Cultuur, L/literatuur

Verbeelding Book Challenge 2017: mei

Dit las ik deze maand:

  • The road to Little Dribbling: More notes from a small island – Bill Bryson. Het heeft verdraaid lang geduurd voor ik hem uithad, tot mijn spijt. Het blijft wel een genot om mee te draaien in de wereld van de heer Bryson, van zijn onuitputtelijke bron aan informatie tot zijn passie voor natuur en het behoud daarvan. De focus langs mijn kant ontbrak alleen wat, waarvoor mijn excuses (de wederhelft vloog daarentegen op 2 dagen door het boek heen).
  1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
    • De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch. Al een aantal keer in begonnen, maar telkens op slechte momenten. Een nieuwe poging in 2017 dus!
  2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
  3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
    • Between the lines van Jodi Picoult en Samantha Van Leer, een moeder-dochter team. Of een boek van P.J. Tracy, nog zo’n moeder-dochter team.
  4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou
    • The Bone Season van Samantha Shannon. Klein beetje confronterend om te zien hoeveel mensen van mijn leeftijd en jonger bestsellers geschreven hebben.
  5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
    • Eerlijk? Eender welk boek van Nora Roberts en die brengt jaarlijks wel een viertal boeken uit. Ik heb nog keuze 😉
  6. Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.)
  7. Een boek gepubliceerd in 2017
  8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…)
  9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
    • You can’t touch my hair van Phoebe Robinson. Ik ben die tegengekomen op de luchthaven van Miami, was gefascineerd genoeg om de titel te noteren in mijn GSM en kijk, nu kan ik hem hier inzetten. Hoera!
  10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
    • Seveneves van Neal Stephenson. Staat al een jaar of zo op mijn ‘moet ik lezen’-lijstje, maar ik kom er niet toe. Misschien zo wel?
  11. Een boek met een kleur in de titel
    • Red Rising van Pierce Brown. Zowaar een dubbelslag: een kleur in de titel én in de auteursnaam 😉
  12. Een boek met een nummer in de titel
    • Vele hemels boven de zevende van Griet Op de Beeck. Ook zo eentje waar ik de titel al vaak van heb horen vallen maar die ik nog niet gelezen heb. Jongens, mijn ‘te lezen’-lijstje gaat gewoon leeg zijn tegen het einde van het jaar! Of nog drie keer zo vol staan, dat kan ook.
  13. Een boek met een illustratie op de cover
  14. Een non-fictie boek
  15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
    • Ik wil al heel lang The Book Thief van Markus Zusak lezen, lijkt me een ideaal moment.
  16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht, …)
  17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
  18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
    • The Christmasaurus van Tom Fletcher. Drie keer raden welk seizoen hier centraal staat…
  19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen
  20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
    • Een goed moment om mijn klassiekers nog eens te bekijken, bijvoorbeeld Sherlock Holmes van Arthur Conan Doyle.
  21. Een boek dat je al een keertje las
    • Daar zit ik al aan, ik herlas net de 5 boeken van Melissa Nathan. Dikke tip voor wie feel good-lectuur nodig heeft.
  22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt
    • Ik heb de omschrijving geherinterpreteerd en heb gekozen (uiteindelijk) voor La part de l’autre van Eric-Emmanuel Schmitt. Een ver-van-mijn-bed boek qua verhaal en achtergrond, over Hitler en een wat-als interpretatie.
  23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
    • Beautiful Ruins van Jess Walter. Ah, Italië. Het wordt tijd dat ik nog eens van jouw zon geniet.
  24. Een boek uit de bibliotheek
    • Dat betekent dus naar de bibliotheek gaan. Ik heb volgens mij geen geldige lidkaart meer. Aaah.
  25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
  26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
  27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las
    • Het gouden ei van Tim Krabbé. Zelfs geen flauw benul waar het precies over ging, maar ik weet dat ik het gelezen heb in het vierde of vijfde middelbaar, ik ben het even kwijt.
  28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij
  29. Een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
    • Of Mice and Men van John Steinbeck, blijkbaar nog steeds op de gebande-boekenlijst in Amerika.
  30. Een eerste deel in een reeks
    • City of Bones van de Mortal Instruments-reeks door Cassandra Clare. Al een tijdje iets waar ik af en toe aan dacht, maar nu dus de uitgelezen kans om ze op het lijstje te zetten.
Standard
Cultuur, L/literatuur

