Cultuur, L/literatuur, Projectjes, Veertig dagen bloggen, Verbeelding Book Challenge

Verbeelding Book Challenge 2018: maart

Wat ik deze maand las:

  • This could change everything – Jill Mansell. Dit is mijn boek met minder dan 100 reviews geworden, puur omdat het het nieuwste boek van de schrijfster is en er nog niet zoveel mensen op Goodreads reviews hebben achtergelaten, hoera!
  • Benjamin Franklin – Walter Isaacson. Ik vond zijn boek over Steve Jobs zo goed, dat ik quasi tegelijkertijd ook zijn boek over Benjamin Franklin kocht. En het prompt bijna vijf jaar in de kast liet liggen. De reden waarom ik deze maand maar twee ‘nieuwe’ boeken heb gelezen, is dat die Benjamin mij minder lag dan Steve. Serieus, het is moeilijker om in het hoofd van een puriteinse wetenschapper en politicus te kruipen dan in het hoofd van een quasi-hippie/manipulator. Zegt dat meer over mij dan over de onderwerpen? Mogelijks.
  • Pyramids – Terry Pratchett. Ik herlas en genoot en lachte. Ter afwisseling van onze Benjamin Franklin, want veel gelachen heb ik daar niet mee.

De te lezen thema’s:

  • Een boek met een dier in de titel
  • Een boek met een plaatsnaam in de titel
  • Een boek met een typografische cover (geen foto of illustratie, alleen maar mooie letters)
  • Een boek geschreven door een auteur die helaas het afgelopen decennia gestorven is
  • Een boek dat al minstens één jaar ongelezen in je boekenkast of op je e-reader staat
  • Een boek dat op de Rory Gilmore boekenlijst staat
  • Een boek met minder dan 100 reviews op Goodreads
  • Een boek dat begint met “Er was eens”
  • Een boek waarin de dood centraal staat
  • Een boek van een auteur met dezelfde initialen als jou
  • Een boek dat origineel geschreven is in een taal die je zelf niet vaardig bent (je mag uiteraard een vertaling lezen)
  • Een boek van een auteur die minstens al tien boeken heeft geschreven
  • Een boek met minstens 10 uitgaves/herdrukken
    • De Bijbel.
  • Een boek met een X in de titel
  • Een boek met een alliteratie in de titel
  • Een boek geschreven door een zoon/dochter van een andere auteur
  • Een boek waarin een mythologisch wezen voorkomt
  • Een boek dat zich afspeelt op een eiland, al dan niet bewoond
  • Een boek waarin tijdreizen voorkomt
  • Een boek dat zich in de ruimte afspeelt
  • Een boek waarin kinderen de hoofdrol spelen, maar zonder dat het een jeugdboek is
  • Een boek waarin de zee een belangrijke rol speelt
  • Een boek over een alleenstaande ouder
  • Een boek dat zich afspeelt in China
  • Een tweedehands boek
  • Een boek met bloemen op de cover
  • Een boek waarin een gevangenis voorkomt
  • Een boek met een portret op de cover
  • Een boek dat je volledig buitenshuis leest (op de trein, op vakantie, in de tuin, …)
  • Een boek dat drie van de bovenstaande items combineert
Advertisements
Standard
Cultuur, L/literatuur, Projectjes, Veertig dagen bloggen, Verbeelding Book Challenge

Verbeelding Book Challenge 2018: februari

Wat ik deze maand las:

