emoties, Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval, tips

You need a budget – de revelatie

Uiteraard komt deze tip (pro-tip voor mij zelfs) van Kelly van Tales from the Crib. Uiteraard. Ik ga me er toch bij moeten neerleggen dat die te goeie tips heeft en dit is zelfs een tip die ze jaren geleden (in april van 2015, om helemaal juist te zijn) gaf: de app en website YNAB – You Need A Budget.

Ik heb het al een paar keer aangehaald in aanloop naar De Trouw en de aankoop van Het Huis en gewoon in het algemeen (mentaal al minstens vijfduizend keer met de reis naar de Westkust), maar ik zit nogal gemakkelijk in met de financiële kant van de zaak. Heb ik van mijn papa en hoewel dat niet de simpelste erfenis is, is het wel één die er hopelijk voor gaat zorgen dat ik er met de jaren gemakkelijker mee om ga kunnen gaan. Momenteel betekent het helaas gewoon regelmatig wakker liggen (jawel) van geldzorgen die niet eens zorgen zijn, maar gewoon vragen zoals ‘gaan we die kost van dat tuinhuis kunnen incalculeren?’, ‘moeten we meer geld van onze eigen rekeningen op de gemeenschappelijke rekening zetten?’ en ‘f*ck, skireis is superduur’. OK, die laatste is geen vraag, maar wekt wel vragen op zoals ‘hoe gaan we dat betalen?’. De wederhelft heeft daar geen problemen mee, met die gedachtegang – ik weet soms zelfs niet of die gedachtegang bij hem wel speelt. Hij heeft ook een ander budget dan ik en hoewel dat dat eigenlijk ons gemeenschappelijk budget is (getrouwd zijn heeft zo zijn voordelen), wil ik wel het gevoel hebben dat ik evenveel inbreng. Wat ik niet doe, want mijn loon ligt veel lager. *en adem*

Maar dus, mijn revelatie: YNAB. Momenteel zelfs met 2 gratis testmaanden (en de helpdesk – die overigens gigantisch snel antwoordt – heeft mij die tweede maand ook gegeven, want ik had eigenlijk maar recht op één maand; thank you!) om het allemaal eens te bekijken en of het jou ligt. Ik kan melden dat het mij momenteel in ieder geval geweldig goed ligt. Het geeft me zelfs écht mentale rust en daar wil ik perfect $60 per jaar voor betalen. Het principe is vrij simpel (Kelly gaat een online cursus aanbieden voor wie expert info heeft; die doet al jaren, ik ben nog maar een kleine week enthousiast gebruiker): je geeft iedere eurocent in je bezit een doel. Dat betekent voor mij dan ook wanneer ik geld van een bepaalde categorie te veel uitgeef, dat ik dat bij een andere categorie moet gaan wegnemen om het uit te balanceren en ik kan zeggen: dat pikt. Weten dat je geld voor een kerstcadeautje weghaalt bij het budget voor (ik zeg maar iets) een reis naar Italië: ik denk toch een paar keer na voor ik iets uitgeef (zeg ik nu, wie weet wat dat binnen twee weken geeft).

Zoals het bujo (dat doe ik trouwens ook nog altijd) vermoed/hoop ik dat dit weer één van die keigoeie tips van Kelly gaat zijn. Ik heb mij uiteraard ook al ingeschreven voor die cursus, wat had je gedacht? En wie weet hoeveel (financiële) stress ik hopelijk ontloop de komende tijd. Mannekes, dat zou toch geweldig zijn.

 

Advertisements
Standard
General blabla, Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval

#projectblogboek 12: Neem een dag lang foto’s van alles wat je doet en maak er een plog van

Ik voorzag twee fundamentele problemen met deze post: ik ging er niet aan denken om foto’s te nemen en mijn foto’s gingen op niks trekken. Punt één heb ik opgelost door zowat ieder uur een herinnering in mijn gsm te steken zodat ik toch zeker een zevental foto’s had (zucht), punt twee is helaas real life: ik ga daar niks aan proberen verbeteren. Het enige wat ik wél heb geprobeerd is geen al te privé- of jobgerelateerde feitjes erin te steken. Check. Dames en heren, mijn maandag 6 november!