Verbeelding Book Challenge 2017: april

Dit las ik deze maand:

  • The book thief – Markus Zusak. Een interessant uitgangspunt (het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van De Dood), echte personages met goede en slechte karaktertrekken en een andere visie op de Duitse bevolking voor en tijdens de tweede wereldoorlog. Ik vond het een goed boek, maar niet iets dat ik gemakkelijk opnieuw ga lezen.
  • De ontdekking van de hemel – Harry Mulisch. Eén van mijn beste vrienden vindt dit een geweldig (of zelfs haar favoriete) boek, ik zocht al een jaar of twee de mogelijkheid en de tijd om het te lezen. Vorige zomer vond er een schijnbeweging plaats en las ik de eerste dertig pagina’s, nu besloot ik het fatsoenlijk te doen. Jongens, wat een boek. Zeker geen boek om eens snel-snel te doorlopen en eerlijk: de filosofische en filologische bedenkingen gingen mij al snel de pet te boven. Sowieso zoek ik eerder verstrooiing in mijn boeken dan extra bedenkingen, maar ik zette door. Het boek is uit, maar als je mij zou vragen om het even samen te vatten zou ik het antwoord schuldig moeten blijven: geen idee waar het nu eigenlijk over ging. Het is goed geschreven, met heldere zinnen en mooie beelden, maar de rode draad (oftewel: waarom is dit boek geschreven?) is mij ontgaan. Sorry G., je zal het mij nog eens moeten uitleggen vrees ik.
  • How to be a grown-up – Daisy Buchanan. Ik geraak gemakkelijk geënthousiasmeerd wanneer mensen die ik volg (op Twitter, op Instagram, op Facebook, wherever) een boek uitbrengen waarvan ik denk ‘hey, dat lijkt mij echt wel wat’. Vaak valt het toch wat tegen tegenover mijn fantasie (laten we eerlijk zijn: mijn fantasie is héél uitgebreid en gedetailleerd en veel dingen kunnen daar niet mee overeenkomen. Ik maak het mezelf nogal moeilijk). Bij dit boek was dat voor één keer echt niet zo. De ondertitel van het boek is trouwens You’re doing fine and let me tell you why, wat heel het boek en de schrijfstijl wel typeert: dit boek is bedoeld om mensen gerust te stellen en tips die voor de schrijfster werkte mee te geven. Het hele boek is geschreven alsof ze deze tips aan haar zussen meedeelt en dat zorgt ervoor dat er een heel gemoedelijke sfeer wordt opgeroepen. Eentje om af en toe erbij te nemen wanneer stress en twijfel de bovenhand krijgen.
  • De man die naar Engeland wilde lopen – Johan Van Tilburg. Het concept van de uitdaging vond ik leuk: volledig nieuwe auteurs leren kennen. Het vinden van zelf-gepubliceerde auteurs bleek al iets moeizamer, maar via bol.com geraakte ik er wel. Het lezen van het boek… Eigenlijk zijn het allemaal kortverhalen en blijkbaar met een zwaar accent op erotische fantasie. Heb ik dat ook ineens achter de rug 😉 Eerlijk: totaal mijn ding niet. Alle vrouwen lijken enorm bereid om het bed in te duiken, alle mannen zijn onweerstaanbaar (en stiekem ook eikels). Hier heb ik me veel betrapt op het diagonaal lezen van pagina’s om toch maar zo snel mogelijk aan een ander boek te kunnen lezen. Jammer.
  • The goldfinch – Donna Tartt. Een lang boek, maar wat een informatie en personages kan zij in een boek steken. Jongens. En goed uitgewerkte personages: van vlees en bloed, personages you love to hate and hate to love (Boris, Theo), details over kunst en meubilair (die met momenten zelfs interessant zijn)… Ik moest me er bij momenten wel doorsleuren. Blijven denken ‘kom, zo onnozel gaat die jongen niet zijn, die gaat zich nu uit dat gat rechttrekken’. Om dan te zien dat dat inderdaad zo is, gevolgd door ‘ha, hij doet nog steeds gigantisch veel drugs’. Niet mijn milieu, om het snobistisch te zeggen, maar what a ride. De hallucinaties en effecten van de genomen drugs zijn zo gedetailleerd dat ik zelf bijna denk dat ik ze genomen heb. Ontzettend blij dat ik het boek gelezen heb, maar niet iets waar ik om sta te springen om hem onmiddellijk opnieuw te lezen.
  • Vele hemels boven de zevende – Griet Op de Beeck. Wow. Een eerlijk boek over echte mensen met mooie en minder mooie kanten, over liefde en hoe ermee om te gaan (op alle mogelijke manieren, variaties en intensiteiten). Plottwists, pijnlijke momenten die je al van in het begin zag aankomen, uitspraken waarvan je hoopt dat je ze ooit zelf zal kunnen doen. Heerlijk. Vooral ook leuk omdat ik niet dacht dat ik het zo goed zou vinden.
