Cultuur, L/literatuur, tips

Verbeelding Book Challenge 2017: juli

Dit las ik deze maand:

  • Deel 2 en 3 van Robert Galbraith. Deel 3 vond ik iets donkerder van vertelstijl en verhaal, maar het blijven voor mij wel heel goede boeken. Die Rowling, ze kan verdorie toch schrijven. Ik ben ook heel benieuwd naar de verdere ontwikkeling van de relatie tussen de hoofdpersonages: ik heb geen flauw benul waar J.K. Rowling precies naartoe wil en ik vind het geweldig.
  • Orphan X – Gregg Hurwitz. Donker, wat té realistisch geschreven naar mijn smaak soms. Het pakt je vast en laat niet los, wat het goed geschreven maakt, maar na het lezen van dit soort boek wil ik dit kunnen loslaten en dat lukte hier niet helemaal.

Nee, niks van onderstaand lijstje, maar toch nieuwe lectuur. Dat is trouwens niet het enige dat ik vorige maand gelezen heb, maar de rest was allemaal herlezing van boeken waar ik zot van ben, dus die zet ik hier niet bij. Mocht er toch iemand geïnteresseerd zijn: ik herlees momenteel de Dallas-reeks van J.D. Robb (aka Nora Roberts).

  1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
    • De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch. Al een aantal keer in begonnen, maar telkens op slechte momenten. Een nieuwe poging in 2017 dus!
  2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
  3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
    • Between the lines van Jodi Picoult en Samantha Van Leer, een moeder-dochter team. Of een boek van P.J. Tracy, nog zo’n moeder-dochter team.
  4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou
    • The Bone Season van Samantha Shannon. Klein beetje confronterend om te zien hoeveel mensen van mijn leeftijd en jonger bestsellers geschreven hebben.
  5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
    • Eerlijk? Eender welk boek van Nora Roberts en die brengt jaarlijks wel een viertal boeken uit. Ik heb nog keuze 😉
  6. Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.)
  7. Een boek gepubliceerd in 2017
  8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant, …)
  9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
    • You can’t touch my hair van Phoebe Robinson. Ik ben die tegengekomen op de luchthaven van Miami, was gefascineerd genoeg om de titel te noteren in mijn GSM en kijk, nu kan ik hem hier inzetten. Hoera!
  10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
    • Seveneves van Neal Stephenson. Staat al een jaar of zo op mijn ‘moet ik lezen’-lijstje, maar ik kom er niet toe. Misschien zo wel?
  11. Een boek met een kleur in de titel
    • Red Rising van Pierce Brown. Zowaar een dubbelslag: een kleur in de titel én in de auteursnaam 😉
  12. Een boek met een nummer in de titel
    • Vele hemels boven de zevende van Griet Op de Beeck. Ook zo eentje waar ik de titel al vaak van heb horen vallen maar die ik nog niet gelezen heb. Jongens, mijn ‘te lezen’-lijstje gaat gewoon leeg zijn tegen het einde van het jaar! Of nog drie keer zo vol staan, dat kan ook.
  13. Een boek met een illustratie op de cover
  14. Een non-fictie boek
  15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
    • Ik wil al heel lang The Book Thief van Markus Zusak lezen, lijkt me een ideaal moment.
  16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht, …)
  17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
  18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
    • The Christmasaurus van Tom Fletcher. Drie keer raden welk seizoen hier centraal staat…
  19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen
  20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
    • Een goed moment om mijn klassiekers nog eens te bekijken, bijvoorbeeld Sherlock Holmes van Arthur Conan Doyle.
  21. Een boek dat je al een keertje las
    • Daar zit ik al aan, ik herlas net de 5 boeken van Melissa Nathan. Dikke tip voor wie feel good-lectuur nodig heeft.
  22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt
    • Ik heb de omschrijving geherinterpreteerd en heb gekozen (uiteindelijk) voor La part de l’autre van Eric-Emmanuel Schmitt. Een ver-van-mijn-bed boek qua verhaal en achtergrond, over Hitler en een wat-als interpretatie.
  23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
    • Beautiful Ruins van Jess Walter. Ah, Italië. Het wordt tijd dat ik nog eens van jouw zon geniet.
  24. Een boek uit de bibliotheek
    • Dat betekent dus naar de bibliotheek gaan. Ik heb volgens mij geen geldige lidkaart meer. Aaah.
  25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
  26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
  27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las
    • Het gouden ei van Tim Krabbé. Zelfs geen flauw benul waar het precies over ging, maar ik weet dat ik het gelezen heb in het vierde of vijfde middelbaar, ik ben het even kwijt.
  28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij
  29. Een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
    • Of Mice and Men van John Steinbeck, blijkbaar nog steeds op de gebande-boekenlijst in Amerika.
  30. Een eerste deel in een reeks
    • City of Bones van de Mortal Instruments-reeks door Cassandra Clare. Al een tijdje iets waar ik af en toe aan dacht, maar nu dus de uitgelezen kans om ze op het lijstje te zetten.
Standard
General blabla, Het dagelijks overleven, Reizen, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval

Watskeburt in augustus

  • De wederhelft zit een weekje in Frankrijk op koorweek, ik hou mij vrolijk bezig in Antwerpen. Er is een uitnodiging om te gaan logeren bij mijn ouders en voor de rest plan ik thuis te zitten, alles te zien en beluisteren waar hij anders niet zo’n fan van is en heerlijk mijn eigen ding te doen 😉
  • Een buurvrouw organiseert voor haar wederhelft een verrassingsverjaardagsfeestje, dus daar springen we met veel plezier even binnen. Het ontbijt gaan we missen (boe, werk!).
  • Een tandartsbezoekje staat gepland voor een jaarlijks onderhoud. Tien minuutjes binnen en dan weer buiten, dat is het beproefde plan.
  • Een spaghettifestijn bij mijn schoonzus, hoera!
  • Een weekendje zee eind augustus, waarin dan ook een etentje voor de verjaardag van mijn broer en jongste zus zou plaatsvinden.
  • Een weekendje Ardennen in het huisje van mijn schoonvader.

Voor de rest is het heerlijk rustig en probeer ik vooral de reis naar de Westkust verder voor te bereiden. Aah, vakantie.

Standard
Eten, Weekmenu's

Weekmenu: week 31

Het is morgen al augustus. WTF.

Ik heb dit weekend ontdekt dat wanneer ik alleen maar voor mezelf eten moet voorzien en niet inzit met de vitaminen- en groentenintake van de wederhelft, ik zelf volledig naar de andere kant swing voor mezelf. Hallo, avondeten van gisteren: bugles met geitenkaas. En cake. Laten we daar iets aan proberen doen, hmm?

  • Maandag: pasta met tonijn, tomaatjes, komkommer en wat ik nog kan vinden in de ijskast (die ben ik trouwens ook leeg aan het proberen maken)
  • Dinsdag: appelmoes met puree en witte pens. Nee, niet gezond. Wel iets dat ik anders niet echt veel kan eten als de wederhelft er is.
  • Woensdag: eten bij de buren!
  • Donderdag: eten bij de grootouders!
  • Vrijdag: risotto, gevolgd door een drink ter ere van de verjaardag van één van de buren
  • Zaterdag: salade. Nog geen idee wat, ik zoek wat inspiratie in de kookboeken
  • Zondag: waarschijnlijk een ovenschotel. De wederhelft komt ergens die avond toe, dus ik wil eten hebben klaarstaan dat gemakkelijk opgewarmd kan worden.

Ja, ik mis de wederhelft. Overdag allemaal geen probleem, maar gaan slapen en opstaan is toch vreemd. En toch: ik heb me weer een gratis Netflixmaand aangeschaft en ben mijn weg aan het banen doorheen de digibox. Niet slecht en dikke fun.

Standard
Cultuur, emoties, Film

Wonder Woman

De wederhelft vertrok op koorweek, ik had mij al een halve dag op de zetel gewenteld met boeken en dutjes en snacks en dacht: ik ga naar de cinema. Op mijn eentje, nadat bleek dat de jongste zus nog in het buitenland zit en de rest blijkbaar grotendeels in de Ardennen, maar ik vind op mijn eentje naar de cinema gaan niet erg: ik kan tegen mezelf 😉

Ik had al veel recensies gelezen over Wonder Woman: dat hij goed was, dat er smakelijk gelachen werd met de nadruk op mannelijke superhelden, dat er fenomenale scenes inzaten. Ik kan dat beamen. Alleen al voor de beginscènes op het Paradijselijk Eiland (zoals Chris Pine het noemt) waarin de Amazonen coolere gevechtsscènes hebben dan in eender welke andere superheldenfilm en de scène waarin WW in haar eentje Niemandsland oversteekt koop ik mij de DVD. Echt waar: ik vond het fantastisch. Net zoals ik Diana’s verwarring en verbazing over onze wereld geweldig vond (en zeg nu zelf: door haar ogen gezien snap ik onze wereld eerlijk gezegd ook niet) en de knipogen naar een meer feministische insteek ook zalig vind.

