten met iedereen.
  • Op mijn verjaardag wordt een groot feestje georganiseerd, aangezien de nicht van de wederhelft dan trouwt. Ik ga veel dutjes doen die dag (en cadeaus opendoen?) en mij ‘s avonds heel veel amuseren. En misschien speciaal voor die dag nieuwe coole platte schoenen die perfect onder een gekleed kleedje passen kopen.

Rustiger, die maand juni.¬†I’m feeling it. Ook een gynaecoloogbezoek en bezoek aan een mogelijke cr√®che (duimen jullie? Cr√®ches in Antwerpen zijn moeilijk te vinden) passeren en ergens deze maand ben ik halverwege mijn zwangerschap, maar dat overvalt mij meer dan dat het √©cht gepland aanvoelt ūüôā

Standard