  1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
    • De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch. Al een aantal keer in begonnen, maar telkens op slechte momenten. Een nieuwe poging in 2017 dus!
  2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
  3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
    • Between the lines van Jodi Picoult en Samantha Van Leer, een moeder-dochter team. Of een boek van P.J. Tracy, nog zo’n moeder-dochter team.
  4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou
    • The Bone Season van Samantha Shannon. Klein beetje confronterend om te zien hoeveel mensen van mijn leeftijd en jonger bestsellers geschreven hebben.
  5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
    • Eerlijk? Eender welk boek van Nora Roberts en die brengt jaarlijks wel een viertal boeken uit. Ik heb nog keuze 😉
  6. Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.)
  7. Een boek gepubliceerd in 2017
  8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…)
  9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
    • You can’t touch my hair van Phoebe Robinson. Ik ben die tegengekomen op de luchthaven van Miami, was gefascineerd genoeg om de titel te noteren in mijn GSM en kijk, nu kan ik hem hier inzetten. Hoera!
  10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
    • Seveneves van Neal Stephenson. Staat al een jaar of zo op mijn ‘moet ik lezen’-lijstje, maar ik kom er niet toe. Misschien zo wel?
  11. Een boek met een kleur in de titel
    • Red Rising van Pierce Brown. Zowaar een dubbelslag: een kleur in de titel én in de auteursnaam 😉
  12. Een boek met een nummer in de titel
    • Vele hemels boven de zevende van Griet Op de Beeck. Ook zo eentje waar ik de titel al vaak van heb horen vallen maar die ik nog niet gelezen heb. Jongens, mijn ‘te lezen’-lijstje gaat gewoon leeg zijn tegen het einde van het jaar! Of nog drie keer zo vol staan, dat kan ook.
  13. Een boek met een illustratie op de cover
  14. Een non-fictie boek
  15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
    • Ik wil al heel lang The Book Thief van Markus Zusak lezen, lijkt me een ideaal moment.
  16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht,…)
  17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
  18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
    • The Christmasaurus van Tom Fletcher. Drie keer raden welk seizoen hier centraal staat…
  19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen
  20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
    • Een goed moment om mijn klassiekers nog eens te bekijken, bijvoorbeeld Sherlock Holmes van Arthur Conan Doyle.
  21. Een boek dat je al een keertje las
    • Daar zit ik al aan, ik herlas net de 5 boeken van Melissa Nathan. Dikke tip voor wie feel good-lectuur nodig heeft.
  22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt
  23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
    • Beautiful Ruins van Jess Walter. Ah, Italië. Het wordt tijd dat ik nog eens van jouw zon geniet.
  24. Een boek uit de bibliotheek
    • Dat betekent dus naar de bibliotheek gaan. Ik heb volgens mij geen geldige lidkaart meer. Aaah.
  25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
  26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
  27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las
    • Het gouden ei van Tim Krabbé. Zelfs geen flauw benul waar het precies over ging, maar ik weet dat ik het gelezen heb in het vierde of vijfde middelbaar, ik ben het even kwijt.
  28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij
  29. Een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
    • Of Mice and Men van John Steinbeck, blijkbaar nog steeds op de gebande-boekenlijst in Amerika.
  30. Een eerste deel in een reeks
    • City of Bones van de Mortal Instruments-reeks door Cassandra Clare. Al een tijdje iets waar ik af en toe aan dacht, maar nu dus de uitgelezen kans om ze op het lijstje te zetten.
Standard
Cultuur, emoties, Entertainment in het algemeen, General blabla

Al bloggend door het leven gaan

Ik ben een blog-veelvraat: ik begin mijn dag met een blog en eindig die daar meestal ook mee. Ik heb er zelf verschillende, maar volg er nog meer. Voor wie wil: een overzichtje!