Het verhaal (te volgen aan de foto’s van linksboven naar onder):

  • ‘s Ochtends stond ik op en probeerde ik uit te vogelen wat er allemaal ging gebeuren die dag. Mijn vaste waardes daarin: mijn bujo (dat oranje schriftje), mijn laptop (ja hoor, mét Disneyland-achtergrond) en mijn GSM, maar die lag precies niet op de tafel. Lagen ook nog op tafel: mijn reisdagboek (ja, ik hou dat bij als we grote reizen maken zoals de Westkust en de huwelijksreis) want dat wou ik nog uitschrijven, een doos met zakdoekjes want mijn verkoudheid is nog niet volledig weg, rechts een hoop kerstcadeautjes die ingepakt zijn (yay!), kaarsjes, een schaar/tang om brandende theelichtjes op een veilige wijze in hun houdertjes te plaatsen en lucifers. En nog wat brol links en rechts #reallife
  • Aangekomen op het werk staat de laptop uiteraard ook daar op. Je ziet hier een screenshot van ons logsysteem, een oranje doosje waarin mijn theevoorraad zit en een blocnote waarmee ik mij doorheen de dag worstel. Uit beeld: keitoffe collega’s, frustratie die bij iedereen zo hoog zit dat hij bijna zichtbaar is, hopen chocolade om elkaar er doorheen te sleuren en een headset met Skypesysteem waar er grondig op gevloekt wordt tegenwoordig.
  • Hier in beeld: mijn Disneybeker met een goede portie chocomelk en melkschuim. Minder in beeld: mijn waterfles en theehouder, een headsethouder en mijn knie (ooh).
  • Tijdens mijn lunchuur probeer ik regelmatig buiten rond te wandelen, zeker als het mooi weer is. Hier zit ik aan de zijkant van het Paleis, maar drie minuutjes wandelen van het werk. Jup, de Meir en omgeving is een dankbare locatie om rond te struinen. Hartjes voor herfst trouwens.
  • Mijn laptoptas (met een streepje paars van de hoes): normaal gezien zit mijn laptop in een plastieken zak, maar ik was nu te voet naar het werk gegaan omdat ik nadien de auto van mijn mama moest gaan ophalen in de garage van mijn papa (vraag me niet hoe die daar geraakt is) zodat ik die bij mijn ouders thuis kon afzetten. Dat kon, want op maandag gaan mijn mama en ik samen naar de repetitie van het koor, dus dat kwam goed uit. Te voet naar het werk gaan betekent ook dat ik liever niet met te veel gerief over mijn schouders sleur, dus gebruikte ik de tas met wieltjes die we vorig jaar van het werk kregen. Moet toch zeker de tweede of derde keer geweest zijn dat ik dat ding gebruikte.
  • Een smsje naar de wederhelft (die Francis heet *wuifwuif*) om te melden dat de training die ik op 13 november ging geven gecancelled werd door een gebrek aan inschrijvingen en dat ik dus verlof kon aanvragen (hij had sowieso op 13 november verlof omdat zijn werk dan 11 november had gepland). Bij deze kan ik melden dat ik die dag verlof gekregen heb 😉 Oh, en wij communiceren wel dagelijks hoor. Alleen niet altijd via sms, maar vaker via telefoon (de wederhelft smst niet zo graag).
  • Op de website van De Morgen zag ik een melding dat er een nieuwe reeks begon die avond op Canvas, genaamd De Strafpleiters. Bij het uittypen van de blog heb ik de opname nog niet gezien, maar het wordt gepresenteerd/geleid door Gilles De Coster en ik zie die wel graag bezig. Via die post-it dacht ik eraan om die reeks op te nemen, hoera!
  • Op typische wijze ben ik mijn GSM thuis vergeten bij het naar de repetitie vertrekken, dus geen foto van mijn keicoole leenauto 😉 Wel een foto van toen ik de eerste keer die avond thuiskwam en dacht ‘oh, die wolken zien er cool uit’.
  • De laatste foto van de dag is die van mijn avondritueel: een antwoord geven op een vraag in mijn Q&A-boekje (ik ben nu bezig aan het vierde jaar in dat boekje) en kruiswoordraadsels invullen. In mijn bed ja, da’s comfortabeler dan aan een tafel en als ik boven dat kruiswoordraadsel in slaap val, kan ik het gewoon wegleggen en het licht uitdoen.

Kijk, het valt beter mee dan ik had verwacht, zo’n plog 🙂

Het #projectblogboek is gebaseerd op het originele Blogboek van Kelly van Tales from the Crib, één van mijn bloghelden.  