  • Manhattan Beach – Jennifer Egan. Het boek leest vrij vlot weg, maar de thematiek over loslaten en doorzetten blijft wel even hangen. Ook boeiend om een ‘stevig’ vrouwelijk personage te hebben dat niet over zich heen laat lopen!
  • Wil – Jeroen Olyslaeghers. Ik sprak er gisteren nog over met mijn mama, die het momenteel ook leest: de herkenning met Antwerpen is geweldig leuk om te lezen, alsof je echt door ‘t Stad loopt. Ik was nooit blijven stilstaan bij het feit dat ook hier, achter mijn hoek om het zo te zeggen, tijdens de wereldoorlogen vanalles gebeurd is. Het hoofdpersonage maakt geen gemakkelijke keuzes, of net wel, en de gevolgen hebben soms lange uitlopers. Geen simpel boek, maar wel heel blij dat ik het gelezen heb.
  • City of Ashes – Cassandra Clare (en de daarop volgende delen). Vorig jaar las ik deel 1 en vond dat toen zo tof dat ik de andere delen op mijn ‘ooit eens lezen’-lijstje zette. Door een thema van deze Challenge kon ik deel 2 lezen en besloot ik plots ook de rest van de reeks te lezen. Tegen deel 5 vond ik het niveau al een pak gedaald, maar toen was ik wel volledig geïnvesteerd in het verhaal en moest ik weten hoe het afliep. Het einde van deel 6 was dus een kleine verademing, maar ook even terug wakker worden in de realiteit: geen Shadowhunters? Of vampieren, weerwolven en ander gebroed? Boe.
  • Unseen Academicals – Terry Pratchett. Ik had het al eens gelezen, maar een heel goede vriendin van mij is een Glenda en ik lees dat boek gewoon graag. Dus: opnieuw laten passeren op de leesstapel, want het was lang geleden en ik blijf genieten van Terry Pratchett en zijn zotte parallelle universum.
  • Dark in Death: mijn vaste afspraak met mijn favoriete schrijfster (ik las deze maand ook The Obsession, Come Sundown en Secrets in Death opnieuw van haar) in haar dystopia in NYC binnen een decennium of 4. De volgende in de reeks staat ook al weer voorbesteld, zodat die onmiddellijk op mijn e-reader terecht komt wanneer hij uit is. Hartjes voor Nora Roberts/JD Robb.

De te lezen thema’s:

  • Een boek met een dier in de titel
  • Een boek met een plaatsnaam in de titel
  • Een boek met een typografische cover (geen foto of illustratie, alleen maar mooie letters)
  • Een boek geschreven door een auteur die helaas het afgelopen decennia gestorven is
  • Een boek dat al minstens één jaar ongelezen in je boekenkast of op je e-reader staat
    • Benjamin Franklin van Walter Isaacs, gekocht in Boston toen we daar waren in (OMG) 2013.
  • Een boek dat op de Rory Gilmore boekenlijst staat
  • Een boek met minder dan 100 reviews op Goodreads
  • Een boek dat begint met “Er was eens”
  • Een boek waarin de dood centraal staat
  • Een boek van een auteur met dezelfde initialen als jou
  • Een boek dat origineel geschreven is in een taal die je zelf niet vaardig bent (je mag uiteraard een vertaling lezen)
  • Een boek van een auteur die minstens al tien boeken heeft geschreven
  • Een boek met minstens 10 uitgaves/herdrukken
    • De Bijbel.
  • Een boek met een X in de titel
  • Een boek met een alliteratie in de titel
  • Een boek geschreven door een zoon/dochter van een andere auteur
  • Een boek waarin een mythologisch wezen voorkomt
  • Een boek dat zich afspeelt op een eiland, al dan niet bewoond
  • Een boek waarin tijdreizen voorkomt
  • Een boek dat zich in de ruimte afspeelt
  • Een boek waarin kinderen de hoofdrol spelen, maar zonder dat het een jeugdboek is
  • Een boek waarin de zee een belangrijke rol speelt
  • Een boek over een alleenstaande ouder
  • Een boek dat zich afspeelt in China
  • Een tweedehands boek
  • Een boek met bloemen op de cover
  • Een boek waarin een gevangenis voorkomt
  • Een boek met een portret op de cover
  • Een boek dat je volledig buitenshuis leest (op de trein, op vakantie, in de tuin, …)
  • Een boek dat drie van de bovenstaande items combineert
Standard
Het dagelijks overleven, Organiseren kan je leren - levenslang in mijn geval, tips, Veertig dagen bloggen

YNAB: the point of no return

Ik zit nu drie maanden ver in mijn YNAB-experiment en kan met de hand op het hart zeggen dat dat programma mijn visie op geld volledig heeft veranderd. Op z’n kop gezet, zelfs. Ik ben me altijd bewust geweest van geld, als kind al: ik wist dat mijn papa veel centjes verdiende en als veertien- of vijftienjarige dacht ik: no way dat ik ooit zoveel geld verdien. Moet ook niet, ik zal wel gelukkig zijn met minder. Dat is ook zo, maar om maar te schetsen: het speelde wel in mijn hoofd.

Op advies van mijn papa (serieus, mijn held op heel veel gebieden, maar zeker op financieel vlak) was ik een jaar of drie geleden begonnen met in- en uitgaven bij te houden. Wat komt er gemiddeld binnen, wat gaat er buiten. Confronterend, maar wel interessant. Maar: ik had nog steeds niet écht een zicht op wat er met dat geld allemaal gebeurde. Die uitgaven, ja, die kon ik wel kaderen en verantwoorden, maar wat er met de rest van mijn geld gebeurde? Geen idee.