Kleine tussenwerping: ik ben niet onderbouwd in het feminisme. Het kan perfect zijn dat mijn visie op dat onderwerp en die van jou niet overeenkomen. Ik vond deze film in ieder geval een verademing en ben niet bang om dat van alle mogelijke daken te schreeuwen. Ja, ze heeft wel een heel verhullend pakje aan: het is Gal Gadot. Pak dat als ik er zo geweldig uitzag en zo getraind had voor die rol, ik iedere dag ook niet meer dan dat korset en dat rokje zou aandoen. Heb je haar benen gezien? En ja, ze luistert naar de mannen. De mannen luisteren ook naar haar. En gaan verder op haar ideeën. Dat werkt wederzijds. 

Ik ben commercieel ingesteld in wat ik lees, wat ik bekijk en beluister. Dat ligt in mijn aard en ik amuseer mij daar enorm mee. Ik ben dan ook blij dat WW en haar Steve een romance hadden tijdens deze film: mijn hart wordt daar week van (OK, niet moeilijk bij mij, maar toch). Datzelfde hart brak op het einde van de film, ging in duizend stukjes samen met dat van WW en is er eerlijk gezegd nog niet goed van. Ik verwacht dat dat nog wel even gaat duren, want ook mijn bloeddruk is volgens mij nog niet helemaal goed en mijn hersenen doen bij momenten nog enkel ‘tuuuuuuuuuuut’. Ik noem dat een goede film.

Laat ik helemaal eerlijk zijn en zeggen dat dit de beste film is die ik de laatste jaren bekeken heb. Nee, er zitten geen diepzinnige inzichten in. Hij verklaart niet waarom iemand zichzelf kan overstijgen (die laatste scène in het vliegtuig. Ik ga er nog dood van.). Hij is mooi gefilmd, met een groot budget en nee, hij is niet wereldschokkend. Wel voor mij, vermoedelijk niet voor anderen. Ga hem zien. Omdat hij op je to-do lijstje stond (zoals dat bij mij het geval was), omdat je Gal Gadot een knappe vindt, omdat je na al die heisa over women-only seances in Amerika wel eens wil weten waar het hele gedoe over gaat. Je zal je amuseren. Je zal gniffelen. Je zal je vergapen aan prachtige locaties en vrouwen die beter vechten dan mannen en vrouwen met (sorry for the trash talk) grotere ballen dan die mannen. Was ik alleen geweest in de zaal, ik had geweend. Ben ik volledig van plan te doen wanneer ik die DVD in handen heb. Maar jongens, ga hem gewoon zien.

PS: er komt een tweede film uit. Ik ga kijken. 

Afbeeldingsresultaat voor i love wonder woman

Standard
General blabla, Cultuur, Het dagelijks overleven, Reizen, tips

Een weekendje in de Ardennen

Het is er dan toch van gekomen: een spontaan, last-minute weekendje met ons tweeën. Een klein mirakel, maar we hebben goed gelachen, gebabbeld en elkaar nog eens die in de ogen gekeken 😉

De ingeving: een Vivabox voor een weekend die stof lag te vergaren op de kast. Koppel dat aan een verlengd weekend dat nog leeg was en wij zagen inspiratie langs alle kanten. Het hotel werd geboekt, vrijdag werd er uitgeslapen en rustig ingepakt en tegen 14h stonden wij in Bouillon voor een tussenstop. We kuierden langs een volleybalveld of drie, dronken een biertje en watertje en trokken richting kasteel. Mooi weer, weinig volk boven, snel wegvluchten zo gauw ik roofvogels zag (de gevleugelde beestjes, het zijn mijn vrienden niet).

Nadien reden we verder door naar Douzy (na uiteraard nog een drankje – het is verlengd weekend of het is het niet) en kregen onze kamer te zien. Ik moet eerlijk zijn: ik was niet echt gelukkig. Wij hadden al de beste soort kamer dat er beschikbaar was, maar ramen die enkel open of toe kunnen (en niet op kip-stand) en een sauna-gevoel op de kamer, het is mijn ding niet. Noem mij verwend, maar wanneer ik een hotelkamer boek ga ik ervan uit dat ze tijdens de dag mijn bed ook komen opmaken (tenzij het duidelijk aangegeven staat dat dit niet gaat gebeuren; dan kan ik ermee leven). Als dat niet gebeurt, verliest dat hotel in mijn aanzien wel veel respect. Helaas, pindakaas.

Het eten die eerste avond (in hetzelfde hotel, want dat leek ons het gemakkelijkste) was OK. Niet wow, niet vreselijk slecht, gewoon OK. De volgende dag besloten we dus ergens in de buurt een restaurantje te zoeken. Tijdens ons bezoek aan Sedan (waar er ook een kasteel is waar je zelfs korting krijgt als je voordien bijvoorbeeld het kasteel van Bouillon ging bezoeken) zagen we dat er op de binnenplaats ook een restaurant was. Wij dus naar daar met de vraag of we ‘s avonds daar iets konden eten. In het restaurant zelf niet meer (dat zat vol), maar in de bistro wél. Laten we zeggen dat het kader die avond al een pak beter zat 😉 Voor de rest deden we zaterdag onze wandelschoenen aan en hadden we geluk met het weer: op een paar malse regenbuien na zaten we droog in de auto toen het begon te regenen. Hoera!

