Eten, Weekmenu's

Weekmenu: week 23

Echt. Volle week juni. Waar gingen die eerste 5 maanden naartoe?

  • Maandag: loze vinken, maar dan van kip met limoen. En boontjes. Yum, hoop ik.
  • Dinsdag: wok
  • Woensdag: filosof
  • Donderdag: zalm met asperges
  • Vrijdag: tenzij er berichten komen van mosselen bij één van onze favoriete restaurants gaan we voor een BBQ-steakje. Of twee.
  • Zaterdag: we trekken op kroegentocht door Antwerpen met mijn schoonfamilie (‘t is iets speciaals, die familie), dus ik vermoed dat het Deliveroo of chinees wordt ‘s avonds.
  • Zondag: ik krijg kaas en wijn van mijn koor als jaarafsluiter, de wederhelft zit in Brugge voor weer een koordag. Ieder voor zich dus 😉
Standard
Cultuur, Entertainment in het algemeen, General blabla, Het dagelijks overleven, Muziek, Reizen, Uncategorized

Watskeburt in juni

Juni: de maand met de langste dagen, mijn verjaardagsmaand én een maand waar wat gepland staat – en toffe dingen, niet normaal. Ik kijk uit naar juni, ja 🙂 Wat staat er allemaal gepland?

  • Een verjaardagsetentje, maar niet voor mij 😉 Twee goeie vrienden verjaren begin juni en nodigen uit in een Argentijns restaurant. Benieuwd, benieuwd, en vooral leuk om nog eens op het gemak te kunnen bijpraten!
  • Ik geef mijn eerste eigen training van het hoofdprogramma (een halve dag, in duo met een collega, maar toch). Klein beetje stress, maar ik kijk er ook wel naar uit.
  • Kroegentocht! De familie van de wederhelft vindt dat er op tijd en stond iets gedronken mag worden, dus wordt er af en toe een kroegentocht georganiseerd. Ik ga standaard voor de niet-alcoholische drank, maar dat mag de fun niet drukken.
  • Het koorjaar wordt afgesloten (en begint weer in september) met een kaas en wijn avondje.
  • Er staat een dagje sauna op de planning. Samen de schoonzus en de quasi-schoonmoeder gewoon een dagje sauna’s testen, in de zon liggen (hopelijk), relaxen, vijfentwintig sapjes proberen en lekker eten. Yes.
  • We proberen de Great Breweries Marathon uit te wandelen. Vorig jaar liep dat niet helemaal zoals gepland en gewild, hopelijk raak ik deze keer wél aan de eindstreep. De wandelbottinnes liggen al klaar!
  • Met in het achterhoofd mijn relax-plan heb ik besloten dat ik mezelf ook een verjaardagscadeautje mag geven: ik heb een gelaatsbehandeling en massage geboekt de avond voor mijn verjaardag. Kwestie van volledig Zen aan mijn 28ste levensjaar te kunnen beginnen 🙂 (of is dat mijn 29ste? Eigenlijk wel he? Crap.)
  • Ik heb de namiddag van mijn verjaardag verlof genomen om mijn grootouders te kunnen bezoeken (en hopelijk mee te krijgen naar mijn verjaardagsBBQ bij mijn ouders), ‘s avonds is het uitgebreid aperitieven en BBQen chez les parents. Die doen dat héél goed.
  • Ik doe ook een BBQ (‘t is er de maand normaal gezien voor) met vrienden voor mijn verjaardag: relax beginnen om 17h, de mannen zien staren in het BBQ-vuur en zelf veel zoete wijn drinken (dat mag voor mijn verjaardag).
  • Een collega trouwt in november en zou heel graag als versiering een duizendtal origami-kraanvogels hebben hangen. Met de collega’s hebben we een origami-namiddagje gepland om die arme mensen wat vooruit te helpen 😉
  • Eind juni trek ik naar Londen voor een weekend. In dat weekend liggen nu al vast: een concert van Adele (jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!) en een avondje musical (The Lion King, met goede plaatsen en hopelijk een topavond in het vooruitzicht).

Echt, juni, ge wordt top. Ik voel het nu al aan mijn dikke teen.

Standard
Het dagelijks overleven

Plannen voor de toekomst

Mijn schoonvader heeft het geweldige idee gehad om decennia geleden een lapje grond in de Ardennen te kopen (naast de Ourthe) en daar een vakantiehuis neer te poten. Geweldige locatie, een klein en schattig dorpje waar toch een treinstation is (samen met een goede slager en een fantastisch restaurant – wij zijn grote fan) en een oase aan rust en wandelroutes. Enig probleem: sinds het huis neergepoot werd in de jaren ’70 werd hier niets meer aan veranderd.