Met YNAB (ja, ik maak hier echt keihard reclame maar het is het volledig waard en ik word er geen cent rijker van) weet ik dat wél. Het spaargeld is netjes onderverdeeld in potjes: zoveel is voor onze buffer van het huis, zoveel voor de onroerende voorheffing wanneer die binnen een paar maanden in de bus valt, zoveel voor elektriciteit, zoveel voor skivakantie, zoveel voor gewone vakantie. En dat doet mijn oogkleppen afvallen, want als ik nu een folieke wil doen (ik zeg maar iets: dat prachtige paar sneakers waar ik al een tijdje geleden mijn oog op liet vallen) en ik heb dat niet op voorhand gebudgetteerd, dan moet ik dat geld ergens anders gaan halen. Uit dat potje voor vakantie, bijvoorbeeld. En dan stel ik mij de vraag: is dat paar sneakers mij meer waard dan een bijdrage voor onze vakantie? (spoiler: nu nog niet. Binnen een paar maanden, wanneer het helemaal afgeprijsd is, dan misschien wel ;))

Om maar te zeggen: dikke fan hier. Want die skivakantie waar ik nu mij amuseer? Gebudgetteerd. Met andere woorden: ik weet perfect wat ik hier kan en mag uitgeven om volgende maand niet op mijn gezicht te gaan bij het bekijken van bijvoorbeeld de mastercardrekening. Of de stand van onze zichtrekening. Hoera! Informatief: je kan een maand gratis proberen bij YNAB, om te zien of het je ligt. Nadien kan je dan beslissen of jet ervoor wil betalen (ter info: ik denk dat dat momenteel voor twaalf maanden YNAB op een kleine €70 uitkomt; ik heb zelf nog kunnen profiteren van een lager tarief).

Kelly van Tales from the Crib heeft een zalige cursus over YNAB – schrijf je in voor korting en updates! De link van YNAB in de blogpost zelf is de ‘gewone’ link naar YNAB, de link die je hier in deze zin vindt is mijn persoonlijke link; mocht je deze gebruiken en je ‘abonneren’ op YNAB, dan krijg ik een gratis maand. Werkt zo voor iedereen; ‘t is maar het proberen waard 😉 

Standard
Cultuur, emoties, L/literatuur, Reizen

#projectblogboek 15: maak een lijst van vijf boeken die je leven hebben veranderd

Oh, da’s een moeilijke. Echt, een moeilijke. Maar OK, we doen ons best.

Ik heb (zo gaat de familielegende) mezelf leren lezen. Mama en papa lazen altijd voor en wij keken dan mee op de pagina’s. Tegen dat ik in het tweede kleuterklasje zat, vroeg ik af en toe ‘welke letter is dat? En dat woord, hoe zeg je dat?’ en op een bepaald moment kon ik gewoon lezen. Voilà. Mijn ouders gelukkig, want sindsdien kroop ik heelder uren in hoekjes met boekjes en amuseerde ik mij zo geweldig goed op mijn eentje. Ik heb dus al wel wat boeken weten passeren, maar deze zijn toch altijd iets harder blijven hangen. Enjoy!