Standard
Eten, Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval, Weekmenu's

Weekmenu: week 43

De verkoudheid begint hier toe te slaan, met veel zakdoekverbruik tot gevolg. Ik probeer links en rechts veel extra groenten en fruit binnen te steken, maar momenteel lijkt het nog geen steek uit te halen. Goeie moed, ik, goeie moed.

  • Maandag: andijviestamppot met worst
  • Dinsdag: mini-pitabroodjes met tonijnsalade
  • Woensdag: spaghetti met balletjes
  • Donderdag: vispakketje met kabeljauw en venkel
  • Vrijdag: gaan eten bij vrienden thuis
  • Zaterdag: een familiefeestje ter ere van de jarigen in oktober, met eten. Hoera!
  • Zondag: een verjaardagsfeestje in de andere familie en opnieuw met eten. En met een film (bij Cartoons)

Ja hoor, Hellofresh redt mijn week hier weer. Geen inkopen gaan doen (buiten dan voor de spaghetti) en toch relatief gezond. En afwisselend.

Standard
Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval

Watskeburt: oktober

Nog drie maanden en 2017 is voorbij. Ik ga daar precies niet al te hard over nadenken, want dan loop ik gillend weg.

Wat staat er gepland?

  • Sushi met de collega’s!
  • Een citytrip met mijn ouders, broer en zussen naar Bordeaux
  • Een opleiding op het werk over hoe je opleidingen geeft (a-ha)
  • Een dagje sauna (eeeeeeeeeeeen… relax)
  • Een date met de allerliefste wederhelft om ons éénjarig huwelijk te vieren – ik hoop dit restaurant te kunnen boeken (als ze terug uit verlof zijn)
  • Een etentje met vrienden
  • Een laat verjaardagsfeestje in de familie
  • Twee dagen verlof waar niks in gepland staat

Eerlijk? Ik kijk nog het meest uit naar dat dagje sauna en die twee dagen

Standard
General blabla, Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval, Reizen

Watskeburt in augustus

  • De wederhelft zit een weekje in Frankrijk op koorweek, ik hou mij vrolijk bezig in Antwerpen. Er is een uitnodiging om te gaan logeren bij mijn ouders en voor de rest plan ik thuis te zitten, alles te zien en beluisteren waar hij anders niet zo’n fan van is en heerlijk mijn eigen ding te doen 😉
  • Een buurvrouw organiseert voor haar wederhelft een verrassingsverjaardagsfeestje, dus daar springen we met veel plezier even binnen. Het ontbijt gaan we missen (boe, werk!).
  • Een tandartsbezoekje staat gepland voor een jaarlijks onderhoud. Tien minuutjes binnen en dan weer buiten, dat is het beproefde plan.
  • Een spaghettifestijn bij mijn schoonzus, hoera!
  • Een weekendje zee eind augustus, waarin dan ook een etentje voor de verjaardag van mijn broer en jongste zus zou plaatsvinden.
  • Een weekendje Ardennen in het huisje van mijn schoonvader.

Voor de rest is het heerlijk rustig en probeer ik vooral de reis naar de Westkust verder voor te bereiden. Aah, vakantie.

Standard
General blabla, Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval

#projectblogboek 2: mijn bureau

IMG_0879

Hey kijk, een foto! *wuifwuif* Niet mijn natuurlijke habitat, maar kom. Een foto van mijn bureau op het werk zelfs, want een bureau thuis heb ik niet. De wederhelft heeft die wel, al is dat minder bureau en meer verzamelkot/werkkamer. Bon, ik blijf niet on point. Een foto van mijn bureau dus 🙂

Ik werk vrij simpel: het meeste zit in mijn laptop (voorzien door het werk, bedankt lieve werkgever). Daar zit een portaltool in waarin alle calls binnenkomen die via een portal (of website, want zo zit die van ons ineen) gelogd worden door de gebruikers van de programma’s die wij ondersteunen. *fiew* Lange zin. Die calls zijn niet de dringende calls, maar eerder vragen tot verbetering, problemen die niet gigantisch snel opgelost moeten worden, vragen waar de eindgebruiker doorheeft dat die wat tijd gaan kosten voor die opgelost gaan geraken, … Ook het userbeheer van die programma’s zit daar mee in, net zoals het systeem waarmee wij als helpdesk calls loggen wanneer we mensen aan telefoon hebben. Jup, die worden ook gelogd.

