Het dagelijks overleven, Projectjes, Uncategorized, Veertig dagen bloggen

Watskeburt: april

Lente!

  • April wordt goed ingezet met een weekendje Ardennen. Duimen voor mooi weer, want we zouden graag lang gaan wandelen.
  • Deze maand worden onze nieuwe meubels geleverd, wat ook betekent dat de oude voordien uit huis moeten. Dat gaat toch meer voeten in de aarde hebben (dag verwijzign naar De Mol!) dan gedacht.
  • Ik ga op vrijgezellenweekend naar Nederland en kijk er nu al superhard naar uit (ahja, we gaan onder andere voor een Disney-avond).
  • Er wordt een kooravond georganiseerd met BBQ en meer leut.
  • We gaan eten bij de nicht van de wederhelft.
  • Ik ga naar mijn eerste bestuursvergadering van het koor (heb ik dat nog niet gemeld? Bibi wordt penningmeester. Want ik had vrije tijd of zo)
  • We doen van escape room met de collega’s (jaaaaaah)
  • Ik loop de 10 Miles. Of strompel, er zijn opties.
  • Het routine jaarlijks onderzoek bij de tandarts komt eraan (net op tijd, want ik merkte dit weekend dat er een klein stukje tand loskwam. Euhm, hallo, blijf eens allemaal flink jullie best doen? Danku!)
  • Er volgt weer een concert in de Elisabethzaal waarbij ik hopelijk veel ga genieten.
  • De wederhelft gaat op Warhammer-weekend. Ik zit op mijn gemak alleen thuis. Heaven. 

Gooi daar nog een paar BBQs bij en ik ben gelukkig.

Advertisements
Standard
General blabla, Projectjes, Uncategorized, Veertig dagen bloggen

Think Out of the Box

Ik ben grote fan van escape rooms. Vraag me niet waarom, want ik ben er nog uit geen enkele geraakt, maar ik heb er al zo.dicht.bij.gezeten. Niet normaal. En ik vind het gewoon leuk. Vanuit het niks een kamer binnen komen, ‘ingesloten’ worden (je bent het niet echt, kan ieder moment terug buiten, maar de deur gaat niet spontaan open) en dan beginnen zoeken naar tips. En dingen die je kan gebruiken. En alles tot in het oneindige doordenken.

Vooral: alles doordenken, het veel te ver zoeken en bij het buitenkomen uit die kamer weten: ik kan het laten. Het moet niet in mijn hoofd rondspoken, want ik ben er toch niks meer mee. Instant happiness.

Ik deed zo’n escape room met vrienden een paar weken geleden (weer zo’n geval van er bijna uit zijn. Het scheelde maar twee scènes van Friends die in verkeerde volgorde lagen. Aah) en kreeg toen een kortingsbon mee voor een volgend spel. Dus nu ronsel ik collega’s om dat mee te doen. Hopelijk hebben we tegen vanavond een datum geprikt om dat eens te testen met hen (ik heb dat al gedaan, zij nog niet).

Doen jullie dat ook, van die escape rooms? Of kijken jullie daar meewarig naar en denken jullie ‘zotte mensen, die escape roomers’?

Standard
Cultuur, General blabla, Muziek, Projectjes, Uncategorized, Veertig dagen bloggen

Mon amour Mozart

Zaterdag is het zo ver: dan zingen we het Requiem van Mozart. Toen aangekondigd werd door het koorbestuur dat we dit stuk gingen tackelen, was ik blij: een klassieker die ik nog nooit gezongen had, hoezee! Na drie repetities had ik het echter wel gehad: wat een hoop hoge noten en loopjes en drama en ik voelde helemaal niet aan waar dat stuk in godsnaam naartoe wou. En ik haat dat gevoel.

Ik heb dus echt weken en maanden zitten zwoegen. Op nootjes, op youtubefilmpjes om mee te zijn met de partituur, tijdens repetities. Zo hoog jong, mijn stem deed bij momenten van ‘hallo, wat zijn we aan het doen?’. Ik raakte er wél zonder enige moeite van overtuigd dat het prachtig is om naar te luisteren. Zingen, dat vond ik echt niet de moeite.

Tot gisteren.

Gisteren hadden we onze laatste échte repetitie, waarin we nog eens een doorloop deden met de hulp van de pianoman. En plots, rond minuut vijf, klikte het. Zag ik het licht. Dacht ik ‘hé, dit lijkt te lukken zonder dat ik mijne rekker volledig moet afdraaien’. Komt goed uit, zo’n vijf dagen voor het concert. Maar mijn gemoedsrust is wel teruggekeerd 😉

Ik heb het eens bekeken: ik zit aan 4 rustdagen. Dat moet lukken tot 1 april, niet? Lang leve #veertigdagenbloggen!