  • De gebroeders Leeuwenhart – Astrid Lindgren. Ik denk dat dit het eerste, wat serieuzere boek was dat ik uit de bibliotheek meenam, of toch het eerste dat ik mij herinner. Ik heb het tig keer ontleend en als/wanneer ik zelf kinderen heb wordt dit eentje in hun boekenkast. Geen keuze. Dit was het eerste boek waarbij ik me kan herinneren dat ik zo enorm hard meeleefde met de personages. Zo’n hartjes voor Kruimel, echt waar. Hartjes, hartjes, hartjes.
  • Hogfather – Terry Pratchett. Diezelfde bibliotheek (shout out naar de bieb van Aartselaar die ik nog altijd mis eigelijk) leerde mij ook Terry Pratchett, grote held, kennen. De kleurrijke kaften trokken mij aan, de verhalen en humor lieten mij steeds nieuwe boeken uit de rekken trekken. Ik vind vooral zijn Diskworld-serie geweldig, van zijn kinderboeken over Tiffany (die niet echt als kinderboek gelden in mijn hoofd, maar kom) tot zijn focus op Ankh-Morpork (met speciale liefde voor de politie en dictator daar) en de fascinatie met heksen en tovenaars. Hij slaagde (helaas, de grote held is een paar jaar geleden overleden) er op fenomenale wijze in om dingen die wij nu meemaken (de filmwereld, (r)evolutie in transport en communicatie) te vertalen naar een fictiewereld en ons met onszelf te laten lachen. Wat zeg ik, schaterlachen.
  • Key of Light – Nora Roberts/Naked in Death – JD Robb. Ik moet eerlijk zijn, ik weet niet meer welk boek ik als eerste van de onontkombare Nora Roberts heb gelezen (uiteraard via de bieb leren kennen). Ik heb al lofzangen afgestoken over haar fenomenale schrijftalent, maar zij is de schrijfster waar ik echt waar élk boek van pre-order. Ik tel af tot 5 december wanneer een nieuwe trilogie uitkomt in een voor haar volledig nieuwe vertelomgeving. Ik overdrijf niet (echt waar, niet) als ik zeg dat ik minstens 80 boeken van haar in mijn bezit heb. Zeggen dat ik een fan ben is misschien een beetje licht uitgedrukt.
  • Father Frank – Paul Burke. Ook weer in de bibliotheek ontdekt en nadien zelfs van de bieb overgekocht (voor de luttele prijs van €1, terwijl ik het boek toen ook al een keer of vijf had uitgeleend). Het kan stom overkomen, maar dit boek heeft me doen inzien dat 1. de job als pastoor niet gemakkelijk is, vooral als je wat logisch nadenkt met momenten en 2. als je je job graag en passioneel doet, je echt wel ver kan geraken.
  • Eender welk boek van Bill Bryson. Als ik ooit door iemand ben aangestoken om te beginnen rondreizen en te wandelen tijdens die reizen, dan is het wel door deze man. Zijn reisverhalen en geweldige anekdotes zorgden ervoor dat Engeland steeds hoger op mijn reislijstje kwam en hopelijk lukt het om binnen twee jaar een week of twee, drie daar door te brengen. (Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ook Father Frank van hierboven daarbij geholpen heeft)

#projectblogboek werd geïnspireerd door het Blogboek van Kelly Deriemaeker (van Tales from the Crib). Allen daarheen! 

 

Standard
Eten, Reizen

De Westkust in drie weken: 2017

Door sommigen werd ik wat lacherig bekeken: hoezo, een reis naar de Westkust? Daar ben jij toch niet zo lang geleden al geweest? Ja, da’s waar, een dikke zes jaar geleden ben ik daar met mijn ouders geweest gedurende twee weken. Dik gelijk. Maar: niet op mijn tempo met mijn accenten, ten eerste. En ten tweede: ik mag daar toch nog eens langsgaan zeker? Ik dacht het wel, danku.

Maar dus, die reis. Drie weken, vijf nationale parken (we zijn er nog een vijftal extra tegengekomen maar die zijn we gepasseerd, snif), drie steden en maar één nacht twee kamers. En dat dat allemaal fantastisch is gelopen, buiten een kleine hiccup bij het terugvliegen naar België. Ah, the suspense.

Onze reis in etappes:

  • Los Angeles: hier kwamen we aan en deden we de eerste van onze vele kilometers (die kilometers deden we trouwens met een mid-size SUV: beste beslissing ooit met drie grote koffers en drie volwassenen die daarin moesten. Ik denk dat het mijn schoonzus was die zei dat ze nog nooit zoveel plaats in een auto heeft gehad als in deze en we hebben toch wel een veertigtal uur daarin gezeten; lang leve ruimte!). De stad zelf was niet bijzonder interessant voor ons; wij plakten er een dag Disneyland Resort aan en hebben ons daar geweldig goed geamuseerd.
  • Grand Canyon: de wederhelft keek niet-zo-stiekem heel hard uit naar dit park, want dat zag er keicool uit. Uiteraard. Iedereen was toch wel even stil bij die eerste aanblik van de canyon en die stilte is regelmatig teruggekomen tijdens onze wandelingen. Jongens, imposant of zo? Die kleuren, die wolken, die structuren: adembenemend. En héél veel toeristen die precies dood willen voor die ene perfecte foto: om de vijf minuten zagen we wel iemand op een rotspartij klauteren die duidelijk voorbij het pad lag om toch maar gefotografeerd te worden op een niet-typische Grand Canyon-locatie. Zotten.
    • De wandelingen en view points die we hier deden: Hermit’s Rest, Rim Trail, Mather Point, Yavapai, Desert View Drive, Desert View Tower
    • Hier aten we: El Tovar, een geweldig ontbijtbuffet in ons hotel, het restaurant van het hotel
  • Bryce Canyon: hier had ik zelf de beste herinneringen aan en ik moet eerlijk toegeven dat van alle parken die we gedaan hebben, dit ook nu mijn hart heeft gestolen. Relatief klein in oppervlakte, maar met een hoog familiegehalte op de best mogelijke manier en een park waar ik zelf met kinderen naartoe zou trekken. Dat heeft misschien ook met die herinneringen te maken, de kans zit erin. Maar prachtige zonsopgangen, leuke wandelingen, geweldige kleurensettings.
    • De wandelingen en goeie view points: Navajo Loop (gecombineerd met Queen’s Garden), Sunrise Point, Sunset Point, de scenic drive naar Rainbow Point.
    • Hier aten we héél goed: Bryce Canyon Lodge (avondeten), Bryce Canyon Pines (ontbijt). Dat ontbijt. Jongens. Wuifwuif naar Barb, de meest sympathieke serveuse die je je kan indenken. En vriendelijk, en behulpzaam. En lekker. Maar dat avondeten was ook spectaculair – en veel groenten! Lekkere groenten! Keuze te over!
  • Zion Canyon: relatief onbekend tegenover de grotere broertjes, maar qua park heel indrukwekkend door het verschil in perspectief tegenover de andere canyons. In Bryce en bij de Grand Canyon bekijk je alles van boven, in Zion sta je onderaan en krijg je een stijve nek van het vergapen naar boven toe. Tip (die wij ter plekke merkten): probeer je auto NIET in het park zelf te parkeren. Zet je in Springdale (een gehucht naast het park): het zal gratis zijn, je zal plaats hebben én er rijdt héél regelmatig een shuttle door de hoofdstraat naar het park. Binnen het park zelf is het quasi onmogelijk om met de auto rond te toeren (kan mits aanvraag, maar is enkel in bepaalde gevallen toegestaan) en die shuttles zitten wel goed ineen.
    • Wandelingen en view points: wij deden vooral kortere wandelingen maar hebben ons dat niet beklaagd (het was gigantisch warm): Pa’rus Trail (was heel aangenaam om te doen), Lower Emerald Pool Trail, Weeping Rock Trail (kort maar héél stijl), Riverside Walk
    • Overnachting: wij sliepen in de Majestic Views Lodge (als je aan de juiste kant van het hotel zit is die naam trouwens niet gestolen) en hebben daar ook gegeten; dat laatste was OK, maar niet fantastisch.
  • Las Vegas: wij logeerden in Excalibur (ik vind dat als je daar bent je best een hotel met inkleding kiest) en hebben zowat heel de Strip afgewandeld. Je komt hier de héél rijke en héél arme Amerikanen tegen, netjes naast elkaar, maar eens je daaraan gewend bent geraakt is het kort genieten. Wij waren er nog geen 24 uur en dat moest ook helemaal niet voor ons.
    • Hotels waar je zeker eens binnen moet/de attracties buiten moet bekijken: Bellagio en zijn fonteinen (vooral ‘s avonds heel leuk met de lichtjes), Paris Las Vegas, Caesar’s Palace (de detaillering is geweldig), The Venetian (mocht ik ooit nog eens terugkomen naar Vegas boek ik ons daar een kamer)
    • Restaurants: ons avondeten boekten we in Paris Las Vegas, een buffetformule. Zeker niet slecht, maar ook niet wow. Boek wel best op voorhand een restaurant, waar je ook gaat eten, want ik herinner mij van de reis met mijn ouders dat wij heel crabby rondliepen omdat we nergens een tafel hadden geboekt (we waren ook met zes. Mijn ouders hadden dat misschien wel moeten voorzien…)
  • Death Valley: voor mij een tegenstelling. Het park zelf lijkt geen park, maar heeft prachtige ritten in de aanbieding (zelfs de weg in en uit het park is fenomenaal) met view points en (korte) wandelingen in overvloed. Langs de andere kant weet iedere locatie in Death Valley héél goed dat er niet veel andere restaurants/winkels/wat dan ook aanwezig zijn en lijken ze niet allemaal even hard hun best te doen.