  • Make something good today: deze volg ik nu al meerdere jaren. Dagelijks zet Erin een postje online dat kan variëren van een drietal lijnen tot een hele pagina. Ze doet haar best om dagelijks te reflecteren op al het goede dat gebeurd is, met een Amerikaanse en religieuze/Southern insteek. Ze post regelmatig foto’s en laat mij verlangen naar small town USA.
  • Happily Eva After: ik kwam deze een aantal maanden geleden tegen en ben blijven plakken. Veel reclameblogs, maar ook veel eerlijke verhalen over moederschap en het-leven-zoals-het-is (wél met een persoonlijke fotograaf en foto’s waarop het leven er perfect uitziet, maar dat vergeef ik haar). Ze blogt zelf nog maar anderhalf jaar professioneel, maar ik denk dat ik nog wel een tijdje mee ga gaan in haar verhaal.
  • Martha Stewart Weddings: volgde ik al voor ik zelf trouwplannen had (hoewel: ik had al héél vroeg trouwplannen, vanaf mijn 8 jaar of zo J) en ga ik vermoedelijk blijven volgen tot ik trouwerijen helemaal beu ben (spoiler: dat gaat niet snel gebeuren). Veel tips, mooie foto’s en ‘real weddings’, allemaal met een sausje van DIY, veel geld en diverse geneugten. Ook heel Amerikaans uiteraard, maar een leuk snoepje waar ik een paar keer per week een hapje van neem.
  • Doodlemum: vroeger had ze meer updates, maar haar leuke tekeningen over een gezin met 3 kinderen en twee geadopteerde huisdieren zijn altijd een genot voor het oog. Snel, efficiënt en toch een tikje magisch: leuk!
  • Sofinesse: grote fan. Zij en Lilith/Kelly van Tales from the Crib zijn rolmodellen in hoe zij hun gezinsleven, professioneel leven en leven tout court.  Mocht je ze nog niet lezen: ga ervoor. Ik steek er bijna iedere keer iets van op. En pareltjes aan blogposts, dat ook.
  • Samajatalk: een blog die net één jaar oud werd en waar ik geregeld een kijkje neem voor het leven zoals het is. Frustraties, kleine en grote vreugdemomentjes, familie en vrienden en hoe ermee omgaan: het zou met momenten over mijn familie kunnen gaan.
  • Mme Zsazsa: ik lees haar posts heel graag, maar meer om wat weg te mijmeren. Moestuinieren, vegetarisch bezig zijn, veel natuur en zelf doen: het doet mij regelmatig denken ‘hmm, dit moet ik ook eens doen’. Om dan naar ons tuintje te kijken dat nu al quasi overwoekerd wordt door onkruid en te denken dat dat toch niet volgehouden zal worden. Maar het doet dromen, die foto’s en posts. Plus: haar idee van kraamkost, dat is eentje dat later op mijn geboortekaartjes gezet wordt!
  • Josie’s little things: eentje die ik net ontdekte. Een heel gezonde blog waar ik hopelijk af en toe wat tips kan uithalen (even gezond en sportief als zij door het leven gaan, dat is een utopie vrees ik) en waar ik vooral met plezier eens mee kan kijken naar de glimpsen die ons getoodn worden van haar leven.
  • Dietemiet: een combinatie van Mme Zsazsa en Sofinesse vind ik, ééntje die ik onlangs pas leerde kennen. Maar wel een heel aangename kennismaking!
  • Cup of Jo: een samenwerking tussen verschillende bloggers, waarin verschillende thema’s (relaties, kinderen, reizen, werk, …) aangesneden worden. Je kiest zelf wat je leest en niet leest, ik vind het ruime aanbod vooral heel aangenaam.

Conclusie: ik ben nieuwsgierig naar persoonlijke verhalen, zo blijkt de rode draad weer te geven. Niets mis mee, dat wordt ook doorgetrokken in mijn TV- en boekensmaak 😉

Hebben jullie nog tips voor goede blogs?