De inkleding is dus nog hetzelfde, waardoor je een tijdsmachine lijkt binnen te wandelen: hallo jaren 70! Helaas betekent dat ook wel dat de rest van het huis nog nooit opgeknapt werd, wat veel vochtigheid oplevert én mijn wederhelft toch regelmatig doet afvragen wanneer het geheel in gaat storten. Zo erg is het uiteraard niet, anders gingen we niet meer, maar het is toch vrij lamentabel. Jammer: wij gaan graag en zouden dit in de toekomst (wanneer er kinderen zijn) ook graag gebruik maken van het huisje. Alleen niet in de huidige toestand, want dat doe ik die toekomstige bloedjes niet aan.

Op een recent tripje richting de Ardennen kwamen broer en zus (mijn wederhelft heeft een tweelingzus) tot een besluit: binnen een jaar sluiten ze een gezamenlijke lening af en renoveren ze het huis. Door omstandigheden bezitten ze de helft van het huis en daar waar mijn schoonvader het niet ziet zitten om zelf te laten renoveren (hij wordt ook al een dagje ouder) zien zij het wel volledig zitten. Al was het maar om met plezier te blijven gaan en in de toekomst regelmatiger te passeren. Ik ben benieuwd, maar zie het helemaal zitten om te supporteren 😉

Standard
Eten, Weekmenu's

Weekmenu: week 25

Ha, dag week 25, week waarin ik gigantisch veel te doen heb en ook nog eens een realistische blik op onze financiën van de komende maanden geworpen heb. Beste broekriem, bij deze ben je aangehaald.

  • Maandag: pasta met radicchio-en-andere sla en room en spekjes
  • Dinsdag: frietjes of pizza, want vanavond rep ik mij richting reisbureau om een huwelijksreis te plannen, wat in mijn ‘ik kook’-tijd grabbelt
  • Woensdag: hot dogs, want het schijnt dat de Belgen spelen 😉
  • Donderdag: mijn verjaardag, dus afhankelijk van mijn goesting een gerecht 🙂
  • Vrijdag: BBQ voor mijn verjaardag (als het weer het toelaat) bij mijn ouders
  • Zaterdag: BBQ bij ons thuis thuis voor mijn verjaardag
  • Zondag: eten in Echternach, waar mijn allerliefste mama en ik een concert van The King’s Singers bijwonen en we een weekendje gepland hebben (hallo lang weekend!)
Standard
General blabla, Het dagelijks overleven, Het Huis

Stress

Ik ben wat geïnspireerd door Samaja’s post, ik geef het grif toe: zij spreekt over operatie lente, ik spreek over stress. Of liever: Plan Anti-Stress.

Het sleept allemaal wat aan: de verhuis is wel achter de rug, maar er moet nog vanalles in het huis gedaan worden. Er komt ook meer bij kijken dan ik had verwacht en het financiële plaatje blijkt voor mij toch wat angstaanjagender dan gedacht. De trouw wordt uiteraard nog steeds voorbereid, maar dat betekent ook low-key activiteit langs mijn kant, een klein beetje langs de kant van de wederhelft (echt, die focust op de onnozelste dingen, zoals wie er in de suite mee een jacquet mag aandoen en wie niet. Argh.) en veel activiteit langs mijn ouders’ kant. Op het werk is de grote live-gang van het belangrijkste programma ondertussen al 9 dagen bezig, wat betekent dat we niet alleen tijdelijk verhuisd zijn naar een kleinere ruimte waar we met meer samenzitten maar ook dat het stress- en recupereergehalte nu een pak anders ligt dan voordien en niet ten goede.