    • Wandelingen en view points: Artist’s Drive, Badwater (niet echt een wandeling, meer even de benen strekken en snel weer de airco opzoeken), Zabriski Point
    • Overnachting en restaurants: Furnace Creek Ranch (ondertussen Oasis at Death Valley geworden) was Ok qua hotel (je hebt hier sowieso niet veel keuze), avondeten in Corkscrew Saloon is absoluut af te raden en ontbijt in The Wrangler was dan weer zeker OK.
  • Yosemite: als we hadden gekund zouden we hier een week extra gebleven zijn. Zonder lachen: qua afwisseling, natuur en mogelijke wandelingen is dit voor ons een walhallah. Beestjes (mountain lions! Beren! Hertjes! Eekhoorns, maar die zitten letterlijk overal) met hopen, prachtige natuur en wij die daar doorheen gingen: ik wil nog eens terug. En dan in het park zelf logeren, aub.
    • Wandelingen en view points: Tenaya Lake, El Capitan, Glacier Point, de Waterfalls, sequoia’s, Tunnel View (we hadden echt het beste moment van de dag om dit te doen, vroege namiddag), Mirror Lake (ideaal om even uit te rusten en iets klein te eten, perfect met kinderen), Nevada Fall (stevige wandeling, wat de gidsen ook mogen zeggen)
    • Overnachting en restaurants: lunch bij Whoa Nellie Deli was geweldig, alleen al voor de naam; wij verbleven in de Cedar Lodge en aten daar de volgende dagen zowel ontbijt als avondeten – prijs/kwaliteit zeker OK.
  • Napa: ik wou voor het eten en de natuur gaan, de wederhelft en schoonzus gingen voornamelijk voor de wijn. Er is niemand teleurgesteld teruggekomen kan ik met veel plezier melden en als we ooit terugkeren naar San Francisco brei ik er zeker weer een aantal dagen Napa aan vast. Het eten, de sfeer, het weer: geweldig.
    • Dit bezochten we hier: Domaine Carneros (ideaal als aperitief-formule, met mogelijkheid om hapjes erbij te nemen), Castello di Amorosa (volledig kitsch maar zeker een belevenis), Beringer (classy en prachtige tuinen), Stags’ Leap (pas op waar je die apostrof zet, er is ook een Stag’s Leap en je wil écht wel naar de onze gaan: prachtige gronden, een fenomenaal huis met bijbehorend verhaal en als ik er kon logeren, ik zou het zo doen). Hors catégorie: The Old Faithful Geyser waar we toevallig op uitkwamen toen we een opvulactiviteit zochten tussen twee bezoeken door. Staat vermeld in de gidsen, is ideaal om gewoon te relaxen met een drankje vanop een schommel/vanuit een luie zetel terwijl je naar die geyser kijkt én je kan eventuele kinderen zonder enig probleem entertainen met waterspelletjes/de kinderboerderij/alle spelletjes die daar voorzien zijn.
    • Restaurants: wij gaan héél graag eten. Serieus. Onze restaurants lagen dus voordien al lang vast en we hebben het ons langs geen kanten beklaagd. ‘s Avonds aten we in Celadon (in Napa zelf) en Solbar (meer naar het noorden). Beiden waren fenomenaal, met voor mij een lichte voorkeur voor Solbar (die volgende keer in Napa, dan boek ik voor mij ook een dagje of twee in het wellness-gedeelte). Ontbijten deden we in Napa General Store, ongeveer een buur van Celadon en nog geen vijf minuten rijden van ons hotel. Niet goedkoop, maar zo lekker. Oh zo lekker. En een geweldig winkeltje dat verbonden was aan het eetgedeelte.
  • San Francisco: ik dacht dat ik San Francisco al goed gezien had, maar alleen al het herkenningsgevoel zorgt voor bonuspunten. Dikke minpunten voor de hele grote aantallen bedelaars, zwervers en -sorry om het zo te zeggen- marginale mensen die overal te vinden waren. Die zaten wel steevast in buurten waar we gelukkig niet vaak kwamen, maar toch: ik zou in die buurten niet graag wonen. In bepaalde andere buurten dan weer zonder enig probleem en enige aarzeling, zoals bijvoorbeeld op Leavenworth Street tussen Filbert Street en Francisco Street of -nog beter- op Lombard Street zelf, nummer 1040). Wij hebben ook wel één dag fantastisch weer gehad (gelukkig de dag dat we besloten fietsen te huren), met de andere dagen mist/motregen en mist/mooi weer.
    • Wat we bezochten: de Golden Gate (met de fiets -waar we de chance hadden om walvissen én dolfijnen te spotten en aldus zeker een uur op die brug hebben gezeten), Yerba Buena, Union Square (shopping!), Alexander Books Company (had ik gekund qua tijd en budget, ik had mij daar héél goed kunnen amuseren), Painted Ladies/Six Sisters (er is wat discussie over de juiste naam), Alcatraz (uiteraard; ook hier: best op voorhand tickets boeken en dan bedoel ik zeker een maand op voorhand), Pier 39 (met een kwartiertje stilstaan bij de zeeleeuwen)
    • Food: ontbijt was altijd Boudin Bakery. Dikke duim voor het lekkerste brood dat ik in Amerika gegeten heb. We hebben gedineerd in Sears (meh), Franciscan Crab Restaurant (lekker maar boertige obers, wel prachtig uitzicht) en Alioto’s (een klassieker met heel lekker eten, toffe obers en de mooiste zonsondergang die ik in tijden gezien heb). Goed lunchadresje: Pier Market (op Pier 39). Andere optie die we ook twee dagen gebruikten: extra brood halen bij Boudin en dat ‘s middags opsmikkelen.