Standard
Cultuur, Film, Het dagelijks overleven, tips

Films: wat ik onlangs zag en nog wil zien

Wij wonen op een klein kwartiertje fietsen van de UGC (of de Gaumont, zoals de wederhelft koppig blijft zeggen). Vaak gaan we niet naar de cinema, maar een liefde voor films zit er wel in. Onlangs kocht ik een 5-beurtenkaartje (want da’s goedkoper, hoera!), in anticipatie van de nieuwste Star Wars film. Wat heb ik onlangs gezien van nieuwe films en welke staan nog op mijn shortlist?

Gezien:

  • Rogue One: A Star Wars Story. Zo gauw dat er gefluisterd werd dat er nieuwe Star Wars films gingen uitkomen, warden verwachte data genoteerd in het brein van de wederhelft. Wij gingen dus, vergezeld door een dosis popcorn die duidelijk niet genoeg was voor ons twee (zo bleek een half uur later), languit zitten in de cinema voor dat meesterwerk. Hmm. Een écht meesterwerk zou ik het niet noemen (maar eerlijk: wat als meesterwerk wordt gezien door critici is meestal mijn smaak niet), maar het was wel leuk entertainment. Het eerste half uur, drie kwartier viel een beetje tegen, maar nadien (de film duurt 2h en 15 minuten) was ik wel écht mee. Uiteraard heb ik bij het einde bijna een traantje moeten laten, maar ik ween bij zowat alle films. Wij vonden hem in ieder geval leuk!
  • Finding Dory: hier hebben we wat valsgespeeld. We zagen hem niet in de cinema, maar kochten hem direct op DVD. Hij haalde voor mij niet het epische niveau van Finding Nemo, maar was wel een toppertje op zijn eigen manier. Dory is geweldig, Ellen DeGeneres vertolkt het personage op fenomenale wijze en heel de achtergrond (zowel van de personages als de letterlijke achtergrond van de film) is geniaal. Ook hier kwamen de waterlanders weer bijna boven en neuriede ik vrolijk just keep swimming.  Die passeert binnenkort nog wel eens de revue op ons tv-scherm, ik voel het aan mijn theewater.
  • Fantastic Beasts and where to find them: ik kwam niet uit de cinema met een happy-go-lucky gevoel, maar vond hem wel heel goed. Let op, er zijn echt wel luchtige momenten in de film, maar het kleurt toch wat donkerder dan ik had gedacht.
  • The intern: het jaar is nog jong, maar ik vind dit toch al één van mijn toppers. Het is een heel lichte film (bepaalde collega’s vonden het té breinloos), maar ik kon hem geweldig goed smaken. Een ideale film voor een superrelaxte zondagnamiddag, bijvoorbeeld. Ik suggereer maar iets.

Staan nog op de planning:

  • Ice Age: Collision Course (ofte film nummer 5): we zagen al 1 tot en met 4 (én de kerstfilm!), 5 kan dus niet ontbreken. Ik vermoed wel dat we die thuis gaan zien en niet in de cinema 😉
  • Beauty and the Beast: 29 maart staat al met stip in mijn agenda aangeduid. De tekenfilmversie is één van mijn favorieten, Belle is mijn favoriete prinses en ik ben stiepeljaloers op haar bibliotheek.
  • Assassin’s Creed: de wederhelft is fan van de games, ik ben fan van de verhaallijn. De film mag dus niet ontbreken!
  • Moana: de Disneyliefde blijft sterk en de reacties die ik tot nu toe hoorde waren enthousiast. Die film moet ik zeker zien 🙂

Dit is een héél beperkt overzicht: ik heb een lijstje van een dertigtal films staan (zowel nieuwe films als minder nieuwe films) die ik wil zien en dat wordt regelmatig geüpdatet. Films en ik (en de wederhelft), dat is dikke liefde.

Standard
emoties, Reizen

Tips ‘n’ tricks in Florida en de Caraïben

Het was onze allereerste keer voor beide bestemmingen en een volledig nieuw concept met de cruise, dus veel nieuwe indrukken, maar een aantal dingen staken er toch wel bovenuit. Onze tips!