Ik kan nog wat voortdoen, maar daar wordt de mentale stress alleen maar groter van vrees ik. Dus: het Plan Anti-Stress. Kleine dingen, maar dingen die helpen. Zoals daar zijn: vrijdag een gigantische verkoudheid die doorbreekt gecombineerd met koorts. In plaats van verder aan te modderen en mijn hele dag uit te zitten ben ik vriendelijk doch vastberaden naar huis gestuurd door mijn collega’s om 12h en heb ik niet tegengestribbeld. Andere voorbeelden: zondag heb ik een bad mét Lush-product genomen om relax in bed te kunnen kruipen na een dag vol auto- en ander plezier, vorige week heb ik quasi niet gekookt om toch maar wat ‘vrije’ tijd voor mezelf te hebben en om mezelf plezier en hopelijk profijt op te leveren kocht ik voor een klein prijsje vier frambozenplantjes. Een mens moet iets doen met groen, niet waar? (in mijn geval: vooral laten sterven, maar bon)

Ik ga dus blijven dingen op de kleine dingen, op dingen die ik al een tijdje ergens op een to-do lijstje had staan en nog niet in orde had gekregen, op dingen die mij persoonlijk goed doen voelen, ook al gaat het om iets miniem. En blijven ademen, dat ook. En hopen op zon, want dat doet toch ook iets met een mens.

Standard
General blabla, Het dagelijks overleven, Het Huis, Uncategorized

De Verhuis

Als alles goed gaat mogen we vanaf 4 maart in ons huis. Wacht: in Ons Huis. Ja, dat verdient hoofdletters vind ik. Dikke vette hoofdletters met glitter en champagne en vuurwerk en alles erop en eraan. Mijn eerste eigen eigendom, de wederhelft’s tweede (de megalomaan).

Er zijn veel inspiratie-brainstormsessies geweest (welke zetel? Andere tafel? Welk bed? Waar de matras gaan halen? Houden we de huidige kast of gaan we toch voor een nieuwe?) maar nu begint het eindelijk in praktijk omgezet te worden: binnen minder dan een maand beginnen we die verhuis. Hoe zot is dat? Zot, kan ik melden.

Dat betekent ook grote opkuis. Ik heb al wat keukenkasten leger gemaakt: kookboeken en kookgerei dat ik zelf niet meer gebruik en waar een aantal collega’s én de kringloopwinkel ondertussen heel blij mee zijn, kookpotten en -pannen waar we afscheid van moeten nemen (tot grote ergernis van de wederhelft, die nu bijna al zijn potten en pannen van op kot ziet verdwijnen; sorry schat, we schakelen over van gas op inductie en niet alles past daarbij). Ook de kleerkast heeft er al aan moeten geloven, waar er dus ook weer nieuwe ruimte verschenen is voor later 😉

Nu ben ik mij vooral aan het afvragen hoe we ooit alle boeken verhuisd krijgen, waar we de boekenkast gaan zetten (of doen we die weg en kopen we nieuwe? Decisions, decisions…), hoe we het allemaal geboekt gaan krijgen qua verlof (ik kijk er eerlijk gezegd naar uit: op het werk is het momenteel gi-gan-tisch druk en zelfs verhuisverlof is een welkome ademhap)… En wanneer komt die hond er?

Standard
Eten, Het Huis, Uncategorized, Weekmenu's

Weekmenu: week 51

Je kan maar beter goed voorbereid zijn, denk ik dan 🙂 En kijk, weer een weekmenu op vrijdag. Ter info: nee, ik hou mij hier écht niet vlekkeloos aan. Ik switch dagen, ik blijk toch geen goesting te hebben in wat ik in gedachten had, de wederhelft klaagt want ‘dat eten we al zo vaak’ en ik jongleer toch regelmatig met ingrediënten en mijn goede vriend Google. Maar ik vind het concept weekmenuën nog steeds geweldig. Een houvast wanneer ik een ‘help, wat eten we vanavond?’-momentje heb.

  • Maandag: macaroni met ham en kaas
  • Dinsdag: tomaten-uienschotel met kalfsvlees
  • Woensdag: spaghetti met balletjes
  • Donderdag: vis met puree en botersaus
  • Vrijdag: iets op de kerstmarkt, vermoedelijk vrij vettig doch prettig!
  • Zaterdag: normaal gezien een spelletjesavond bij vrienden, dus ik verwacht mij aan veel hapjes en suikergoed. Maar dat mag, als we flink gaan joggen. En anders ook!
  • Zondag: bij de schoonpapa, vaststaande traditie 😉

Staan volgende week op het programma: mijn allereerste bezoek ever bij een gynaecoloog (huisartsen doen ook uitstrijkjes, kijk mij niet zo aan, danku), twee jogmomentjes (hopelijk), een zangstonde op de kerstmartk in Boom, proactief kerstshoppen (zowel voor mij als voor anderen, dubbele fun!) en onze nieuwe stek nog eens gaan bekijken. Dit keer mét familie erbij, spannend 🙂

Standard