Het hiccupje op de terugreis: we hadden heel weinig tijd voor onze overstap in Helsinki (50 minuten), maar hadden van de crew op het eerste vliegtuig gehoord dat het zou moeten lukken, zelfs mét een half uur vertraging. Wij hebben ons gehaast, maar kregen toch te horen bij de gate dat we het niet tijdig gehaald hebben (nadien hebben we ook gemerkt dat we al héél vroegtijdig geschrapt waren van de boarding list). De volgende vlucht naar Brussel was de volgende ochtend, dus er werd nog een nachtje Helsinki aangeplakt. Jammer en wij gaan vermoedelijk niet meer met Finnair vliegen (maar niet alleen door die vlucht, ook door de behandeling tijdens en nadien).

Standard
emoties, Het dagelijks overleven, tips

Always look on the bright side

Ik heb dipjes. Momenten dat ik liefst die laptop tegen de muur gooi, mijn hoofd onder lakens en kussens wil steken, mijn bed terug in wil voor de komende 24 uur en gewoon niet geconfronteerd wil worden met de mensheid. Wie heeft die niet? Ik heb wel een aantal trucjes om het voor mezelf op zo’n momenten behapbaarder te maken. Geen wonderlapmiddeltjes, maar manieren waarop ik mijn hersenen via kleine dingen gelukkiger maak. Misschien werken ze ook voor jullie?

  • Ik tel auto’sI know, klinkt autistisch, is het vermoedelijk ook een beetje. Als het écht erg is en ik dringend rust in mijn hoofd nodig heb, tel ik alle auto’s die ik op mijn fietstochtje tegenkom van en naar het werk. Wel auto’s van bepaalde merken: BMW, Mercedes, Mini Cooper, Audi, Porsche, … De duurdere merken dus. Kijk, ik mag snob zijn om mij relaxter te voelen vind ik. De light-versie (die ik héél regelmatig doe, wanneer ik naar het werk fiets en eigenlijk geen zin heb om te gaan werken) bestaat uit het tellen van auto’s waar ik een coup de foudre van heb. Mini Coopers in alle soorten en maten (behalve cabrio’s, die vind ik lelijk), een keitoffe kleur op een leuke auto, een auto waar je hart ‘oooooh’ van zegt. Ik vermoed dat dit gewoon een manier is om meer op mijn omgeving te letten, maar ik vind het wel leuk, vooral omdat ik het met een heel positief gevoel associeer.
  • Onlangs zat ik er op het werk in de voormiddag even door. Rotmail gehad, frustraties, geen manier om mij af te reageren. Ik heb gebruik gemaakt van het feit dat ik zo dicht bij huis woon, ben tijdens mijn pauze naar huis gefietst en heb de laatste tien minuten van Pitch Perfect 2 opgezet op Netflix. Een goed huilrondje later en ik voelde mij al een pak beter. Yes, I’m emotional. 
  • Soms kan je niet weg. Moet je even kunnen vluchten in je hoofd. Ik heb tonnen liedjes (uit musicals, van de radio, van het koor) in mijn hoofd zitten en als ik daar even op kan focussen gaat het ook weer beter.
  • Wanneer ik thuis ben en het rotgevoel mij daar te pakken krijgt, installeer ik mij mét dekentje en snacks allerhande (nee, ik tel geen calorieën) in de zetel en leg mij neer. Nog de meest comfortabele optie van allemaal maar helaas ook de minst gebruikte, want thuis is dat blah-moment minder aanwezig (oef!).

En jullie? Hebben jullie nog tips ‘n’ tricks?