  • Eten
    • Antoine’s, Sarasota: dit is een Belgisch-Frans koppel met een eigen restaurant in het stadje Sarasota. De bediening is ontzettend vriendelijk, wij spraken met Olivier (de Fransman) Nederlands terwijl hij in het Frans terugpraatte en het eten is to die for. Verder ook interessant (voor mij dan toch): de desserts worden met Belgische chocolade gemaakt. (Opmerking: de locatie is op een parking lot dus niet geweldig, maar eens je je daar over hebt gezet is het allemaal in orde.)
    • Osteria del Teatro, Miami: een heel gezellig Italiaans restaurant met (opnieuw) fantastische bediening en een suggestiegerecht waar de wederhelft nog altijd kwijlend over spreekt: filet mignon die drie weken lang gerijpt was in barolo (blijkbaar een heel goede wijn? Ik ben wijnleek en wens dat te blijven, maar ’t schijnt dat het een dure wijn is). Echt waar: we zijn teruggegaan de dag nadien; de wederhelft voor die filet mignon, ik voor de desserts. Mjam.
    • Marmalade, San Juan: volgens Trip Advisor restaurant #1 in San Juan. De wederhelft héél geïnteresseerd, ik wou eigenlijk eerder een hamburger of in ieder geval iets simpel. Simpel werd het niet, maar wel héél lekker en fantastische bediening (ik zie een rode draad doorheen onze tips). Ook een tof concept: je betaalt voor minstens een 4-gangenmenu (qua prijs valt het heel goed mee), maar je kiest elk andere gerechtjes en het is de bedoeling dat je deelt. Alles hebben we gedeeld (en zelfs bepaalde gerechten opnieuw gevraagd, want overheerlijk), maar het dessert was toch ieder voor zich 😉
  • Activiteiten
    • Kennedy Space Center: de wederhelft heeft zijn hart kunnen ophalen aan ruimtetuigen die echt in de ruimte geweest zijn, ik vond de activiteiten (toegegeven, voorzien voor de kinderen) heel leuk. Ook de rondleiding met de bus was echt interessant: de filmpjes zijn vrij basic, maar de gidsen zijn heel gedreven en enthousiast.
    • Pretparken: wij deden in Orlando Seaworld, Universal Studios en Disney World aan. Wow. OK, wij doen graag pretparken en als die pretparken ook nog eens een geweldige inkleding hebben zijn we helemaal verkocht, maar wat een fantastische organisatie! We hadden de chance dat we in de rustige periode gingen, maar hebben zo wel veel minder moeten aanschuiven. Dingen die we opmerkten: Universal Studios hebben we bezocht met een dikke nadruk op alles wat met Harry Potter te maken had (koop park-to-park tickets! Het ritje met de Hogwarts Express is zalig!) en was fenomenaal afgewerkt, Disney World is een dikke aanrader tijdens de eerste twee uren dat het park open is: je moet nergens écht lang aanschuiven. Peter Pan en de rit met het treintje van de Zeven Dwergen hebben we er zo doorgeduwd gekregen, op gewone momenten was het tot 2h aanschuiven hier.
    • Het strand bij Siesta Key: een zaligheid. Zo’n zacht zand heb ik echt nog nooit meegemaakt. En blauw water, dat ook. Nadeel: onze cultuur van strandbars en eettentjes is precies nog niet doorgedrongen hier. Ook openbare toiletten waren moeilijk terug te vinden. De tip die we kregen na 5 hotels binnengestapt te zijn (en nee, daar naar toilet gaan was geen optie): bij de kustwacht waren er wél toiletten beschikbaar. Zelfs family toilets, waar je met heel het gezin binnen kunt om zo eventuele stress zoveel mogelijk te vermijden.
    • Om door te gaan op stranden: die van St. John’s zijn fenomenaal. Ik ben géén strand- of zeefanaat, maar hier heb ik mij toch met veel plezier gedurende 3 uur neergeplaveid en in de golven gespeeld. En dat weer. Alleen al dat weer. En dat water.
    • Zwemmen met dolfijnen: voor ons een persoonlijk hoogtepunt, samen met de walvis- en dolfijnensafari die we ook deden. Het gevoel van die huid onder je vingers (waar zij schijnbaar even veel plezier aan beleven als wij), een kusje geven (cliché maar wel speciaal), samen met zwemmen: superplezant. Lichtjes magisch, dat ook.
    • De Everglades: we deden een kleine safari met een busje, zagen hopen alligators en vergaapten ons aan de natuur. En dan te bedenken dat het park tot een aantal jaar geleden systematisch kromp door slecht beheer.