De laatste dag trokken we al vroeg richting België terug: we gingen wandelen in Vresse-sur-Semois (ik ging trouwens met het vooruitzicht op een pannenkoek aan het einde van die wandeling; wandelen om te wandelen is niet altijd aan mij besteed). Laat het bij deze buiten kijf staan: de Semoisvallei is beeldschoon. Mooie (en goed aangegeven!) wandelingen, prachtige uitzichten en de zon die tegen het einde van de wandeling er ook nog eens stralend doorkwam: we komen nog eens terug naar deze streek, zonder enige twijfel.

Zo’n spontaan weekendje, ik vind dat wel leuk. Akkoord, ik ben organisatorisch te zwaar onderlegd om dit ook tijdens een langere vakantie vol te kunnen houden, maar wat afwisseling mag wel 😉

 

Standard
Eten, Weekmenu's

Weekmenu: week 30

Niet echt een weekmenu, eerder een weekinspiratiemenu deze keer want geen idee wanneer ik wat ga klaarmaken. De keuze van dag hangt af van het weer!

  • Spaghetti
  • BBQ
  • Mosselen (voor de wederhelft en eventueel zijn zus, ikzelf eet dat niet graag)
  • Witte vis met puree
  • Kip met spekjes

Vanaf zaterdag is het home alone-time voor mij, want dan is de wederhelft een weekje naar Bretagne. Zeggen dat ik er niet naar uitkijk is een kleine leugen, maar ik weet nu al dat ik tegen het einde van de week ga aftellen naar het moment dat hij terug door de deur stapt. En mij overtuigt dat er écht geen vieze mannen onder onze trap zitten die in het donker mijn enkels willen vastgrabbelen.

Standard
Eten, Het dagelijks overleven, Iets specialer

#projectblogboek 3: mijn ontbijt

Van één foto in de vorige #projectblogboek post naar 6 foto’s in deze post: straks raak ik nog geïnspireerd! 😉 De bedoeling was mijn ontbijt vijf dagen na elkaar te fotograferen. Blijkt dat mijn ontbijt héél weinig varieert, tenzij ik heel veel tijd heb (wat deze week niet zo was). Genoeg excuses gezocht: zo ontbeet ik van 11/7 tot en met 15/7!

  • Dinsdag: IMG_0878Een kom met cornflakes (Chocos, met dank aan de firma van Kellogg’s). Mijn tactiek is hier relatief simpel: eerst een aantal cornflakes gewoon zo opeten, droog, en nadien melk erover kappen. Mjam.
  • Woensdag: IMG_0880Een boterham met chocoladekorreltjes/muisjes en een beker chocomelk. Blijft een basisontbijt ten huize Bibi (voor mij dan; de wederhelft kiest voor koffie en geen boterham). Koude chocomelk trouwens: zowel winter als zomer. ‘s Avonds kan daar wel eens een warme chocomelk van gemaakt worden, maar ‘s ochtends heb ik meestal echt gewoon nood aan een lekkere koude chocomelk met Nesquik. Nee, ik ben niet gesponsord, maar ik koop mij om de 4 à 5 maanden wel een nieuwe grote bus van dat chocoladepoeder.
  • Donderdag:

    Het standaardontbijt aan de linkerkant, de voorbereidingen voor mijn lasagne aan de rechterkant (wel pas ‘s avonds gemaakt, zo vroeg ben ik nu ook weer niet opgestaan). Het was trouwens lekker!

  • Vrijdag: IMG_0890Een variatie op dat standaardontbijt met smeerkaas in plaats van de korreltjes. De beker chocomelk, die blijft wel.
  • Zaterdag:IMG_0892Nog een variatie op dat ontbijt: de boterham werd ingewisseld voor een half chocoladebrood van bakkertje Goossens (veel liefde en hartjes voor die bakkerij) dat nog in de diepvries stak. De Nesquik staat iets prominenter op de foto aangezien ik alles gewoon op tafel had staan (je ziet nog net een hoekje melkbus op de foto) in plaats van alles voordien klaar te maken. Lazy Saturdays, I love you.

Conclusie: dit was een saaie ontbijt-vijfdaagse, waarvoor mijn excuses. Af en toe heb ik eens veel zin en tijd om er coolere dingen aan toe te voegen (een smoothie of wat verloren brood als ik héél veel tijd heb), maar dit was een doodnormale, rechttoe-rechtaan week. Met veel brood dus. En chocomelk. Nog meer hartjes voor chocomelk.

Standard