Die portaltool geldt dus ook als onze Google: hoe hard je ook probeert, het is onmogelijk om alles te onthouden. Je weet dus wel dat je een bepaald probleem al eens elders hebt gezien of gehoord of opgelost, dus zoek je binnen datzelfde systeem naar trefwoorden die overeenkomen met jouw issue. Het is alleen vaak zaak om door te hebben hoe je moet zoeken in dat systeem (niet simpel, eigenlijk).

Bon, de laptop is vrij cruciaal. Even cruciaal (of misschien net iets minder) is mijn headset: ik zit vaak 4 tot soms zelfs 8 uur per dag met dat ding op mijn hoofd. Zoveel gemakkelijker dan een gewone telefoon, want typen en op een scherm zoeken naar een oplossing of reden van een probleem gaat écht wel veel sneller als je je beide handen vrij hebt.

Die twee grote schermen die je ziet? Ook vrij noodzakelijk en nooit gedacht dat ik dat zou zeggen: ik vond een tweede scherm (naast dat van mijn laptop) al gigantisch veel in het begin, maar ik zou nu niet meer zonder kunnen. Really. ‘t Zal de invloed van het IT-landschap zijn.

Ik werk ook veel met post-its. Thuis probeer ik het af te leren met behulp van een bullet journal, maar op het werk ga ik geen bullet journal bijhouden. Waarom niet? Omdat de meeste dingen (pak 90% van de dingen die ik op post-itjes zet) de dag zelf of zelfs een uur later in de vuilbak terechtkomen wegens opgelost. Of gemeld. Of gecheckt. Bon, je begrijpt het wel. Mijn post-itjes en ik, wij begrijpen elkaar. Op die post-itjes staan niet alleen werkgerelateerde dingen, maar bijvoorbeeld ook dingen die ik tijdens de lunchpauze niet mag vergeten te doen (langs de post gaan, iets gaan kopen, letten op een bepaalde winkel voor een bepaald product) en overzichtjes van wie wat al betaald heeft (ik ben de organisator op het werk voor bijvoorbeeld samenleggen voor een afscheidscadeautje).

Andere cruciale dingen zijn mijn eetschuif (soepjes, chocolade, maïswafels), een schuif met een warme trui in (we zijn net verhuisd en op onze vorige verdieping hadden we het écht ijskoud, zelfs tijdens de zomer), een schuif met allerhande prullaria zoals een nietjesmachine en een perforator en een bakje met stylo’s. En een doosje thee (dat oranje dekseltje), voor alle seizoenen behalve de zomer (tenzij ik verkouden ben; dan ook tijdens de zomer). Je ziet ook nog mijn waterfles (dat turkoois geval links) en mijn Disneybeker (duh, rechts op de foto).

Voilà, mijn bureau!

Ik doe drie jaar na datum van #projectblogboek, geïnspireerd door de inspiratielijstjes voor blogposts die terug te vinden zijn in het eerste blogboek van Kelly (er is ook een vernieuwde versie). 

Standard
Eten, Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval, Weekmenu's

Weekmenu: week 20

Hey, kijk, een weekmenu dat tijdens een weekend gepost wordt! Dat moet aan een ingeplande post te wijten zijn 😉

  • Maandag: wok wegens sowieso geen fut die dag: de training die ik dan geef gaat mij niet echt energie geven vrees ik.
  • Dinsdag: ze voorspellen prachtig weer. Ik heb het BBQ-vlees al ingeslagen.
  • Woensdag: pasta met balletjes, bloemkool en witte saus
  • Donderdag: kip, broccoli en asperges in de wok. Kan toch niet mislopen?
  • Vrijdag: eten bij de tante van de wederhelft in ruil voor smartphone-advies
  • Zaterdag: mijn grootouders nodigen ons gezin (mijn ouders en de kinderen) uit voor een etentje in hun nieuwe appartement. Ik ben nog altijd op zoek naar een housewarmingcadeau 😉
  • Zondag: een ovenschotel met veel comfort en relaxmogelijkheden
  • Baksel: cheesecake met speculoosbodem. Ik hoop het recept geperfectioneerd te krijgen tegen eind juni zodat ik hem voor mijn verjaardag kan maken 😉
Standard