Miami deden we ook aan, maar ik was niet onder de indruk (tenzij van de Apple Store). Ook andere steden (Naples, Orlando) gaven ons geen wow-gevoel. Het leuke aan een roadtrip doorheen Amerika is het wisselende landschap dat je vanuit de auto te zien krijgt. Ook de verkiezingsbordjes en -stickers zorgden voor entertainment, al was het soms meer groen dan ander. Vermoedelijk ben ik ook nog een aantal dingen vergeten, maar die zijn dan niet zo blijven hangen.

In ieder geval: onze huwelijksreis, dat was een toppertje. Hopelijk zijn jullie ook iets met de tips!

Standard
General blabla, Trouw

De Trouw: let’s talk about it

Een maand geleden zijn we getrouwd. OK, daar zitten drie weken vakantie tussen, maar toch: wij zijn al een maand getrouwd. Time flies when you’re having fun! Voor ons als koppel heeft het -buiten de obligate ‘we zijn getrouwd!’-berichtjes die we elkaar op reis en nu nog regelmatig sturen- niet veel veranderd. Hoewel: over bepaalde onderwerpen (zoals daar onder andere zijn: kinderen, carrière-vooruitzichten) hebben we de laatste weken wel meer en intensiever gesproken dan voordien. Knopen doorhakken, weetjewel.

Het hele hoofdstuk is echter nog niet afgesloten: mijn ouders zijn momenteel de verdeelsleutel concreet aan het toepassen op de totale rekening van dat geweldige feest, de foto’s werden net digitaal aan ons bezorgd, ik ben aan het spelen met kerst/bedankingskaartjes en langzaamaan maar zeker komt ook de vraag: en hoe zit dat met kinderen? Ik denk dan: voer voor een andere blog 😉

Een maand na De Trouw (sorry, de hoofdletters blijven: ik vond het fantastisch) aan denk- en beleeftijd zorgt er wel voor dat je met wat afstand kan kijken naar die dag. Mijn bedenkingen:

  • Ceremoniemeesters: als je niet één van je vrienden (waarvan je weet dat ze op alles voorzien zullen zijn én die zonder enig probleem heel de dag vrijmaken om alles mee te beleven) kan hebben, ga dan voor een professionele ceremoniemeester. Ja, dat kost geld, maar als ik verhalen hoor van andere koppels die géén ceremoniemeester hadden denk ik: hadden we die van ons niet gehad, ik had er geld voor uitgegeven. Ik zou er over hebben moeten nadenken, maar het gemak was zo groot en de beleving van de dag zoveel comfortabeler op deze manier dat het mij echt wel wat geld waard zou geweest zijn.
  • Fotografen: kies er één waarmee je goed overeenkomt. Ja, die is er maar voor één dag. Maar die is er (in ons geval toch) wel de hele dag bij, staat soms bijna op je gezicht te trekken, geeft suggesties voor foto’s en om dat allemaal goed te laten verlopen moet je als koppel wel op je gemak zijn. Zorg er dus voor dat die klik langs beide kanten (of zelfs driedubbele kanten) goed zit: langs die van de bruid, die van de bruidegom en die van de fotograaf. Wij zijn héél tevreden van die van ons en de nawerking (opvolging van mails, informatie delen, uiteindelijke foto’s en levering hiervan) is geniaal.
  • Zaal: omdat ik het niet zag zitten alles zelf aan te kleden (ik zou dat met veel plezier doen, maar dan had ik twee jaar voorbereidingstijd nodig, een magazijn om alles in afwachting van de trouw te stallen en nog een pak meer geduld) heb ik volledig op de zaal vertrouwd. Zaligheid, want: een perfecte organisatie, voortdurende aftoetsing met mezelf in aanloop naar De Trouw en met de ceremoniemeester op de dag zelf en een vlekkeloos verloop van de avond (we stonden rond 23h op de dansvloer. Ideaal!).
  • Mijn stad: sinds De Trouw is Antwerpen écht wel volledig mijn stad geworden. Wanneer ik nu door het centrum wandel, begin ik spontaan te glimlachen bij de leuke herinneringen aan onze twee trouwdagen (zowel februari als oktober). Ook geweldig: vorige zondag zaten we voor de eerste keer sinds De Trouw in de kathedraal en mijn band met dat gebouw en dat instituut is nu wel duizend keer feller geworden. Ik *hartje* kathedraal. Leuke bijkomstigheid: ik kijk iedere dag vanachter mijn bureau op de kathedraal. Happiness.