Standard
Uncategorized

Weekmenu: week 10

Tempus en fugit en meer van dat leuks. On with the show!

  • Maandag: tomatenrisotto (ik profiteer ervan dat de wederhelft nog op shortski is)
  • Dinsdag: een ovenschotel met kabeljauw en spekjes, volgens Hellofreshrecept (ik heb geen doos genomen, maar ben wel aan het snuisteren tussen hun recepten: the best of both worlds)
  • Woensdag: vleesbrood met kriekjes en puree
  • Donderdag: spruitjes in de oven en een gebraadje
  • Vrijdag: pitta
  • Zaterdag: wij gaan een vleesproeverij doen bij de neef van de wederhelft. Een vijftal gerijpte biefstukjes; rol mij naar huis aub.
  • Zondag: wij gaan eten bij de schoonpapa.
Standard
Uncategorized

Polar vortex vs fiets

Of zoiets. Had ik het geweten, we waren langer in de Alpen gebleven (ik lieg: het was daar deze week minstens -20°. Daar doen we dus NIET aan mee). Ik heb er maandag echt even over getwijfeld om mijn skibroek aan te doen en dat was voor ik op de fiets zat.

Op de fiets gezeten heb ik trouwens gemerkt dat mijn versnellingen volledig bevroren waren. Ik ben dus in eerste versnelling naar het werk gepeddeld, wat doenbaar was maar toch sneller/comfortabeler had kunnen zijn. Ook dinsdag en woensdag heeft mijn fiets geprotesteerd (ondertussen was ik wel al zo slim om mijn fiets standaard in tweede versnelling te laten staan, dan kan ik toch al wat sneller de stad doorkruisen).

Tja, die fiets. Wij hebben een tuinkot dat technisch gezien erop voorzien is dat onze beide fietsen daarin kunnen. Die ruimte is daar ook voor, maar staat in de praktijk uiteraard vol: de fiets van de wederhelft (die alleen in het weekend daar gebruik van maakt), de tuinstoelen (vraag me niet waarom die daar moeten staan, die mogen van mij ook gewoon aan de tuintafel staan maar ik ga me niet moeien), de grasmachine, de grote vuilbakken, … Mijn fiets kan daar dus enkel bij mits andere dingen eruit gaan. Plus: ik gebruik mijn fiets letterlijk dagelijks. Ik fiets naar en van het werk, doe mijn inkopen allemaal met dat ding, m.a.w.: die staat alleen ‘s avonds echt stil. Ik maak die dan ook altijd vast vooraan het huis, want het tuinkot is niet gemakkelijk bereikbaar (en dan spreek ik nog niet over de extra sleutelbos die ik moet meezeulen om in de tuin te geraken).

Die fiets ziet dus af, wat heel jammer is aangezien hij nog geen jaar oud is. Ik ben dus een beetje op zoek naar oplossingen om hem te sparen, maar ook weer niet zo hard op zoek want het blijft een gebruiksvoorwerp. Ochja, een bevroren versnelling of twee, hoe erg kan het zijn? (geen antwoord geven aub, ik blijf graag naïef)

Standard
Eten, Het dagelijks overleven, Uncategorized, Weekmenu's

Weekmenu: week 52

Een echt weekmenu geef ik niet deze week, het gaat er vooral om om de ijskast zo leeg mogelijk te maken (zodat al het eten voor oudjaar erin kan) en toch zo weinig mogelijk effort te doen.

Moet nog zeker op deze week: de halve bloemkool die er nog ligt, een kilootje wortels, de restjes lasagne (hallo lunch!), hopen charcuterie en bladspinazie. Ik vermoed dat ik nog wel wat bij ga kopen deze week ook, maar toch: doel is die ijskast zo leeg mogelijk te krijgen. Wie weet geraakt hij dan ook nog eens uitgekuist deze week?

Tot volgende week (hoewel dat hetzelfde verhaal kan zijn, plus: ik heb dan een week verlof – yaaaaaaaaaaaay)!

Standard
Uncategorized

Weekmenu: week 51

  • Maandag: kalkoenrollade met rode kool
  • Dinsdag: wildstoofpotje (danku beenhouwer) en gratin
  • Woensdag: eten bij de squash
  • Donderdag: restjes (de wederhelft gaat al vanaf ‘s middags op zwier met de collega’s. Hard werken in de bouw zenne)
  • Vrijdag: ofwel gaan eten met de schoonzus, ofwel zoeken in de diepvries
  • Zaterdag: rust en zo weinig mogelijk zware kost
  • Zondag: kerstavond bij mijn ouders

Ja hoor, we zijn toegekomen bij de eindejaarsperiode. Nog twee weken en ik heb een week verlof. It’s the final countdown, dududuuuuduuuuuuuh…

Standard