Standard
Cultuur, L/literatuur

Verbeelding Book Challenge 2017: mei

Dit las ik deze maand:

  • The road to Little Dribbling: More notes from a small island – Bill Bryson. Het heeft verdraaid lang geduurd voor ik hem uithad, tot mijn spijt. Het blijft wel een genot om mee te draaien in de wereld van de heer Bryson, van zijn onuitputtelijke bron aan informatie tot zijn passie voor natuur en het behoud daarvan. De focus langs mijn kant ontbrak alleen wat, waarvoor mijn excuses (de wederhelft vloog daarentegen op 2 dagen door het boek heen).
  1. Een boek met meer dan 700 pagina’s
    • De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch. Al een aantal keer in begonnen, maar telkens op slechte momenten. Een nieuwe poging in 2017 dus!
  2. Een boek met minder dan 200 pagina’s
  3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
    • Between the lines van Jodi Picoult en Samantha Van Leer, een moeder-dochter team. Of een boek van P.J. Tracy, nog zo’n moeder-dochter team.
  4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou
    • The Bone Season van Samantha Shannon. Klein beetje confronterend om te zien hoeveel mensen van mijn leeftijd en jonger bestsellers geschreven hebben.
  5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht
    • Eerlijk? Eender welk boek van Nora Roberts en die brengt jaarlijks wel een viertal boeken uit. Ik heb nog keuze 😉
  6. Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.)
  7. Een boek gepubliceerd in 2017
  8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…)
  9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
    • You can’t touch my hair van Phoebe Robinson. Ik ben die tegengekomen op de luchthaven van Miami, was gefascineerd genoeg om de titel te noteren in mijn GSM en kijk, nu kan ik hem hier inzetten. Hoera!
  10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord
    • Seveneves van Neal Stephenson. Staat al een jaar of zo op mijn ‘moet ik lezen’-lijstje, maar ik kom er niet toe. Misschien zo wel?
  11. Een boek met een kleur in de titel
    • Red Rising van Pierce Brown. Zowaar een dubbelslag: een kleur in de titel én in de auteursnaam 😉
  12. Een boek met een nummer in de titel
    • Vele hemels boven de zevende van Griet Op de Beeck. Ook zo eentje waar ik de titel al vaak van heb horen vallen maar die ik nog niet gelezen heb. Jongens, mijn ‘te lezen’-lijstje gaat gewoon leeg zijn tegen het einde van het jaar! Of nog drie keer zo vol staan, dat kan ook.
  13. Een boek met een illustratie op de cover
  14. Een non-fictie boek
  15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
    • Ik wil al heel lang The Book Thief van Markus Zusak lezen, lijkt me een ideaal moment.
  16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht, …)
  17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
  18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
    • The Christmasaurus van Tom Fletcher. Drie keer raden welk seizoen hier centraal staat…
  19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen
  20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
    • Een goed moment om mijn klassiekers nog eens te bekijken, bijvoorbeeld Sherlock Holmes van Arthur Conan Doyle.
  21. Een boek dat je al een keertje las
    • Daar zit ik al aan, ik herlas net de 5 boeken van Melissa Nathan. Dikke tip voor wie feel good-lectuur nodig heeft.
  22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt
    • Ik heb de omschrijving geherinterpreteerd en heb gekozen (uiteindelijk) voor La part de l’autre van Eric-Emmanuel Schmitt. Een ver-van-mijn-bed boek qua verhaal en achtergrond, over Hitler en een wat-als interpretatie.
  23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest
    • Beautiful Ruins van Jess Walter. Ah, Italië. Het wordt tijd dat ik nog eens van jouw zon geniet.
  24. Een boek uit de bibliotheek
    • Dat betekent dus naar de bibliotheek gaan. Ik heb volgens mij geen geldige lidkaart meer. Aaah.
  25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
  26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
  27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las
    • Het gouden ei van Tim Krabbé. Zelfs geen flauw benul waar het precies over ging, maar ik weet dat ik het gelezen heb in het vierde of vijfde middelbaar, ik ben het even kwijt.
  28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij
  29. Een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
    • Of Mice and Men van John Steinbeck, blijkbaar nog steeds op de gebande-boekenlijst in Amerika.
  30. Een eerste deel in een reeks
    • City of Bones van de Mortal Instruments-reeks door Cassandra Clare. Al een tijdje iets waar ik af en toe aan dacht, maar nu dus de uitgelezen kans om ze op het lijstje te zetten.
Standard