Ik ben nog vijfhonderd dingen en bedenkingen en slimme ideeën vergeten, maar hier ben ik toch al tevreden van als lijstje. Het was fantastisch. Wij plannen ons vijfjarig jubileum al, eigenlijk. Nog eens zo’n feestje!

Verdere info over hoe ik het heb aangepakt: alles met De Trouw in de titel is uiteraard gelinkt aan dit onderwerp 😉 

Standard
Cultuur, emoties, Film, Het dagelijks overleven, L/literatuur, Series, TV

As we speak

  • Bezig met:

Werken. Zo voelt het soms toch: werken, vergaderen, nieuwe projecten erbij nemen en binnenkort mijn allereerste eigen training geven. Ondertussen ben ik ook weer volop bezig met organiseren: na het project De Trouw heb ik ongelooflijk veel zin (en precies ook wat meer tijd) om onze vrienden wat vaker te zien. Staan gepland: spelletjesavonden, etentjes, weekends in 2017 en een eindejaarsfeestje.

  • Genieten van:

Relaxtijd. Hierboven lijkt het vrij druk (wat het ook wel is), maar als ik nu relaxtijd over heb kan ik mij zonder enig schuldgevoel in de zetel ploffen met een boek. Of twee. En de afstandsbediening van de TV naast mij, zodat ik onze digibox weer wat leger krijg (meer daarover lager in de blog). En vooral: geen schuldgevoel omdat ik niet bezig ben met De Trouw. Want die is gewoon al gepasseerd. Verder ook : genieten van herfsteten. Ovenschotels, cakes, chocomelk (zie een komende blog met héél veel details).

  • Eten:

Ja, dat herfsteten he. Daar horen trouwens ook mandarijntjes bij die ik met veel plezier binnensmikkel en mijn onlangs ontdekte liefde voor het Toontje van bakker Goossens. Herelief, wat een fantastisch brood. Hmmmmmmm. Binnenkort trouwens een bezoekje aan Ardent en Hertog Jan, dus mijn verwachtingen staan hooggespannen.

  • Aangename verrassing:

Dit gaat ongelooflijk egoïstisch en verwaand en materialistisch klinken, maar er zijn nog steeds mensen die geld storten voor onze trouw. Een maand na datum, jawel. En eerlijk: onze bankrekening heeft er in geen tijden meer zo gezond uitgezien. Ik noem dat een héél aangename verrassing.

  • Werkpuntje:

Kuisen. Opkuisen. Rommel wegdoen. Ik reken daar ook de strijk en was onder, want dat loopt de spuigaten uit. Een combinatie van drie weken vakantie en twee lakenchanges¸ maar niet-zo-stiekem word ik er een klein beetje misselijk van. Aaah. Nog een machine of twee en ik ben er hopelijk door. Het probleem: dat blijft terugkomen. Je zou bijna verlangen naar wegwerpkledij.

  • Lezen:

Veel Nora Roberts, All the light we cannot see van Anthony Doerr (grote liefde voor dit boek), Me before you van Jojo Moyes (op het vliegtuig naar Amerika gelezen, misschien een beetje geweend. Misschien.), Dan Brown, Fifty Shades of Grey (don’t judge, ik zat op een cruise), Hogwarts: An Incomplete and Unreliable Guide van JK Rowling (voor mijn guilty Harry Potter pleasure), Jill Mansell, Imogen Edwards-Jones. Veel, maar niet veel substantieel literair. Ik vind dat niet erg.

  • Kijken naar:

Het goeie leven. En het is verdorie net gedaan. Pink Ambition, en dat is ook net gedaan. Leuke films, oude afleveringen van Top Gear, nieuwere afleveringen van The Big Bang Theory.

  • Uitkijken naar:

Letterlijk uitkijken naar Het huis (nieuwe afleveringen!), Beauty and the Beast (nog 4 maanden. Snif), een nieuw boek van Nora Roberts dat begin december verschijnt. Minder letterlijk: de feestdagen. En sneeuw, die mag van mij ook terug beginnen komen.

Standard